IV SA/Wa 2582/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym na działkach ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...] wraz z infrastrukturą techniczną (sieci, wjazd) na części działek ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...], położonych przy ul. [...] w W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Decyzja ustalająca warunki zabudowy jest właśnie takim aktem. Decyzja taka z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Ma ona charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem. Sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.