IV SA/Wa 2593/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. K. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - przyznać r. pr. K. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 295,20 zł. (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2593/13, wydanym w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r. (nr [...]) o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2593/13, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, umorzył postępowanie sądowe. Z akt sprawy wynika, że r.pr. K. B. przeglądał akta sprawy (informacja czytelni akt zamieszona na obwolucie akt) oraz reprezentował skarżącego na rozprawie, podczas której zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną i oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w całości ani w części. Stwierdzono, co następuje: Ustanowionemu w ramach instytucji prawa pomocy radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Regulacje, do których stosowania odsyła powyższy przepis to rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Według § 15 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż ta, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego jest kwota 240 zł. Wynagrodzenie z mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług (23 %). W związku z powyższym, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.