IV SA/Wa 2544/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek W piśmie z dnia 30 lipca 2014 r. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia na skarżącego administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 50000 zł jako odbiory odpadu w postaci uszkodzonych pojazdów. Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji przekracza możliwości finansowe skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony, że względu na charakter rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ustawy. Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 61 § 6 cyt. ustawy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wobec tego wydanie postanowienia uwzględniającego wniosek o ochronę tymczasową ma ten skutek, że od momentu jego wydania do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie, zaskarżony akt nie podlega wykonaniu. W ocenie Sądu z racji rozstrzygnięcia, jakie wydały organy orzekające w niniejszej sprawie, wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niecelowe. Co prawda zaskarżoną decyzją nałożono na D. P. karę pieniężną, która co do zasady może podlegać przymusowemu ściągnięciu, jednak należność ta ma zostać uiszczona, co wprost wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dopiero po jej uprawomocnieniu się. Termin dokonania tej opłaty został wskazany w uzasadnieniu decyzji, jednak w ocenie Sądu, skoro uzasadnienie jest integralną częścią decyzji nie budzi wątpliwości, że już w zaskarżonej decyzji organ ustalił termin płatności nałożonej kary z uwzględnieniem postępowania sądowego. Określając termin wykonania decyzji organy posłużyły się bowiem pojęciem "uprawomocnienia się decyzji". W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że decyzja prawomocna, to decyzja, od której skarga wniesiona do sądu administracyjnego została oddalona lub odrzucona albo bezskutecznie upłynie termin do jej wniesienia. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja ta nie uzyskała waloru "prawomocności". Jest decyzją ostateczną, ale nieprawomocną. Wobec tego z mocy samej zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie podlega wykonaniu. Ponadto z brzmienia art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów wynika, że wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.