IV SA/Wa 261/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: - odrzucić skargę Skarżąca L. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z §2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 233 oraz art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi stałemu) w kwocie 200 (dwieście) złotych, którą strona skarżąca powinna uiścić przy wniesieniu skargi. Skarżąca nie uiściła powołanej opłaty sądowej przy wniesieniu skargi, dlatego Sąd – stosownie do art. 220 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2006 r., wezwał L. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty sądowej od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu pouczono stronę skarżącą, że nieuiszczenie opłaty sądowej w zakreślonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Z adnotacji i stempli pocztowych znajdujących się na kopercie zawierającej wezwanie o uiszczenie opłaty sądowej wynika, iż wezwanie to było dwukrotnie awizowane adresatowi, w dniu 15 lutego i w dniu 23 lutego 2006 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika zaś, że wezwanie nie zostało doręczone z uwagi na zamknięte mieszkanie, więc przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej G., którą następnie zwrócono do Sądu z uwagi na niepodjęcie w terminie. Zgodnie z art. 65 §1 i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd dokonuje doręczeń m.in. przez pocztę. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma (art. 72 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Według zaś art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Okoliczności sprawy wskazują, na zastosowanie powołanego art. 73. Mając zatem na uwadze, że skuteczne doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 2 marca 2006 r., jako w dniu, w którym upłynął termin siedmiu dni od dnia ponownego awizowania przesyłki, i do dzisiejszego dnia skarżąca nie uiściła opłaty sądowej od złożonej skargi, na podstawie art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji.