IV SA/Wa 2560/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla A. N. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. A. N. złożyła w dniu 8 stycznia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszej sprawie. Oświadczyła, że aktualnie nie otrzymuje świadczeń uchodźczych. Podstawowe utrzymanie zapewniają jej i córce znajomi, u których mieszka, a ponadto otrzymuje od nich środki pieniężne na zaspokojenie podstawowych potrzeb, jak np. niezbędne leki. Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami i wartościowymi przedmiotami. Stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżąca, pozostaje wraz małoletnią córką na wyłącznym utrzymaniu znajomych, u których mieszka i od których otrzymuje środki pieniężne na zakup artykułów pierwszej potrzeby, jak niezbędne leki. Nie dysponuje przy tym ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami. W tej sytuacji referendarz sądowy stwierdza, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.