IV SA/Wa 2559/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania E. Sp. z o.o z siedzibą w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], wymierzającej karę pieniężną w wysokości 5 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydanym przez Marszałka Województwa [...] utrzymał ww decyzję w mocy. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w dniach od [...] do [...] października 2013 r. przeprowadził kontrolę E. Sp. z o.o. na terenie prowadzonej przez Spółkę działalności przy ul. [...] w [...]. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] zaś protokół kontroli został podpisany przez kontrolowanego bez uwag. W trakcie kontroli [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ustalił, że kontrolowany podmiot odbiera odpady medyczne i weterynaryjne od ok. 1000 podmiotów, w tym szpitali, małych przychodni i gabinetów medycznych, stomatologicznych, weterynaryjnych, kosmetycznych, studiów tatuażu, domów pogrzebowych. Ustalono również, że spółka posiadała uregulowany stan formalnoprawny w zakresie zbierania odpadów, tj. decyzję Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zezwalającą na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych o kodach 18 01 02* - części ciała i organy oraz pojemniki na krew i konserwanty służące do jej przechowywania (z wyłączeniem 18 01 03), 18 01 03* - inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt (np. zainfekowane pieluchomajtki, podpaski, podkłady), z wyłączeniem 18 01 80 i 18 01 82, 18 01 80 - zużyte kąpiele lecznicze aktywne biologicznie o właściwościach zakaźnych, 18 01 82 - pozostałości z żywienia pacjentów oddziałów zakaźnych, 18 02 02 - inne odpady, które zawierają żywe drobnoustroje chorobotwórcze lub ich toksyny oraz inne formy zdolne do przeniesienia materiału genetycznego, o których wiadomo lub co do których istnieją wiarygodne podstawy do sądzenia, że wywołują choroby u ludzi i zwierząt. Podczas powyższej kontroli ustalono, że Spółka prowadzi gospodarowanie ww zakaźnymi odpadami medycznymi niezgodnie z pkt 5 ww decyzji Nr [...] Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r., tj, nie utylizuje wszystkich odpadów bezpośrednio w procesie termicznym. Na podstawie przedstawionej w toku kontroli ewidencji odpadów ustalono bowiem, że kontrolowana Spółka w 2012 r. zebrała odpady o kodzie 18 01 03* w ilości 522,993 kg, które następnie zostały przekazane do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] celem ich przetworzenia w drodze autoklawowania, tj. metodą D16 - przetwarzanie odpadów, w wyniku którego są wytwarzane odpady przeznaczone do unieszkodliwiania. Ponadto na podstawie kart ewidencji odpadów stwierdzono, że w 2013 r. odpady o kodach 1801 02 i 1801 82 były przekazane do Zakładu Termicznej Utylizacji Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania D10 - przekształcanie termiczne na lądzie), odpady o kodzie 18 02 02 były przekazywane do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania Dl6), natomiast odpady o kodzie 18 01 03 były częściowo przekazywane do Zakładu Termicznej Utylizacji Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania D10), a częściowo do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania Dl6). W związku z powyższym, zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. zostało wszczęte postępowanie zmierzające do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym ww zezwoleniem. W toku postępowania administracyjnego pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca Spółka poinformowała Marszałka Województwa [...], iż zaniechała zbierania i magazynowania ww odpadów w celu ich przekazywania do autoklawowania w zakładzie w [...]. A nadto, na wezwanie organu, pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżąca Spółka wyjaśniła także, iż poddawanie odpadów wstępnej dezaktywacji opartej na procesie autoklawowania w komorze ciśnieniowej nasyconej parą wodną autoklawu, przy zachowaniu stosownych parametrów procesu zapewnia, że powstały odpad nie będzie już odpadem niebezpiecznym i będzie zakwalifikowany jako odpad o kodzie 198001 (odpady po autoklawowaniu odpadów medycznych i weterynaryjnych). Odpady o kodzie 198001 kierowane są z kolei do spalarni odpadów medycznych lub do współspalania w piecu obrotowym cementowni. Spółka przedłożyła 3 karty przekazania odpadu za miesiąc lipiec, sierpień i wrzesień 2013 r., dotyczące przekazania odpadów o kodzie 198001 do Zakładu Utylizacji, Recyklingu, Przerobu i Unieszkodliwiania Odpadów Komunalnych i Przemysłowych w [...], prowadzonej przez C. Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na wezwanie organu pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. ww Spółka poinformowała, że odpady o kodzie 19 80 01 przyjęte od E. Sp. z o.o. w okresie od lipca do września 2013 r. przetworzone zostały na terenie Zakładu w [...] w instalacji do produkcji paliw alternatywnych w procesie [...], zgodnie z posiadaną przez C. Sp. z o.o. decyzją w zakresie gospodarowania odpadami. Na podstawie przedstawionej w toku kontroli ewidencji odpadów ustalono, że kontrolowany w 2012 r. zebrał odpady o kodzie 18 01 03* w ilości 522,993 kg, które następnie zostały przekazane do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] celem ich przetworzenia w drodze autoklawowania, tj. metodą D16 - przetwarzanie odpadów, w wyniku którego są wytwarzane odpady przeznaczone do unieszkodliwiania. Ponadto na podstawie kart ewidencji odpadów stwierdzono, że w 2013 r. odpady o kodach 1801 02 i 1801 82 były przekazane do Zakładu Termicznej Utylizacji Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania D10 - przekształcanie termiczne na lądzie), odpady o kodzie 18 02 02 były przekazywane do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania Dl6), natomiast odpady o kodzie 18 01 03 były częściowo przekazywane do Zakładu Termicznej Utylizacji Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania D10), a częściowo do Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (metoda unieszkodliwiania Dl6). Choć organ nie był w stanie określić ilości przekazywanych do unieszkodliwienia odpadów zebranych z terenu województwa [...] ze względu na brak informacji o masie zebranych odpadów w kartach ewidencji odpadów, to jednak na podstawie ww dowodów stwierdził, że częściowo zakaźne odpady medyczne zbierane w magazynie w [...] przy ul. [...] były zagospodarowane niezgodnie z warunkami decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska analizując stan faktyczny sprawy wskazał, iż naruszenie w istocie zostało stwierdzone po raz pierwszy, jednak dotyczyło odpadów sklasyfikowanych jako niebezpieczne. Zatem sposób postępowania z zakaźnymi odpadami medycznymi, polegający na ich autoklawowaniu, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 95 ust. 2 ustawy o odpadach oraz pkt 5 ww decyzji Marszałka Województwa [...], mógł mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi oraz środowisko. Mając powyższe na uwadze, ww decyzją orzeczono za ten czyn administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Rozpoznając wniesione przez skarżącą Spółkę od ww decyzji odwołanie Główny Inspektor Ochrony Środowiska uznał ww decyzję za zasadną. Organ I instancji prawidłowo stwierdził, że strona prowadząc działalność polegającą na zbieraniu zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych w [...] przy ul. [...], naruszyła warunki posiadanej decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zezwalającej na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych poprzez przekazywanie ich do unieszkodliwienia do instalacji do przetwarzania odpadów metodą alternatywną, tj. poprzez autoklawowanie, podczas gdy obowiązana była przekazywać je bezpośrednio do spalarni odpadów niebezpiecznych, zgodnie z art. 95 ust. 2 ustawy o odpadach. Zatem sugestie strony dotyczące niejednoznaczności przepisów prawa dotyczących unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych są bezpodstawne i nie mają wpływu na rozstrzygnięcie. Wobec treści powyższego rozstrzygnięcia E. Sp. z o.o z siedzibą w [...] wystąpiła do tut. Sądu ze skargą wnosząc uchylenie w całości uchylenie decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2017 r., [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r. A nadto wystąpiła o zasądzenie od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej spółki kosztów procesowych według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie Art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego, nie dokonanie ustaleń niezbędnych do rozpoznania sprawy i oparcie rozstrzygnięcia na dowolnych przesłankach; jak i Art. 95 ust. 2, art. 194 ust. 1 pkt 4, 197 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.). Skarżąca wskazała na rażącą niespójność ustaleń organu I instancji, które w żaden sposób nie