IV SA/Wa 2615/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-11-09

Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie pracuje, utrzymuje się z pomocy brata i znajomych, ponosi koszty wynajmu mieszkania dzielone z innymi osobami, może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Skarżącemu, który nie posiada majątku, oszczędności ani możliwości zarobkowania, a jego utrzymanie opiera się na pomocy rodziny i znajomych, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wykazuje on bowiem, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, a odmowa przyznania pomocy mogłaby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący F. B. złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców dotyczącą zobowiązania do powrotu i jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku podał, że nie pracuje, utrzymuje się z pomocy brata i znajomych, a koszty wynajmu mieszkania dzieli z innymi osobami. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, skarżący przedstawił dalsze informacje dotyczące swojej sytuacji materialnej.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono F. B. od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi F. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: 1) zwolnić F. B. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla F. B. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu, F. B. (dalej "skarżący") złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że nie pracuje, otrzymuje drobne pieniądze od brata, który mieszka w [...]. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez: - złożenie oświadczenia o źródłach jego utrzymania w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz o wysokości tych źródeł utrzymania; - podanie wszelkich wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne, przeciętnie w miesiącu wraz ze wskazaniem źródeł pokrycia tych wydatków; - złożenie wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, - złożenie oświadczenia, jaki skarżący ma tytuł prawny do mieszkania, w którym aktualnie przebywa (np. czy wynajmuje lokal) oraz, czy i ewentualnie jakie koszty ponosi miesięcznie z tego tytułu; w przypadku wynajmowania mieszkania, należy przedstawić kopię umowy najmu W piśmie z 9 września 2015 r. skarżący oświadczył, że nie może w Polsce pracować, od 2011 r. utrzymuje go brat, mieszający w [...], który przysyłał mu początkowo co miesiąc pieniądze. Jednak 1,5 roku temu brat założył rodzinę i odtąd wparcie finansowe nie jest regularne. Około 3 miesięcy temu przesłał 400 euro. Pomocy finansowej udzielają mu także znajomi w Polsce, jeden z przyjaciół prowadzi [...] restaurację, w której skarżący otrzymuje bezpłatne wyżywienie. Skarżący wynajmuje mieszkanie wraz z dwoma innymi osobami, co powala koszty wynajmu (1400 zł miesięcznie) rozłożyć na 3 osoby. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada on żadnego majątku, oszczędności, możliwości zarobkowania. Obecnie utrzymuje się jedynie dzięki pomocy brata mieszkającego w [...] i znajomych z Polski. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło