IV SA/Wa 2593/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: zwolnić T. G. od kosztów sądowych Pełnomocnik z urzędu reprezentujący T. G. (dalej "skarżąca") – radca prawny K. B. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wniósł o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł m.in., że skarżąca i jej dwie córki są obywatelkami [...], obecnie nie jest znane ich miejsce pobytu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie otrzymuje świadczeń uchodźczych od 25 października 2013 r. (pismo Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 4 lutego 2014 r.). Stwierdzono, co następuje: Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zaś w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania Skarżąca otrzymała już wcześniej w niniejszym postępowaniu pomoc w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu, obecnie domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, zatem należy zbadać, czy spełnia wymogi uprawniające do uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W rozpatrywanej sprawie należy mieć na uwadze, że skarżąca do dnia 25 października 2013 r. (do czasu gdy znane było jej miejsce pobytu) utrzymywała się z tzw. świadczenia socjalnego przyznawanego osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy. Uwzględniając aktualną sytuację procesową, tj. mając na uwadze, że obecnie miejsce pobytu skarżącej nie jest znane oraz realizując prawo strony do rozpoznania jej sprawy przez niezawisły sąd, należało uwzględnić przedmiotowy wniosek i zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.