IV SA/Wa 2527/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi Nadleśnictwa M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu zgłoszonego do operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].11.2014 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [..].09.2014 r. Nr [...], w której odrzucono zarzut Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Nadleśnictwo M., do projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków gminy K., odnośnie zapisu dotyczącego użytków gruntowych wykazanych na działce nr [...], obręb C., gm. K.. W zaskarżonej decyzji [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podał, że domagano się zmiany użytku gruntowego Lzr-PsVI oraz PsVI na użytek gruntowy Ls. Wyjaśnił, że plan urządzenia lasu dla Nadleśnictwa M. opracowany w 2006 r. na lata 2006-2015 – nie obejmuje działki nr [..], obręb C., gm. K.. Nie jest dopuszczalne dokonywanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie terenów leśnych, wbrew planom urządzenia lasów. Dołączony natomiast przez Nadleśnictwo M. opis taksacyjny dla tej działki nie jest dokumentem, na podstawie którego w myśl art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, mogą być aktualizowane w ewidencji gruntów i budynków dane dotyczące działek. Kataster nieruchomości, stanowiący jednolicie prowadzony dla całego kraju system informacyjny co do gruntów, budynków i lokali nie stanowi źródła zmiany zastanego stanu. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków, a także wykorzystujące informacje z tej ewidencji, nie mogą ani prowadzić własnych ustaleń co do granic i powierzchni lasu, ani orzekać wbrew treści planu urządzenia lasu. Jednocześnie organ odwoławczy wyraził pogląd, że zmiana planu urządzenia lasu stanowiącego własność Skarbu Państwa nie może być dokonana w formie aneksu, a zatem zmiana użytku dla tej działki wymaga uchwalenia nowego planu. We wniesionej skardze, pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że przedmiotowa działka nie była dotąd objęta planem urządzenia lasu. Organ odwoławczy wyraził pogląd, że planów takich się nie aneksuje. Wobec tego zgodnie z art. 3 ustawy o lasach, o charakterze leśnym nieruchomości nie przesądza jej ujęcie w planie urządzenia lasu, a rzeczywisty charakter nieruchomości. O tym, że przedmiotowa działka stanowi las, w przekonaniu pełnomocnika strony skarżącej, świadczy sporządzony dla niej opis taksacyjny. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i w całości poparł argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem, pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że do chwili obecnej nie doszło do protokolarnego przejęcia działki nr [...] przez Lasy Państwowe. Podał jednocześnie, że grunty względem niej sąsiednie nie zostały w całości określone jako użytki gruntowe Ls. Jedynie na części powierzchni ustalono dla nich użytek Ls i tylko ten obszar objęty został uproszczonym planem urządzenia lasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie wydano z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa, skutkującym koniecznością jej uchylenia. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że na działce nr [...], obręb C., gm. K. - w ewidencji gruntów i budynków - w części figuruje już użytek Ls. Ma ona powierzchnię całkowitą wynoszącą 2,52 ha, przy czym użytek LsV dotyczy jej powierzchni wynoszącej 1,49 ha. Zarzut zgłoszony do projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków gminy K. zmierzał do wykazania na całej tej działce użytku gruntowego Ls. Wobec tego odnotować należy, że działki sąsiednie (stanowiące własność prywatną) jedynie w części objęte są uproszczonym planem urządzenia lasu, ponieważ podobnie jak przedmiotowa działka, nie zostały w całości zakwalifikowane jako użytek gruntowy Ls. Brak planu urządzenia lasu dla danego terenu nie skutkuje utratą przez grunty leśne ich charakteru. W rozpatrywanej sprawie brak było jednak podstaw do wykazania użytku Ls na całej działce nr [...]