IV SA/Wa 2596/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić R. A. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla R. A. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, R. A. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca podniosła, że wraz z rodziną (mężem i pięciorgiem małoletnich dzieci) przebywa w ośrodku dla uchodźców. Ona i jej rodzina otrzymują jedynie środki z pomocy w ramach procedury uchodźczej. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. skarżąca została wezwana do złożenia oświadczenia (udokumentowania) wysokości świadczeń, o których wspomniała we wniosku. W dniu 2 grudnia 2013 r. skarżąca złożyła do Sądu kolejny wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF oświadczając, że jej sytuacja od momentu złożenia skargi zmieniała się, bowiem na mocy postanowień Sądu Rejonowego w B. skarżąca wraz z mężem i dziećmi zostali umieszczeni w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. W związku z tym nie otrzymują żadnych środków w ramach procedury uchodźczej. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącej i jej rodziny wzięto pod uwagę, że obecnie przebywają w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracują, nie uzyskują dochodów, nie posiadają jakichkolwiek oszczędności i majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.