IV SA/Wa 2553/07

Dnia 14 lutego 2008r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. i J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2007r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę Z.K. i J.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2007r. nr (...) , którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia (...) maja 2007r. ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na przedszkole, na działce ew. nr (...) w obrębie (...)przy ul. W. w W. Ponieważ skarga nie została opatrzona własnoręcznymi podpisami skarżących, zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2007r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącym w dniu 10 stycznia 2008r. Skarżący - nie uzupełnił braków formalnych w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Wymogi formalne skargi są identyczne jak dla każdego pisma procesowego (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 powołanej ustawy). Stąd dla skutecznego jej złożenia należy uczynić zadość wymogom określonym w przepisach ustawy zarówno w zakresie formy jak i treści. W szczególności zgodnie z brzmieniem art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest, bowiem formą złożenia oświadczenia woli i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zatem zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie czy podpis jest autentyczny. W doktrynie prawa wskazuje się, że podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony znak ręczny (vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005 s. 204). Przepisy prawne, a w szczególności przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpis" odmiennego znaczenia od powszechnie używanego. Podpisem jest jedynie znak własnoręczny. Nie stanowi natomiast podpisu, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy, mechaniczne odbicie za pomocą kserokopiarki, pieczątki lub kliszy, chociażby stanowiło dokładne odtworzenie podpisu (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 1967 r., PZ 22/67). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że odtworzony mechanicznie na skardze podpis (kserokopia) nie czyni zadość wymogom wskazanym w wyżej powołanych przepisach. Niepodpisanie skargi przez skarżących, w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, uniemożliwiło nadanie jej dalszego biegu. Z tego wyglądu na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 §1 w zw. z art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić