IV SA/Wa 2622/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy z powodu oczywistej bezzasadności wniosku, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: 1) zwolnić T. T. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. T. adwokata. Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy z powodu oczywistej bezzasadności wniosku, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej i stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany, T. T. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie, we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 9 listopada 2012 r. podała, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest obywatelką [...], nie pracuje, nie posiada żadnych dochodów, przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w K. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, iż obecnie przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców, nie pracuje, nie uzyskuje dochodów, nie posiada jakichkolwiek oszczędności i majątku. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.