IV SA/Wa 26/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi K. Ż. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2007 r. o wymeldowaniu K. Z. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w S. W przedmiotowej sprawie wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. wniósł w dniu [...] lipca 2011 r. K. Z., podnosząc, że nie brał udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o jego wymeldowaniu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania, wskazując, że K. Z. o decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. dowiedział się dnia [...] grudnia 2007 r. co potwierdza znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji. Tymczasem wniosek o wznowienie postępowania datowany jest na dzień [...] lipca 2011 r., a więc znacznie po upływie miesięcznego terminu umożliwiającego skuteczne żądanie wznowienia postępowania administracyjnego. W postanowieniu z dnia [...] października 2011 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podzielił stanowisko organu I instancji. Skargę do Sądu złożył K. Z., podnosząc, że zarzuca postanowieniu naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a ) i wnosi o wznowienie postępowania meldunkowego. Skarżący nie zgadza się z argumentacją organu, twierdząc, iż w postępowaniu nie umożliwiono mu wypowiedzenie się w kwestii wymeldowania, a powoływani przez niego świadkowie nie zostali wezwani do złożenia wyjaśnień. Skarżący podnosi również, iż nie mógł skorzystać z kuratora bądź pełnomocnika, który reprezentowałby jego interesy. Stwierdza także, iż nie jest pewien czy w terminie złożył wniosek o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. § 2 tego artykułu wskazuje, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z powodu niezawinionego braku udziału strony w postępowaniu biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W przypadku uchybienia tego terminu na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek odmowy wznowienia postępowania. W rozpatrywanej sprawie Sąd podziela stanowisko organu, co do przekroczenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Nie ulega wątpliwości, że skarżący powziął wiadomość o decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. w dniu [...] grudnia 2007 r., dlatego też wniosek o wznowienie postępowania złożony w dniu [...] lipca 2011 r. został złożony z przekroczeniem ustawowego terminu. W tej sytuacji organ zgodnie z prawem odmówił wznowienia postępowania w sprawie. Przekroczenie terminu do złożenia wniosku skutkuje również tym, że nie jest możliwe zbadanie podnoszonych przez skarżącego argumentów, co do braku udziału w postępowaniu. Na tej podstawie zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), orzeczono jak w sentencji wyroku. O przyznanym adwokatowi wynagrodzeniu za poniesione i nieopłacone koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).