IV SA/Wa 2573/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 r. sprawy ze skargi E. S. i D. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 nr [...]; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżących E. S. i D. S. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 j.t.), po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 5 września 2011 r. E. i D. S. reprezentowanych przez radcę prawnego [...], na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...], obręb [...], gm. [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 roku znak: [...] uchylił wyżej wskazane postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w całości i nie uzgodnił planowanego w projekcie decyzji zamierzenia inwestycyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, iż jako organ odwoławczy badając sprawę merytorycznie uznał, że wydałby postanowienie identyczne w swej treści, jak zaskarżone postanowienie organu I instancji. Jednakże z uwagi, iż zaskarżone postanowienie organu I instancji (jako nie doręczone pełnomocnikowi inwestora) zostało obarczone wadliwością procesową (pozbawienie udziału pełnomocnika inwestora w postępowaniu uzgodnieniowym z uwagi na brak przekazanego pełnomocnictwa przez organ prowadzący postępowanie główne) stanowiącą podstawę wznowienia postępowania, zobligowany był do jego wyeliminowania i wydania postanowienia nie uzgadniającego projektowanych warunków zabudowy, o uzgodnienie których z wnioskiem dnia 8 sierpnia 2011 r. wystąpił Wójt Gminy [...]. Stąd też organ II instancji podniósł, iż organ I instancji postępowanie wyjaśniające przeprowadził w wystarczającym zakresie i tylko z uwagi na uchybienie formalne zaskarżone postanowienie należało w całości uchylić i nie uzgodnić planowanego w projekcie decyzji zamierzenia inwestycyjnego. Nadto wskazał, iż aby przedłożone do uzgodnienia warunki zabudowy mogły zostać uznane za zgodne z rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r, w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. [...]), planowana inwestycja winna spełniać wyjątek wskazany w samej regule zakazu § 4 ust. 1 pkt 8 lub w § 4 ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ww. rozporządzenia (w przedmiotowym przypadku przepis § 4 ust. 5 pkt 3 i ust. 6 ww. rozporządzenia planowanej inwestycji nie dotyczy). Uwzględniając zakres i charakter planowanej inwestycji zgodził się z organem I instancji, że nie spełnia ona wyjątku od zakazu wskazanego w regulacji prawnej ww. rozporządzenia. Zdaniem organu II instancji, budynek mieszkalny nie stanowi obiektu służącego prowadzeniu gospodarki rolnej, leśnej czy rybackiej, nie stanowi uzupełnienia istniejącej zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Odnosząc się natomiast do ust. 5 pkt 1 powyższego przepisu § 4 to uznał, że celem prawodawcy lokalnego było zapewnienie uzupełniania zabudowy w miastach i wsiach jedynie na terenach, gdzie w ramach administracyjnie wyznaczonej jednostki osadniczej, została już ukształtowana zabudowa posiadająca zarówno kompozycję przestrzenną jak również funkcje. Sąd ustalił następujący stan faktyczny i prawny. Wójt Gminy [...], pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] o uzgodnienie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym [...] gmina [...]. Do wniosku załączono projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z załącznikiem graficznym w skali 1:1000 oraz analizą funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy w toku badania możliwości realizacji inwestycji na Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] (tj. jej zgodności z ww. rozporządzeniem) dokonał analizy projektu decyzji (w szczególności załącznika graficznego), jak również oparł się o informacje (mapy topograficzne, zdjęcia lotnicze) zamieszczone na oficjalnej stronie Geoportal (http:maps.geoportal.gov.pl/) prowadzonej przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii. Podniósł, iż z informacji naniesionych na załącznik graficzny wynika, iż od strony wschodniej działka nr ew. [...] przylega do działki nr ew. [...] graniczącej z drogą za którą rozpościera się jezioro. Tylko niewielki północno-zachodni skrawek działki nr ew. [...] położony jest poza strefą 100 metrów, gdzie nie obowiązuje zakaz lokalizowania obiektów budowlanych. Zgodnie z projektem decyzji na przedmiotowej działce ustalane są warunki zabudowy dla "budynku mieszkalnego jednorodzinnego parterowego z poddaszem użytkowym o wymiarach około 8,0 x 6,0 " i "budynku gospodarczego parterowego z poddaszem o wymiarach 6,15 x 4,5 m". Z projektu decyzji wynika, że ww. warunki zabudowy są ustalane w związku z prowadzoną procedurą legalizacyjną istniejącego obiektu przez Powiatowy Inspektorat Budowlany [...] oraz planowaną budową budynku mieszkalnego. Istniejący obiekt budowlany, będący przedmiotem procedury legalizacyjnej, znajduje się niemal w centralnej części działki położnej w części 100 metrowego pasa od brzegu jeziora, podobnie planowany budynek mieszkalny jednorodzinny parterowy, zgodnie z przedstawionym projektem decyzji, umożliwia jego usytuowanie w strefie 100 metrów od brzegu jeziora. Organ uzgadniający - Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] -dokonał analizy pod kątem zgodności planowanej inwestycji z aktualnie obowiązującymi na tym terenie przepisami w zakresie ochrony przyrody tj. ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Z uwagi na powołany wyżej fakt, że planowane zamierzenie zlokalizowane jest w pasie szerokości 100 metrów od brzegu jeziora [...] i tym samym koliduje z zakazem wprowadzonym w § 4 ust. 1 pkt 8 wymienionego rozporządzenia nr [...] Wojewody [...], zgodnie z którym na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] zakazuje się lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, należało ustalić czy zachodzą okoliczności wyłączające ww zakaz a powołane w powyższym rozporządzeniu. Organ I instancji wskazał zatem, że planowana inwestycja nie stanowi urządzenia wodnego, ani nie jest obiektem służącym prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, wobec czego nie można zastosować wyjątku od przywołanego zakazu. Podniósł też, że żadne z analizowanych w niniejszej sprawie odstępstw nie ma zastosowania. Działka objęta wnioskiem położona jest bowiem poza obszarem zwartej zabudowy wsi [...], inwestycja nie stanowi uzupełnienia zabudowy mieszkaniowej ani usługowej, a przyległe działki nie są zabudowane, wobec czego nie można było wyznaczyć nieprzekraczalnej linii zabudowy zgonie z linią występującą na działkach przyległych. Wykluczono możliwość zastosowania odstępstwa zawartego w § 4 ust 5 pkt 1 ww. rozporządzenia. Organ I instancji również wskazał, iż nie należy utożsamiać użytego pojęcia "działki przyległej" z działką sąsiednią, gdyż działką przyległą można nazwać tę działkę, która styka się bezpośrednio z omawianą działką natomiast o sąsiedztwie można powiedzieć że jest bliższe lub dalsze i tych pojęć nie można używać zamiennie. Również organ podniósł, że nie można skorzystać z odstępstwa zawartego w § 4 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia ponieważ proponowana zabudowa nie stanowi uzupełnienia siedliska rolniczego. Podobnie nie można zastosować odstępstwa zawartego w § 4 ust. 5 pkt 3 ww. rozporządzenia, bowiem nie jest to teren dostępu do wód publicznych w zakresie niezbędnym dopełnienia funkcji plaż i kąpielisk. Jak również żadna z możliwości przewidzianych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia Wojewody nie ma zastosowania, bowiem inwestycja nie stanowi zadania wykonywanego na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, akcji ratowniczej, działania związanego z bezpieczeństwem powszechnym, ani inwestycji celu publicznego. Wobec powyższego Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 roku znak: [...] odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], obręb [...], gmina [...]. Zażalenie od powyższego postanowienia wnieśli E. i D. S. reprezentowani przez radcę prawnego [...] i zarzucili organowi I instancji naruszenie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 pzp w zw. z art. 2 Konstytucji; art. 23 ust. 1 i ust 2 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 64 ust. 1, 2 i ust. 3 Konstytucji w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji w zw. z art. 2 Konstytucji; art. 60 ust. 1 pzp w zw. z art. 53 ust 4 pkt 8 pzp w zw. z art. 23 ut. 1 i ust. 2 ustawy ochronie przyrody w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Na skutek rozpoznania powyższego zażalenia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 roku znak: [...] uchylił wyżej wskazane postanowienie RDOŚ [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w całości i nie uzgodnił planowanego w projekcie decyzji zamierzenia inwestycyjnego. E. i D. S. reprezentowani przez radcę prawnego [...] wnieśli skargę na powyższe postanowienie GDOŚ i zarzucili naruszenie: art. 60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art.53 ust.4 pkt 8 pzp w zw. z art.23 ust.1 i ust.2 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art. 32 ust.1 Konstytucji, art.9 kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) w zw. z art.10 §1 kpa w zw. z art.81 kpa w zw. z art.106 §4 kpa, art.138 §1 pkt 2 kpa w zw. z art.138 §2 kpa w zw. z art.9 kpa w zw. z art.10 §1 kpa w zw. z art.81 kpa, art.60 ust.1 pzp w zw. z art.53 ust.4 pkt 8 pzp w zw. z art.2 Konstytucji, art.23 ust.1 i ust.2 ustawy o ochronie przyrody w zw. z art.64 ust.1, ust.2 i ust.3 Konstytucji w zw. z art.31 ust.3 Konstytucji w zw. z art.2 Konstytucji. Wobec powyższego pełnomocnik Skarżących wniósł o uchylenie ww postanowienia GDOŚ w całości i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał postanowienie znak [...] dotyczące sąsiedniej działki nr [...] w ramach takiej samej procedury uzgodnieniowej jak w sprawie Skarżących. Wskazanym postanowieniem dokonał uzgodnienia umożliwiającego wydanie decyzji o warunkach zabudowy na rzecz sąsiadów tj. J. i M. B. Wskutek uzgodnienia w odniesieniu do wskazanej działki została wydana przez Wójta Gminy [...] decyzja nr [...] o ustaleniu warunków. Działka skarżących jak i działka nr [...] znajdują się w tej samej strefie ochronnej a zatem, w opinii Skarżących, brak jest uzasadnienia dla różnego traktowania obu zamierzeń budowlanych. Skarżący również podnieśli, iż pomiędzy ich działką a linią brzegową jeziora przebiega droga publiczna, która wyznacza faktycznie zakres korzystania z powierzchni nadbrzeżnej jeziora (powierzchnia od linii drogi do linii brzegowej jeziora) w celu "zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych". Zdaniem Skarżących przedmiotowa działka powinna być zaliczona do obszaru zwartej zabudowy wsi z uwagi na takie umiejscowienie w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin lub równorzędnych dokumentach planistycznych, w tym także z uwagi na podobne, także pod względem odległości, zagospodarowanie działek przyległych, przy czym za działkę przyległą należy uznać nie tylko przyleganie bezpośrednie ale także za pośrednictwem innej działki czy w określonych przypadkach zbiornika wodnego, tu jeziora. Interpretacja przyjęta przez zaskarżony organ o bezpośrednim przyleganiu prowadzi do nieuzasadnionych i nierównych ograniczeń niektórych spośród właścicieli działek, zamiast równomiernego i dostosowanego do charakterystyki zabudowy danego akwenu wodnego, zwłaszcza odnośnie odległości zabudowy wokół takiego akwenu. Skarżący podnieśli nadto w skardze, iż zabudowa będąca przedmiotem sprawy została dokonana przed 2009 r., zaś rozstrzygnięcia zostały podjęte na podstawie Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] wydanego w dniu [...] r., opublikowanego w dniu [...] r., które weszło w życie z dniem 15 stycznia 2010 roku. Stąd też nie powinna być objęta regulacją i zakazami wynikającymi ze wskazanego rozporządzenia. Na terminie rozprawy pełnomocnik skarżących podniósł, iż do pisma z dnia 28 października 2015 roku, złożonego do akt sprawy, dołączył postanowienie RDOŚ [...] z dnia [...] września 2015 roku, którym organ ten uzgodnił w zakresie ochrony przyrody warunki zabudowy dla inwestycji na działce ew. [...] bezpośrednio sąsiadującej z przedmiotową działką. Nadto wskazał, iż w jednym ciągu znajdują się trzy zabudowane działki (oprócz terenu inwestycji) działka o nr [...] i działka o nr [...] stąd też, w ocenie Skarżących, planowana inwestycja jest uzupełnieniem istniejącego ciągu zabudowy o ukształtowanej linii. Fakt powyższej zabudowy nie został odzwierciedlony w załączniku graficznym do uzgadnianego projektu decyzji co wynika z braku aktualizacji mapy w tym zakresie. Podkreślił, iż ta sąsiednia zabudowa istniała w dacie realizacji przez Skarżących inwestycji, a przynajmniej została rozpoczęta (2008 rok). W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i w odpowiedzi na skargę i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych cyt. ustawy i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, zasługuje ona na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., którym nie uzgodniono w zakresie ochrony przyrody projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastruktura techniczną na działce nr [...], obręb [...], gm. [...]