IV SA/Wa 2620/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Y. X. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić Y. X. przyznania prawa pomocy. W dniu 6 grudnia 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek Y. X. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r. wnioskodawczyni została wezwana do wskazania, czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła w imieniu własnym, czy w imieniu skarżącego Z. P., w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania wniosku jako złożonego przez Y. X. w imieniu własnym. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 7 stycznia 2014 r. Ostatni dzień terminu do udzielenia odpowiedzi przypadł zatem na dzień 14 stycznia 2014 r. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie, wniosek o przyznanie prawo pomocy należało potraktować jako złożony przez Y. X. w imieniu własnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wskazać należy, że zaskarżoną decyzją Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. orzekającą o odmowie udzielenia Z. P. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wnioskodawczyni nie była stroną postępowania administracyjnego, lecz występowała w nim jako przedstawiciel ustawowy małoletniego syna. Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego określonych w art. 32 p.p.s.a., tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto, ustawa przyznaje status uczestnika postępowania na prawach strony osobom, które brały udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, o czym stanowi art. 33 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni Y. X. nie jest stroną postępowania sądowego, ani uczestnikiem postępowania na prawach strony. O przyznanie prawa pomocy może wystąpić skarżący Z. P., składając wniosek na odpowiednim formularzu. Skoro zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła osoba nie będąca stroną niniejszego postępowania, wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Z tych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 243 § 1 oraz art. 254 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.