IV SA/Wa 2620/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-09

Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak oświadczenia o nieuiszczeniu opłat za pomoc prawną w całości lub w części stanowi podstawę do odmowy przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy odmówił przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, ponieważ wniosek o przyznanie kosztów nie zawierał wymaganego przez przepisy oświadczenia o nieuiszczeniu opłat za pomoc prawną w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia jest przesłanką do odmowy wypłaty wynagrodzenia przez Skarb Państwa, a nie uchybieniem formalnym podlegającym uzupełnieniu.
Stan faktyczny
Adwokat P. M., pełnomocnik z urzędu skarżącego V. M. w sprawie o odmowę nadania statusu uchodźcy, złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten nie zawierał jednak oświadczenia, że opłaty za pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi V. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia. W piśmie z dnia 4 lipca 2013 r. adwokat P. M., pełnomocnik z urzędu skarżącego V. M. poinformował Sąd o sporządzeniu w sprawie IV SA/Wa 2620/12 opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast w piśmie z dnia 6 sierpnia 2013 r. wniósł o przyznanie wynagrodzenia należnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r. w sprawie o syn. akt IV SA/Wa 2620/12. Referendarz sądowy zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Zdaniem referendarza sądowego brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutek w postaci utraty prawa do wynagrodzenia. Skoro zatem przedmiotowy wniosek nie zawierał wskazanego oświadczenia wymaganego przez przepis prawa, należało odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, o czym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło