IV SA/Wa 2539/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. A. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 10 grudnia 2012 r., działająca w imieniu skarżącego adwokat M. F., złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi P. A. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], wskazując, iż uchybienie terminu w uiszczeniu wpisu spowodowane było jej chorobą. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśniła, że w okresie od 30 listopada 2012 r. do 9 grudnia 2012 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło zachowanie terminu do dokonania powyższej czynności. Przedłożyła kserokopię zaświadczenia lekarskiego poświadczoną za zgodność z oryginałem oraz dowód wpłaty wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270,dalej: "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i § 4 ppsa pismo z wnioskiem o przywróceniem terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem należy równocześnie dokonać czynności, której terminowi strona uchybiła. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Kryterium braku winy, jako przestanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. W związku z tym należy stwierdzić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, rozumianej jako zamierzone działanie sprzeczne z regułami postępowania bądź powstrzymanie się od działania pomimo obowiązku czynnego zachowania, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, polegającego na niedołożeniu należytej staranności. W ocenie Sądu, argumentacja wniosku – choroba pełnomocnika - nie uzasadnia przyjęcia tezy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Zaznaczyć trzeba, że za działania i zaniechania pełnomocnika w zakresie powierzonych mu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Należy podkreślić, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania prowadzonej działalności zawodowej, aby jego nieobecność, nawet spowodowana zdarzeniami losowymi, w tym również chorobą, nie tamowała terminowego wykonywania czynności związanych z tokiem prowadzonego z jego udziałem postępowania. Choroba pełnomocnika, nawet gdy miałaby ona charakter długotrwały, nie wyklucza – w ocenie Sądu - możliwości ustanowienia w sprawie substytuta, jak również zawiadomienia o tym strony, zwłaszcza, że uiszczenie wpisu sądowego nie jest czynnością sformalizowaną, a z przedłożonych kserokopii zwolnień nie wynika, aby kontakt pełnomocnika z otoczeniem był niemożliwy. W ocenie Sądu wskazana przez pełnomocnika przyczyna, nie była również okolicznością nie do przezwyciężenia, bowiem porozumienie co do przebiegu współpracy na poszczególnych etapach sprawy nie wymagało ani od skarżącego, ani od pełnomocnika nadzwyczajnego wysiłku, wystarczające było bowiem aby pełnomocnik poinformował skarżącego o stanie swojego zdrowia. Uwzględniając powyższe okoliczności stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej choroba uniemożliwiająca pełnomocnikowi osobiste reprezentowanie interesów mocodawcy nie może być uznana za przesłankę świadczącą o braku jego winy w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zdaniem Sądu nie można zatem przyjąć, iż pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.