IV SA/Wa 2549/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w 24 rześnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach [...], [...], [...] w miejscowości D., powiat p. Sąd w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r. przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 17 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano skarżącego również do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 31 egzemplarzy w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania te zostały doręczone skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast art. 220 § 3 Ppsa nakazuje by skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, sąd odrzucił. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Również z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z dnia 14 września 2015 r. wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 powołanej ustawy Ppsa, należało orzec jak sentencji.