zostały zauważone przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska przy rozpatrywaniu sprawy. Kara została bowiem wymierzona za nieprawidłowości w wykonywaniu warunków ww zezwolenia, czyli gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, natomiast z protokołu kontroli NR [...] wynika, że nie stwierdzono żadnych naruszeń i nieprawidłowości (pkt 2 protokołu - w tabeli miejsca do wpisania ewentualnych naruszeń i nieprawidłowości są puste, brak również jakichkolwiek wzmianek o nieprawidłowościach). Powoduje to naruszenie art. 7 kpa. jak i art. 77 § 1 kpa. Skarżąca spółka wskazywała w odwołaniu na sprzeczność ustaleń organu I instancji z protokołem kontroli. Całkowite pominięcie tych okoliczności w uzasadnieniu decyzji organu II instancji prowadzi, w jej ocenie, do naruszenia art. 107 § 3 kpa. Organ II instancji całkowicie zignorował te sprzeczności, niejako z założenia powielając argumentację organu I instancji na niekorzyść Spółki. Organ II instancji naruszył również przepisy prawa materialnego, podtrzymując interpretację organu I instancji, jakoby E. spółka z o.o. naruszyła wymogi prawa dotyczące postępowania z niebezpiecznymi odpadami medycznymi i weterynaryjnymi. Spółką nie kwestionowała, że. odpady te poddawane były wstępnej dezaktywacji poprzez autoklawowanie w instalacji w [...] (z zastrzeżeniem że nie dotyczyło to nigdy odpadów o kodzie 18 01 02*) , co prowadziło do pozbawienia cech zakaźności. Po autoklawowaniu jako odpad o kodzie 19 80 01 (odpady po autoklawowaniu odpadów medycznych i weterynaryjnych) kierowane były do spalarni odpadów. Przepisy obowiązujące w okresie, którego dotyczy przedmiotowa decyzja, nie zabraniały stosowania dwustopniowego procesu unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych. Wskazał także, że interpretacja przepisów prawa polskiego nakazująca cały proces unieszkodliwiania odpadów przeprowadzać przez jednego przedsiębiorcę w jednym zakładzie i w jednym procesie jest zbyt restrykcyjna. Nie znajduje to również potwierdzenia w przepisach prawa unijnego. Interpretacja wymogów zawartych w zezwoleniu na zbieranie odpadów z dnia [...] lipca 2013r., wydanym przez Marszałka Województwa [...] powinna więc pozostawać w zgodzie z wymaganiami unijnymi, które nie wprowadzają nakazu prowadzenia całego procesu unieszkodliwiania przez jeden podmiot, ale uwzględniają złożoność procesu, kładąc nacisk na bezpieczne dla zdrowia i życia ludzi oraz środowiska przy gospodarowaniu odpadami. Autoklawowanie odpadów, jako wstępny etap procesu spalania odpadów, niewątpliwie prowadzi do zapewnienia bezpieczeństwa w tym zakresie. Ani organ I instancji ani organ II instancji w ogóle nie przeprowadziły jednak wykładni przepisów w tym zakresie, ograniczając się do przywołania art. 95 ust. 2 ustawy o odpadach. W odpowiedzi na skargę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz podkreślił, że wskazanych w skardze okoliczności nie można traktować jako podstawy do wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązek uregulowania stanu formalnoprawnego w zakresie zbierania odpadów wynika wprost z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach, który stanowi, że prowadzenie zbierania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Co prawda, zbieranie odpadów zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych objęte jest zakazem, o którym mowa w art. 23 ust. 2 ustawy o odpadach, to zgodnie zaś z art. 23 ust. 4 ustawy o odpadach "jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub w celu zapewnienia ciągłości odbioru zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych, zbieranie tych odpadów jest konieczne, marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce zbierania odpadów może zezwolić, w drodze decyzji, na ich zbieranie". Z ustaleń organów wynika, że skarżąca Spółka posiada decyzję Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zezwalającą na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych o kodach: 18 01 02* (z wyłączeniem 18 01 03), jak i o kodzie 18 01 03*. W zezwoleniu tym określono również sposób dalszego gospodarowania odpadami w celu unieszkodliwiania ww odpadów. Zgodnie z pkt 5 ww decyzji Marszałka Województwa [...] skarżąca została zobowiązana do unieszkodliwienia przedmiotowych odpadów wyłącznie poprzez termiczne ich przekształcenie w spalarniach odpadów niebezpiecznych. Zarówno powyższy zapis jak i fakt nie