. Powyższa działka położona jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Reżim prawny dla przedmiotowej formy ochrony przyrody określony został w rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Na obszarze tym zakazano lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów jezior (§ 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...]), zaś przedmiotowa inwestycja określona w projekcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy niewątpliwie narusza ten zakaz. Niemniej jednak zakaz ten nie dotyczy obszarów zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych) - co statuuje § 4 ust. 5 pkt 1 cytowanego wyżej rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] i podstawowe znaczenie dla ewentualnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy miała kwestia ustalenia w oparciu o obowiązujące studium czy treść tego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przewiduje na obszarze, na którym znajduje się przedmiotowa działka strony, teren zwartej zabudowy. Postanowienie wymienione na wstępie zostało wydane w trybie art. 106 k.p.a. i jako uzgodnienie jest formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi przez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający. Z tak określonych granic działania organu uzgadniającego wynika, iż odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa. Należy podkreślić, że spór sprowadza się do pytania czy w rozpoznawanej sprawie istnieje możliwość dokonania odstępstwa od zakazu z § 4 ust 1 pkt 8 nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. [...]) określonego w § 4 ust 5 pkt 1 powołanego rozporządzenia. W ocenie Sądu ten aspekt sprawy nie został przez organ wyjaśniony w sposób dostateczny. Jednocześnie jednak należy wskazać, iż organ trafnie powołał się na zapisy ww rozporządzenia gdyż ten akt, jako zawierający przepisy prawa powszechnie obowiązującego o charakterze miejscowym, ustanawia zasady postępowania na obszarze objętym ochroną. Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzone zakazy enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Jeśli zakazy takie znalazły się w akcie wyznaczającym ten obszar stają się prawem obowiązującym, które musi być respektowane, w szczególności przez organ mający na celu ochronę walorów przyrodniczych naszego kraju. Wbrew twierdzeniu Skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2007r. (sygn. akt II OSK 943/06, Lex 3401250) wypowiedział się, że rozporządzenie wojewody, wydane na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.), jako akt prawa miejscowego zawiera przepisy odrębne, przez pryzmat których dokonuje się oceny warunków do wydania decyzji na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Powołane rozporządzenie Wojewody w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] w § 4 ust. 1 pkt 8 wprowadziło zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Organ dokonując odmowy uzgodnienia projektu decyzji trafnie powołał się na wymieniony zakaz, jednakże w świetle podniesionych przez pełnomocnika skarżących w skardze zarzutów oraz na rozprawie nowych, nieznanych dotychczas Sądowi okoliczności w sprawie, należało uznać, iż postanowienia organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa i podlegały uchyleniu. Należy mieć bowiem na uwadze, iż z uwagi na fakt, iż planowana inwestycja niewątpliwie nie stanowi urządzenia wodnego, ani nie jest obiektem służącym prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, to organ winien był dokonać analizy stanu sprawy pod kątem możliwości zastosowania wyjątków od przywołanego zakazu, zawartych w dalszej części ww. rozporządzenia Wojewody, zgodnie z którymi zakaz wprowadzony w § 4 ust. 1 pkt 8 nie dotyczy: • "obszarów zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych) oraz uzupełnień zabudowy mieszkaniowej i usługowej pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegów zgodnie z linią występującą na działkach przyległych " (§ 4 ust. 5 pkt 1); • "siedlisk rolniczych - zakresie uzupełnienia istniejącej zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego, pod warunkiem nie przekraczania dotychczasowej linii zabudowy od brzegu " (§ 4 ust. 5 pkt 2); • "wyznaczanych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego terenów dostępu do wód publicznych - w zakresie niezbędnym do pełnienia funkcji plaż, kąpielisk i przystani, po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska [...] " (§ 4 ust. 5 pkt 3); • "wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym. realizacji inwestycji celu publicznego " (§ 4 ust. 2 pkt 1, 2, 3). W przedmiotowej sprawie o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy organ gminy wystąpił do RDOŚ [...] z uwagi na istnienie obszaru objętego ochroną na podstawie przepisów Uop (por. art. 53 ust. 3 pkt 8 w zw. z art. 64 ust. 1 Upzp) przeto, jw. wskazano, dokonywano go w trybie art. 106 K.p.a. (art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 Upzp). W myśl art. 106 § 4 K.p.a. organ współdziałający może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające "w razie potrzeby". W przedmiotowej sprawie RDOŚ [...] odmawiając uzgodnienia nie prowadził postępowania wyjaśniającego opierając swoje rozstrzygnięcie na dokumentacji przekazanej przez Wójta Gminy [...], z której wynikało, że inwestycja położona jest w pasie szerokości 100 m od brzegu jeziora [...]