IV SA/Wa 2592/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. V. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać radcy prawnemu E. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100), na którą składają się: wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) złotych oraz podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 (czterdziestu jeden 40/100) złotych Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. V. (dalej "skarżącego). W dniu 22 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie wyznaczyła radcę prawnego E. K. W dniu 1 października 2014 r. radca prawny E. K. przesłała do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, zaś w dniu 22 stycznia 2015 r. złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone ani w części ani w całości. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł (tj. 75 % stawki minimalnej), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.