IV SA/Wa 2552/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. R. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL postanawia: - przyznać radcy prawemu D. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2552/12 oddalił skargę J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2012 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu danych ze zbioru PESEL. W toku tego postępowania skarżącego reprezentował pełnomocnik z urzędu r.pr. D. R. W dniu 6 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 2205/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2552/12. Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawę (vide: protokół rozprawy przed NSA karta 166 akt sprawy). Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 490), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA w Warszawie, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji. Za te czynności pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia tj.(27,60 zł). W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147,60 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.