IV SA/Wa 254/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Zaskarżoną do do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] grudnia 201 Or. Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania J. S. i J. B. od decyzji nr [...] wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2007r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z urzędu stwierdził nieważności decyzji Nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2005r. Organ uznał, że Prezydent wydając wskazaną decyzję połączył w jednym postępowaniu administracyjnym tryb zmiany klasyfikacji gruntów na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2001 r., Nr 19, poz. 97 ze zm.) z trybem postępowania dotyczącym wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, że przedmiotowa decyzja Prezydenta W. orzekająca o zmianie użytku leśnego na użytek rolny rażąco narusza prawo. Z uwagi bowiem na to, że działka nr ewid. [...] w obrębie [...] położona w W. [...] przy ul. [...] objęta była planem urządzenia lasu sporządzonym na okres od 1 stycznia 2002r. do 31 grudnia 2011 r., zatwierdzonym przez Wojewodę [...], niedopuszczalnym było dokonanie zmiany użytku występującego na tej działce z LsV na RV i Lz-RV. Główny Geodeta Kraju rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji wskazał na regulację prawną dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji. Podniósł, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa ma miejsce wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Zdaniem Głównego Geodety Kraju w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki do stwierdzenia nieważności kontrolowanej w postępowaniu nadzorczym wymienionej decyzji Prezydenta W. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005r. Nr 45, poz. 435 ze zm.) w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Skoro zatem dla danego obszaru gruntów jest sporządzony plan urządzenia lasu lub uproszczony plan urządzenia lasu, to w ewidencji gruntów i budynków granice i powierzchnie lasu wykazuje się zgodnie z tymi planami. Prezydent W. swoją decyzją dokonał zmiany w zakresie rodzaju użytków gruntowych, wpisując w miejsce lasu inny rodzaj użytków gruntowych, pomimo, że z ustaleń obowiązującego wówczas uproszczonego planu urządzenia lasu i inwentaryzacji stanu lasu dla O. wynikało, że na działce oznaczonej wówczas nr [...] (obecnie działka nr [...]) występuje obszar zalesiony. W konsekwencji powyższego Głównego Geodety Kraju uznał, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2005r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a mianowicie art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust. 2 w/w ustawy o lasach. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. S. podnosząc zarzut naruszenia prawa i błędną ocenę stanu faktycznego poprzez uznanie, że w sprawie dopuszczono się rażącego naruszenia prawa w sytuacji, gdy faktycznie przedmiotowy grunt nie stanowi lasu, co jest jednoznaczne z utratą aktualności dotychczasowej klasyfikacji gruntów na wymienionej działce. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie naruszyła obowiązujących przepisów prawa zarówno procesowego jak i materialnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 201 Or. została wydana w postępowaniu nieważnościowym. Postępowanie wszczynane na podstawie art. 157 § 2 kpa jest jednym z postępowań nadzwyczajnych, dających możliwość wzruszenia decyzji ostatecznej. Jest ono samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy dana decyzja jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa. W ramach tego trybu podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji stanowią przesłanki ściśle określone w art. 156 § 1 kpa i dopiero ujawnienie w kontrolowanej decyzji jednej z nich może skutkować stwierdzeniem jej nieważności. Podkreślić należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany został pogląd, iż rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa ma miejsce wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu. W sprawie niniejszej organy słusznie uznały, że decyzja Nr [...] Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2005r. została wydana z rażącym naruszeniem wskazanych przepisów, a mianowicie art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust. 2 w/w ustawy o lasach. Prezydent W. nie był uprawniony swoją decyzją dokonać zmiany w zakresie rodzaju użytków gruntowych, wpisując w miejsce lasu inny rodzaj użytków gruntowych w sytuacji, gdy z ustaleń obowiązującego wówczas uproszczonego planu urządzenia lasu i inwentaryzacji stanu lasu dla O. wynikało, że na działce oznaczonej wówczas nr [...] (obecnie działka nr [...]) występuje obszar zalesiony. Stosownie bowiem do treści art. 20 ust. 2 powołanej ustawy o lasach, dla powszechnej ewidencji gruntów i budynków, przy ustalaniu zasięgu użytku gruntowego pod nazwą "las", wiążące znaczenie mają ustalenia planów urządzenia lasów dotyczące ich granic i powierzchni, w związku z czym nie jest możliwe uwzględnienie w powszechnej ewidencji gruntów i budynków granic i powierzchni lasu, które to nie wynikają z planu urządzenia danego lasu. Należy zauważyć, że przepis art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowiący o konieczności uwzględniania w ewidencji gruntów i budynków, ustaleń planów urządzenia lasu w zakresie granic i powierzchni lasów, stanowi regulację szczególną w stosunku do ogólnych zasad dotyczących sposobu uwzględniania i wprowadzania zmian w powszechnej ewidencji gruntów i budynków. Obowiązek stosowania przepisów ustawy o lasach wynika wprost z art. 20 ust. 3a ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym, ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Oznacza to, że obowiązek aktualizowania danych objętych ewidencją gruntów i budynków, podlega ograniczeniu w stosunku do zmian dotyczących ustalania granic i powierzchni lasów. Zmiany te nie mogą być dokonywane wbrew planom urządzania lasów, które stanowią szczególny rodzaj planów zagospodarowania przestrzennego takich terenów i przesądzają o treści wpisów w ewidencji gruntów. Plan urządzania lasu zawiera bowiem, nie tylko opis, ale także zestawienie powierzchni lasów i gruntów do zalesienia (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o lasach). Zatem uproszczony plan urządzenia lasu i inwentaryzacji stanu lasu sporządzony dla O. zatwierdzony przez Wojewodę [...] w dniu [...] sierpnia 2002r, obejmujący przedmiotową działkę, jest jedynym dokumentem na podstawie, którego mogą być aktualizowane dane dotyczące granic i powierzchni lasów położonych na terenie objętym tym planem, a należących do osób fizycznych. Zatem, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, nie jest możliwe przeprowadzenie zmian w zakresie ustalenia granic i powierzchni lasu, które byłyby niezgodne z obowiązującym planem urządzenia lasu. Trafnie również podniósł organ odwoławczy, iż Prezydent W. orzekając w sentencji decyzji z dnia [...] stycznia 2005r. "o utracie aktualności dotychczasowej klasyfikacji gruntów na w/w działkach ewidencyjnych, zatwierdzonej decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa byłego Urzędu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...]. 10. 1976r roku z dniem uprawomocnienia się decyzji", naruszył zasadę trwałości decyzji ostatecznych zawartą w art. 16 § 1 k.p.a. Należy podzielić stanowisko organu nadzorczego, że ewentualna weryfikacja decyzji ostatecznej zatwierdzającej projekt gleboznawczej klasyfikacji gruntów może bowiem nastąpić tylko w jednym z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.