przekazywania odpadów do właściwego ich unicestwiania, nie były przez Spółkę kwestionowane. Trzeba w tym miejscu wskazać, iż istotną kwestią jest nie tylko zbieranie odpadów zgodnie z posiadanym zezwoleniem oraz obowiązującymi przepisami, lecz również ich prawidłowe unieszkodliwienie - również zgodnie z reżimem ustawowym, a także w myśl warunków posiadanych decyzji administracyjnych. Trzeba pamietać, iż odpady medyczne to odpady niebezpieczne, bowiem ze względu na skład chemiczny, biologiczny i inne właściwości stanowią zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi albo środowiska. Z uwagi na to, że stanowią one zagrożenie infekcyjne dla otoczenia, wymagane jest izolowanie tych odpadów już w miejscu ich powstania, a następnie unieszkodliwienie, tj. przekształcenie metodami termicznymi (dr inż. Henryk Wyrębek, Zarządzanie gospodarką odpadami medycznymi w Polsce, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, Nr 87, 2010). Natomiast, w pkt 5 decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. - "dodatkowe warunki i zobowiązania" wskazano, że postępowanie z zakaźnymi odpadami medycznymi i zakaźnymi odpadami weterynaryjnymi, w tym sposób ich dalszego zagospodarowania winno być zgodne z zasadami określonymi w art. 20 ust. 3 pkt 2 i art. 20 ust. 6 o raz, art. 95 ust. 2.ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U z 2013 r. poz. 21). Zakaźne odpady medyczne i zakaźne odpady weterynaryjne zbierane przez Wnioskodawcę (Skarżącą) po zebraniu odpowiedniej partii transportowej winny być przekazywane bezpośrednio do unieszkodliwienia wyłącznie poprzez termiczne ich przekształcenie w spalarniach odpadów niebezpiecznych". Powyższe, zdaniem Sądu, oznacza, że Skarżąca bezsprzecznie naruszyła warunki posiadanej decyzji, co zostało, wbrew jej twierdzeniu, stwierdzone na stronie 3 protokołu kontroli podpisanego przez kontrolującego i kontrolowanego w dniu [...] października 2013 r. Dodatkowo powyższe potwierdza oświadczenie prokurenta E. Sp. z o.o. dotyczące sposobu postępowania z odpadami o kodach 18 01 03* i 18 02 02* poddanymi autoklawowaniu w Zakładzie Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...] (pismo z dnia [...] maja 2014 r.) oraz oświadczenie wiceprezesa zarządu C. Sp. z o.o. dotyczące zagospodarowania odpadów o kodzie 19 80 01 przyjętych od E. Sp. z o.o. w okresie od lipca do września 2013 r., poprzez ich przetworzenie w instalacji do produkcji paliw alternatywnych w Zakładzie Utylizacji, Recyklingu, Przerobu i Unieszkodliwiania Odpadów Komunalnych i Przemysłowych w [...] w procesie [...] (pismo wiceprezesa zarządu z dnia [...] czerwca 2014 r.). W wyniku postępowania dowodowego stwierdzono, że odpady o kodzie 18 01 03* i o kodzie 18 02 02* poddawane były w ww Zakładzie w [...] wstępnej dezaktywacji opartej na procesie autoklawowania zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych w komorze ciśnieniowej nasyconej parą wodną autoklawu. W wyniku autoklawowania Skarżąca wytworzyła odpady o kodzie 19 80 01, o czym świadczą przedłożone przez nią przy piśmie z dnia [...] maja 2014 r. karty przekazania odpadów o kodzie 19 80 01. Zgodnie z nimi odpady zostały przekazane do ww Zakładu w [...], prowadzonego przez C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. A nadto z okazanej w trakcie kontroli ewidencji odpadów z 2013 r. wynika, że odpady o kodach: 18 01 03* (karta nr 1), 18 01 02* (karta nr 2), 18 01 82* (karta nr 3), 18 02 02* (karta nr 4) były przetwarzane częściowo metodą D16 poprzez autoklawowanie w Zakładzie Unieszkodliwiania Odpadów Medycznych i Weterynaryjnych w [...]. Zatem, w obliczu powyższego stanowisko Skarżącej uznać należy za niezasadne. Pomimo bowiem braku wskazania przez organ I instancji w tabeli "naruszenia i nieprawidłowości" w protokole kontroli nr [...] wystąpienia naruszenia, za które została nałożona sporna kara, to jednak przedmiotowe naruszenie w gospodarowaniu zbieranymi w [...] przy ul. [...] odpadami zostało opisane w pkt 1 spornego protokołu pn. "ustalenia kontroli". Organ I instancji wpisał bowiem w ustaleniach kontroli fakt przekazywania zbieranych zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych do przetworzenia w autoklawie w Zakładzie prowadzonym przez Skarżącą w [...] metodą Dl6, podczas gdy jedyną dopuszczona obowiązującymi przepisami metodą unieszkodliwiania odpadów zakaźnych jest ich spalanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych (metoda D10), zgodnie z art. 95 ust. 2 ustawy o odpadach (zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia się przez termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych). Natomiast zgodnie z przepisem art. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach "administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia lub gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, zezwoleniem na przetwarzanie odpadów lub zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41, ma on charakter obiektywny i nie przewiduje żadnych odstępstw od kary. Wskazać należy, że skarżąca Spółka - podmiot profesjonalnie zajmujący się gospodarowaniem odpadów-posiadająca pozwolenie, które w sposób jednoznaczny określało przyznanie jej uprawnienia, przekraczając zakres posiadanych uprawnień powinna była się liczyć z konsekwencjami takiego działania, w tym również z możliwością nałożenia na nią kary w wysokości określonej przepisami. Tym bardziej, iż z założenia kara ta ma charakter środka prewencyjnego, a więc co do zasady zapobiegającemu naruszeniom w zakresie zagospodarowania odpadów w celu ochrony środowiska naturalnego. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary, a jej wysokość zgodnie z art. 199 ustawy o odpadach "uwzględnia rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i wielkość zagrożenia". Z brzmienia tego przepisu wynika, iż należy rozpatrywać, czy zamierzony sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, czyli należy badać prawdopodobieństwo wystąpienia tego zagrożenia, które w analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę fakty udokumentowane w aktach sprawy, faktycznie występuje. Sąd, analizując materiał dowodowy oraz naruszenie stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji doszedł do wniosku, iż kara pieniężna nałożona na stronę była w pełni uzasadniona, a jej wysokość adekwatna do wagi stwierdzonego naruszenia. Trzeba pamietać, iż wysokość kary jest miarkowana i zgodnie z przepisem art. 194 ust. 3 ww ustawy "administracyjna kara pieniężna za naruszenia, o których mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 1.000 zł i nie może przekroczyć 1.000.000 zł.". Wymierzona zatem kara 5000 zł., w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, pełni swoją funkcję, mieści się w dolnej granicy i nie można w żadnym względzie uznać jej za zdecydowanie zawyżoną. Na marginesie należy wskazać, iż argumentacja Skarżącej dotycząca niejednoznaczności przepisów prawa dotyczących unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych, a także wywody odnoszące się do prawodawstwa Unii Europejskiej, nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie, bowiem jej przedmiotem jest naruszenie warunków zezwolenia organu ochrony środowiska, który korzystając z możliwości udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów o właściwościach zakaźnych, czyli stanowiących wyjątkowe potencjalne zagrożenie dla zdrowia i środowiska, nałożył restrykcyjne obowiązki na skarżącą. W związku z powyższym Skarżąca winna była przestrzegać wymagań nałożonych decyzją Marszałka Województwa [...], bądź w przypadku ich nieakceptowania, ewentualnie wystąpić o ich zmianę, natomiast próby przedstawienia na każdym z etapów przedmiotowego postępowania wywodów i rozszerzających wykładni prawa, w ocenie Sądu, nie stanowią w żaden sposób podstawy do uchylenia decyzji organów obu instancji. W tym miejscu przypomnieć należy, iż Marszałek Województwa [...], powołując się na art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. w wyniku poczynionych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska ustaleń kontroli, wezwał Skarżącą do niezwłocznego (najpóźniej w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma) zaniechania naruszania warunków decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz do niezwłocznego zaniechania naruszeń przepisów ustawy o odpadach w zakresie działalności, do którego wezwania Skarżąca się dostosowała (pismo z dnia [...] lutego 2014 r.). Pozostałe zarzuty skargi, w przedmiocie naruszenia przepisów postępowania, w okolicznościach niniejszej spawy, nie mogły także zostać uwzględnione. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującym reżimem prawnym. A zatem, w obliczu powołanych okoliczności, w ocenie Sądu, skarga jako niezasadna, podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a.