IV SA/Wa 2602/13
WyrokWSA w Warszawie2014-02-10
Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Magdalena Durzyńska, Agnieszka Wójcik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydane po upływie ustawowego terminu, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, wydając postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po upływie 21-dniowego terminu określonego w art. 25 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, naruszył prawo. Zgodnie z art. 25 ust. 2 tej ustawy, nieprzedstawienie stanowiska w ustawowym terminie jest równoznaczne z uzgodnieniem projektu. W związku z tym, postanowienia wydane po upływie terminu, w tym postanowienie odmawiające uzgodnienia, zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, co skutkuje ich uchyleniem.Stan faktyczny
Gmina wystąpiła do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) o uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. GDDKiA odmówił uzgodnienia, a następnie utrzymał tę decyzję w mocy po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Gmina wniosła skargę do sądu, zarzucając m.in. naruszenie terminu do dokonania uzgodnienia. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie GDDKiA.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2013 r. Stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W. o dokonanie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...]. Wskazano, iż uzgodnienie powinno zostać złożone na piśmie w terminie 21.
Postanowieniem opatrzonym datą [...] lipca 2013 r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad działając na podstawie art.17 pkt 6 lit. b, art. 24 ust.1 i 1a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) w zw. z art. 106 k.p.a. w zw. z art. 18 a ust. 5, art.19 ust.2 pkt 1 i art.35 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz.260 ze z.) odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Pismem z dnia 9 sierpnia 2013r. Wójt Gminy [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając przede wszystkim naruszenie postanowień art. 25 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie terminu na dokonanie przedmiotowego uzgodnienia. Strona wskazała, iż wprawdzie postanowienie zostało opatrzone datą [...] lipca 2013r. kiedy to mijał 21 dniowy termin na dokonanie uzgodnienia, lecz faktycznie postanowienie wydane i wysłane zostało dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. jak wynika ze stempla na postanowieniu. Wydanie, więc postanowienia po upływie terminu na dokonanie uzgodnienia stanowiło naruszenie art. 25 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Postanowieniem z dnia [...] września 2013r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, działając na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b, art. 24 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 106 k.p.a. w zw. z art. 18 a ust.5, art.19 ust.2 pkt 1 i art. 35 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ponownie odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Organ wskazał, iż planowana lokalizacja terenów obsługi obiektów i urządzeń uczestników ruchu drogowego [...] nie spełnia warunków przewidzianych dla lokalizacji stacji paliw (przeznaczenie podstawowe terenu [...]) w ciągu drogi klasy GP wynikających z warunków określonych w § 123 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r. Nr 43 poz.430). Zdaniem organu również nieprzekraczalna linia zabudowy jest niezgodna z postanowieniami przepisu art. 43 ust.1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych oraz § 110 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Pismem z dnia 8 października 2013 r. Wójt Gminy [...] wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie:
1. art. 25 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie terminu na dokonanie przedmiotowego uzgodnienia,
2. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania przez pracownika wyłączonego z mocy prawa,
3. art. 138 k.p.a. w zw. z art. 144 poprzez wadliwą konstrukcję osnowy postanowienia,
4. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 124 § 1 i art. 126 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie,
5. art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez gołosłowne twierdzenia, że zmiana planu miejscowego zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego na drodze krajowej, w wyniku zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie,
6. § 123 ust.2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, iż:
- przepis ten ma zastosowanie do nieistniejących stacji paliw,
- przepis ten ma zastosowanie także do miejsc obsługi podróżnych,
- w stosunku do miejsc obsługi podróżnych mamy do czynienia ze zjazdem podczas gdy przepis § 3 pkt 12 i 13 rozporządzenia wyraźnie rozróżnia pojęcie zjazdu oraz wjazdu i wyjazdu,
7. § 113 ust. 7 ww. rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż lokalizacja wjazdu i wyjazdu do miejsc obsługi podróżnych będzie zagrażała ruchowi podróżnych.
Wobec podniesionych zarzutów strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia i zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Wójt rozwinął powyższe zarzuty, podkreślając iż zaskarżone postanowienia wydane zostały z naruszeniem wyznaczonego terminu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej p. p. s. a.).
Oceniając zaskarżone postanowienia w oparciu o wskazane kryteria orzekający w sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż naruszają one prawo.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wydane na skutek wniosku Wójta Gminy [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, którym organ odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
W ocenie Sądu, w pierwszej kolejności rozstrzygnąć należało czy przedmiotowe postanowienie w przedmiocie uzgodnienia, wydane zostało w przepisanym ustawą terminie.
Stosownie do treści art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.) organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 oraz art. 17 pkt 7, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może uznać za uzgodniony projekt studium albo projekt planu miejscowego w przypadku, w którym organy, o których mowa w ust. 1, nie określą warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić, albo nie powołają podstawy prawnej uzasadniającej ich określenie (ust. 2). Zgodnie natomiast z treścią art. 25 ust. 1 wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 6 oraz art. 17 pkt 6, nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu (ust.2)
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że pismem z dnia 3 lipca 2013 r. (data wpływu do organu 9 lipca 2013r.) Wójt Gminy [...] wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział we W. o dokonanie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J. dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...]. Wskazano, iż uzgodnienie powinno zostać złożone na piśmie w terminie 21.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmówił uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości J., dla terenu położonego w obrębie J. obejmującego działki nr [...] i [...] w zakresie zmiany zagospodarowania terenów przyległych do pasa drogi krajowej nr [...].
Mimo, iż postanowienie opatrzono datą [...] lipca 2013 r. strona skarżąca zarzuca, iż wydano je dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r., jak wynika ze stempla na postanowieniu, a zatem po upływie terminu 21- dniowego wyznaczonego w piśmie z dnia 3 lipca 2013 r.
W ocenie Sądu stanowisko strony skarżącej jest zasadne. Jak wynika bowiem z treści załączonej do akt, notatki służbowej ze spotkania przedstawicieli GDDKiA Oddział we W., ww. postanowienie faktycznie wydane zostało z przekroczeniem 21 dniowego terminu ustalonego na podstawia art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powodem przekroczenia terminu zgodnie z treścią notatki służbowej był: brak opinii wydziałów i znaczna ilość spraw terminowych przy małej obsadzie pracowniczej (okres urlopowy). Również w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2013 r. GDDKiA przyznał, iż uzgodnienie wydane zostało w dniu [...] sierpnia 2013 r.
Wobec powyższego zdaniem Sądu stwierdzić należy, iż organ wydając rozstrzygnięcie w dniu [...] sierpnia 2013 r. wydał je po upływnie ustawowego terminu zakreślonego dla tegoż organu na jego wydanie. Mając zaś na uwadze, iż wraz z upływem powyższego terminu uzgodnienie należało uznać za dokonane, rozstrzygnięcia jakie zapadły po tej dacie wydane zostały z naruszeniem art. 25 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dotyczą one bowiem sprawy, która z mocy prawa zakończyła się już wydaniem pozytywnego uzgodnienia, co z kolei stanowi podstawę do uchylenia obu zaskarżonych postanowień jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Jednocześnie zdaniem Sądu bez wpływu na bieg terminu, o którym mowa w art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozostaje fakt, iż organowi uzgadniającemu nie udostępniono projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a uchylił zaskarżone w sprawie postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oraz utrzymane nim w mocy postanowienia tego organu z dnia 30 lipca 2013 r. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia wydano w oparciu o art. 152 w/w ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło