IV SA/Wa 2535/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. B. i H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargi. J. L., M. O., W. B., M. F., J. M., J. W., B. K., H. W., A. B. i H. P. wnieśli za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z infrastrukturą techniczną oraz wjazdem na działkę o nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2535/13 odrzucił skargi: M. O., M. F., J. M., J. W., B. K. i H. W. wobec nieuzupełnienia braków formalnych skarg. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uzyskało walor prawomocności od dnia 23 września 2014 r. Natomiast skargi J. L. i W. B. odrzucone zostały postanowieniem Sądu z dnia 7 października 2014 r. z uwagi na nieuzupełnienie przez nich braków formalnych skargi. Od postanowienia tego środek odwoławczy nie został wniesiony, wobec tego postanowienie to jest prawomocne od dnia 28 listopada 2014 r. Zatem do rozpoznania w niniejszej sprawie pozostały skargi A. B. i H. P. Z uwagi na powyższe, zarządzeniami z dnia 8 października 2014 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących A. B. i H. P., reprezentowaną przez pełnomocnika M. K., do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skarg, ich braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionych skarg w kwocie po 500 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek nie doręczono z powodu nieobecności adresatów. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresatów pism o możliwości odbioru przesyłek w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 13 października 2014 r. i awizo powtórne z dnia 21 października 2014 r.), po czym w dniu 29 października 2014 r. zwróciła nieodebrane przesyłki Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast w świetle art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, skarżący A. B. i H. P. nie wykonali zarządzeń Przewodniczącej Wydziału i nie uiścili wymaganych wpisów od skarg, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do skarżących do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, uznać należy za doręczone w dniu 27 października 2014 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 3 listopada 2014 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.