IV SA/Wa 2611/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. Wnioskiem z dnia 18 stycznia 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) P. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie wszczętej z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że obecnie przebywa w areszcie śledczym, nie posiada żadnego majątku, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Referendarz sądowy zarządzeniem dnia 24 stycznia 2013 r. zobowiązał skarżącego do nadesłania stosownego zaświadczenia wyjaśniającego, czy skarżący jest zatrudniony w areszcie śledczym odpłatnie oraz wskazującego wysokość ewentualnych środków zgromadzonych przez skarżącego w depozycie. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżący przedłożył zaświadczenia z Aresztu Śledczego [...], z których wynika, że nie posiada książeczki oszczędnościowej oraz środków zgromadzonych na rachunku bankowym. Na dzień 6 lutego 2013 r. skarżący posiadał do dyspozycji środki w wysokości 1,29 zł. Wnioskodawca nie jest zatrudniony w jednostce penitencjarnej, w której przebywa. Stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową skarżącego uwidocznioną we wniosku oraz dokumentach źródłowych nadesłanych przy piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy. Skarżący przebywa w Areszcie Śledczym [...]. W placówce penitencjarnej nie jest zatrudniony. Osadzony zgromadził na koncie depozytowym niewielkie środki w kwocie 1,29 zł. Skarżący nie posiada wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych którymi mógłby swobodnie dysponować. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala na stwierdzenie, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.