IV SA/Wa 2582/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W piśmie z dnia 20 października 2014 r. A. U. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] września 2014 r., o tym samym numerze, o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] o zobowiązaniu do powrotu wydanej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Skarga, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniesiona została również na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w części dotyczącej pkt 1-3, tj. w zakresie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i niewyrażającej zgody na pobyt tolerowany oraz uchylającą decyzję w części dotyczącej pkt 4 w zakresie wydalenia i umarzającą w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania i pogląd ten nie jest kwestionowany w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, LEX nr 437951). Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w zakresie odmowy nadania statusu uchodźcy i umarzającej postępowanie w zakresie wydalenia zgłoszony został również w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1901/14 ze skargi A. U. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. W powołanej sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1901/14 Sąd postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. w części dotyczącej odmowy nadania statusu uchodźcy i umarzającej postępowanie w zakresie wydalenia. Jednakże nade wszystko wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1901/14 oddalił skargę A. U. wniesioną na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2014 r. w zakresie odmowy nadania statusu uchodźcy i umarzającą postępowanie w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten nie został zaskarżony, wobec tego uzyskał walor prawomocności od dnia 13 marca 2015 r. Oznacza to, że nastąpiła bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, która powoduje niedopuszczalność dalszego jego prowadzenia. Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne, przy czym chodzi tu o takie zdarzenia, które stanowią przeszkody o charakterze trwałym, powodujące niemożność dalszego postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia także m. in., gdy przestanie istnieć przedmiot danego postępowania (uchwała, decyzja, postanowienie czy bezczynność organu administracyjnego), tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, bowiem wydanie wyroku Sądu w dniu 10 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1901/14, który stał się prawomocny od dnia 13 marca 2015 r. doprowadziło do wygaśnięcia przedmiotu toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym spełnienia przesłanek z art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy i umorzenia postępowania sądowego prowadzonego przed tutejszym Sądem z uwagi na jego bezprzedmiotowość, która wiąże się z powstaniem przeszkody w kontynuacji postępowania, która nie pozwala na osiągnięcie celu, dla jakiego postępowanie zostało wszczęte. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.