IV SA/Wa 26/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić K. Z. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Skarżący K. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie. Wobec tego, iż wniosek skarżącego nie został złożony na urzędowym formularzu właściwym w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pismem Sądu z dnia 2 lutego 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia tego braku i wypełnienia odpowiedniego formularza w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 14 lutego 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF. Jak wynika z dołączonego do wniosku zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia [...] stycznia 2012 r., skarżący aktualnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Stan konta K. Z. na dzień 11 stycznia 2012 r. wynosił 6,67 zł, do dyspozycji wnioskodawcy: 0,00 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową skarżącego należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca przebywa aktualnie w zakładzie karnym. Przebywając w placówce penitencjarnej nie ponosi wprawdzie kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem ale również, jak wynika z nadesłanego formularza wniosku, nie uzyskuje żadnych dochodów, z których mógłby poczynić oszczędności i pokryć koszty sądowe związane ze swym udziałem w sprawie. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.