. Uwzględniając charakter tej inwestycji, brak zabudowy na działkach przyległych, organ I instancji doszedł do przekonania, że zamierzenie inwestycyjne pozostaje w sprzeczności z zakazami wynikającymi z treści § 4 ust. 1 pkt 8 rozp. Nr [...] a żadne ww odstępstwo w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania. Podniósł, iż działka objęta wnioskiem położona jest poza obszarem zwartej zabudowy wsi [...], inwestycja nie stanowi uzupełnienia zabudowy mieszkaniowej ani usługowej, a przyległe działki nie są zabudowane, wobec czego nie można wyznaczyć nieprzekraczalnej linii zabudowy zgodnie z linią występującą na działkach przyległych. Należy mieć jednak na uwadze, że organ I instancji RDOŚ [...], zgodnie z twierdzeniem Skarżących wskazanym w skardze oraz na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 6 listopada 2015 roku, wydał w dniu [...] sierpnia 2011 roku postanowienie, w którym uzgodnił w zakresie ochrony przyrody warunki zabudowy dla inwestycji na działce ew. [...] a w dniu [...] września 2015 roku postanowienie, w którym uzgodnił w/w warunki zabudowy dla inwestycji na działce ew. [...], bezpośrednio sąsiadującej z przedmiotową działką. Oczywiście o tym drugim uzgodnieniu organ odwoławczy w dacie podejmowania zaskarżonego postanowienia tj. w dniu [...] kwietnia 2013 roku wiedzieć nie mógł. Jednakże powyższa okoliczność dodatkowo implikuje konieczność ponownego wnikliwego rozpatrzenia niniejszej sprawy i zbadania wszelkich jej aspektów pod kątem możliwości zastosowania powołanego wyżej odstępstwa zawartego w § 4 ust. 5 pkt 1 od zakazu wprowadzonego w § 4 ust. 1 pkt 8 ww rozporządzenia. Przy przyjęciu, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje zakaz ustanowiony w § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Wojewody, konieczne było bowiem rozważenie przez organ, czy nie wystąpiły sytuacje normatywnie ujęte w tym akcie, które wyłączałyby ów zakaz. Przywołane odstępstwo od powyższego zakazu (§ 4 ust. 5 pkt 1) stanowi, iż zakaz nie dotyczy obszarów "zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych)". Przepis ten odsyła zatem do zapisów studium i powoduje, że w pewnym sensie akt ten nabiera znaczenia normatywnego. Rozstrzyga bowiem wiążąco o tym czy dany teren stanowi obszar zwartej zabudowy wsi. W tym miejscu należy również podnieść, za organami obu instancji, iż działka przyległa to działka bezpośrednio granicząca, a nie działka znajdująca się w sąsiedztwie. Określenie działka sąsiednia nie jest tożsame ze sformułowaniem działka przyległa, gdyż sąsiednia działka nie musi przylegać bezpośrednio do nieruchomości, dla której, jak w niniejszej sprawie, zwrócono się o warunki zabudowy. Przy uwzględnianiu działek sąsiednich można rozumieć szerszy obszar objęty analizą, natomiast określenie przyległej działki jest konkretnym, ściśle dookreślonym terminem odnoszącym się do bezpośredniego położenia, graniczenia, w okolicznościach tejże sprawy z przedmiotowym terenem inwestycyjnym. Podkreślić zatem trzeba, że nieprzekraczalną linię zabudowy wyznacza się zgodnie z linią występującą na działkach przyległych, przez które, zgodnie z powyższym, należy rozumieć nieruchomości, których przynajmniej jedna granica pokrywa się z działką przedmiotową o nr [...]. Reasumując, mając na uwadze powołane okoliczności Sąd uznał, że wniesiona skarga jest zasadna. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu i wydać w sprawie stosowne rozstrzygnięcie. Dokonać winien raz jeszcze oceny stanu sprawy, uwzględniając w szczególności zasadnicze kwestie – aktualną linię zabudowy, okoliczności wydania powołanych wyżej postanowień uzgadniających dla sąsiednich działek o nr [...] i [...], prawidłowość odmowy dokonania uzgodnienia poprzez powołanie się na obowiązujące dla obszaru planowanej inwestycji ww przepisy, dopuszczalność ich zastosowania przy wykazaniu faktu zrealizowania części inwestycji przed wejściem w życie przepisów rozp. Nr [...]. Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie RDOŚ [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku znak: [...]. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. ----------------------- | Zgodnie | o planowaniu i I na postanowier f Ochrony Środ I w Olsztynie w Otrzymują: Wójt Gminy 11-612 Kruki Państwo BIżt zam. 01-868 a/a a/a (WST II \