. W oparciu o przedstawiony opis taksacyjny nie można było stwierdzić z całą pewnością, że przedmiotowa działka w części określonej jako użytek gruntowy Lzr-PsVI oraz PsVI również stanowi las, w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach (zwanej dalej u.o.l.). By można było przyjąć, że jest to las, spełnione musiałyby być łącznie wszystkie wymogi zawarte w art. 3 u.o.l. Nie wystarczy wyłącznie wskazanie, że z punktu widzenia przyrodniczego jest to las. W zakresie normatywnym istotnym dla kontrolowanego postępowania, dla ustalenia, że grunt jest lasem nie tylko w znaczeniu przyrodniczym, ale także prawnym, konieczne jest spełnienie poza kryterium przyrodniczym (pokryciem roślinnością leśną) i kryterium przestrzennym (zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha), także kryterium przeznaczenia (do produkcji leśnej - lit. a punktu 1 art. 3 u.o.l.), bądź jednej z pozostałych przesłanek z lit. b (grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego) czy lit. c (grunt wpisany do rejestru zabytków). Z przedłożonego opisu taksacyjnego dla tej działki informacje te nie wynikały. Nadto nie wskazano, czy podane tam oznaczenia dwóch rodzajów lasu BMśw (sosna 75 letnia oraz sosna 25 letnia), dotyczą całej powierzchni działki nr [...] oraz w jakich proporcjach na niej występują. Nadto w myśl § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji oraz orzekania przez Sąd w tej sprawie, opis taksacyjny przedłożony przez Nadleśnictwo nie stanowi żadnego z dokumentów wymienionych w ust. 2 tego paragrafu. Jest on ogólnikowy, nie został też poparty protokołem wizji lokalnej, czy dokumentacją fotograficzną (dokumentacja fotograficzna została złożona dopiero na rozprawie). Wobec tego nie było możliwe przyjęcie tego opisu taksacyjnego za podstawę uwzględnienia zgłoszonego do operatu zarzutu - w sytuacji, gdy sąsiednie działki, położone na analogicznym obszarze i w podobny sposób zalesione, nie stanowią w całości użytku gruntowego Ls, a przedmiotowa działka nie jest objęta planem urządzenia lasu. W konsekwencji nie było podstaw do uwzględnienie zgłoszonego zarzutu. Słusznie rozstrzygnął zatem Starosta O., że zarzut ten podlega odrzuceniu, a kwestię wykazania właściwego - zdaniem Nadleśnictwa M. – użytku gruntowego na przedmiotowej nieruchomości winien rozstrzygnąć stosowy zapis w planie urządzenia lasu. Plan ten na lata 2006-2015 dla Nadleśnictwa M. został uchwalony. Przedmiotowa działka – wg oświadczenia obecnego na rozprawie przed Sądem pracownika Nadleśnictwa – ma być objęta Planem Urządzenia Lasu Nadleśnictwa M. na kolejne lata, począwszy od 2016 r. Pracownik Nadleśnictwa oświadczył nadto, że wprowadzenie tej zmiany do planu urządzenia lasu jest możliwe, ale wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów opracowań geodezyjnych. Ta jednak okoliczność - w rozpatrywanej sprawie - nie mogła przemawiać za uwzględnieniem przez Starostę wniesionego zarzutu i dokonaniem żądanej zmiany w modernizowanej ewidencji gruntów i budynków gminy K., przez wykazanie na całej działce nr [...], obręb C., gm. K. użytku gruntowego Ls. W ocenie Sądu – wbrew stanowisku organu odwoławczego - nie było przeszkód do ewentualnego sporządzenia zmiany tego Planu Urządzenia Lasu, w trybie art. 23 ust. 1 u.o.l., aneksem zatwierdzonym przez Ministra Środowiska. Włączenie bowiem jednej lub kilku działek leśnych do planu urządzenia lasu, prowadzi w efekcie do powiększenia łącznej powierzchni gruntów leśnych nim objętych, a w wyniku tego dochodzi do zmiany granic gruntów leśnych objętych danym planem urządzenia lasu. Istotne znaczenie ma także fakt, że zatwierdzenie zmiany owego planu urządzenia lasu przez Ministra ma charakter publicznoprawny. Wskazane uchybienie nie miało jednak istotnego wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Przedstawiona interpretacja art. 23 ust. 1 u.o.l., w ocenie Sądu, jest racjonalna i konieczna w kontekście art. 20 u.o.l., a w szczególności jego ust. 2. Nie można także niedostrzegać faktu, że plany urządzenia lasu sporządzane są zazwyczaj na długie, dziesięcioletnie okresy, w trakcie których mogą nastąpić znaczące zmiany własnościowe w zakresie obszarów leśnych i - tak jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie - Skarb Państwa może nabyć kolejne obszary leśne. Kontrolowane rozstrzygnięcie nie stoi też na przeszkodzie właściwemu stosowaniu art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.