IV SA/Wa 2623/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpoznaniu odwołania Spółki [...] Spółka z o.o. z siedzibą w G. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu G. z dnia [...] czerwca 2013 r., którą ustalono: 1. opłatę za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w wysokości [...] zł na rzecz odwołującej, w związku z przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] grudnia 2012 r. pod numerem [...] opracowania geodezyjnego dotyczącego aktualizacji mapy zasadniczej w skali 1:1000 dla obiektu [...], 2. termin zapłaty- 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy stan faktyczny sprawy oraz zarzuty odwołania i wskazał, że po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. W ocenie organu z treści art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm./ wynika, że udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym jest odpłatne. Zgodnie zaś z pkt 9.9 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 4r 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego /Dz. U. z 2004r. Nr 34, poz. 333/ do czasu ustalenia ogólnie obowiązujących standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych, w przypadku przekazywania przez wykonawcę dokumentacji wynikowej opracowanej w formie zbiorów komputerowych, pozwalających na automatyczne uzupełnienie bazy danych, których format jest zgodny ze standardem ustalonym i ogłoszonym w formie pisemnej, przez właściwy miejscowo organ prowadzący zasób, w drodze obwieszczenia, wysokość opłat ustala się, stosując współczynnik 0,5. Z wymienionego przepisu wynika zatem, że współczynnik 0,5 może być stosowany, jedynie w przypadku łącznego spełnienia wymienionych w nim warunków. W przedmiotowej sprawie z pisma Starosty Powiatu G. z dnia 12 lipca 2013 r. Nr [...] wynika zaś, że do chwili obecnej nie ogłosił on lokalnego standardu technicznego numerycznego przekazywania wyników prac geodezyjnych do pzgik. W związku z tym organy uznały, że brak jest podstaw do zastosowania współczynnika 0,5, określonego w pkt. 9.9 załącznika nr 1 w/w rozporządzenia. Dodatkowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że z uwagi na treść art 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 79, poz. 856 z późn. zm./, nie jest władne do zobowiązania Starosty Powiatu G. do ustalenia i ogłoszenia w drodze obwieszczenia omawianego standardu. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka [...] Sp.zo.o. z siedzibą w G., zarzucając jej naruszenie: I. prawa materialnego, tj.: 1. pkt. 9.9. załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wy rysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, poprzez jego niezastosowanie i ustalenie opłaty w oparciu o niekorzystny dla skarżącego współczynnik 1,0; 2. art. art. 4 ust. 1a i 1 b, 7d pkt. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 7 ust. 1 i § 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych, kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz oraz punktu 9.9 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r., w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, poprzez zaniechanie ustalenia i obwieszczenia standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonywanych prac geodezyjnych i kartograficznych, a w konsekwencji niezastosowanie korzystnego dla skarżącego współczynnika 0,5 przy ustalaniu opłaty; a także II. przepisów postępowania, a to: 1. art. art. 7, 8 k.p.a. poprzez ustalenie zawyżonej opłaty za czynności związane z prowadzeniem zasobu geodezyjnego i kartograficznego przedkładając w ten sposób interes społeczny nad słuszny interes obywatela, podczas gdy uzasadnione było zastosowanie korzystnego dla skarżącego współczynnika 0,5 przy ustaleniu opłaty; 2. art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował organ się przy załatwieniu sprawy, w szczególności nie wskazanie przyczyn zaniechania ustalenia i obwieszczenia standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonywanych prac geodezyjnych i kartograficznych, stanowiących jedną z przesłanek zastosowania korzystnego dla skarżącego współczynnika 0,5 przy ustalaniu opłaty. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] czerwca 2013 r. 2. zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja orzekająca w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na rzecz strony skarżącej, w związku z przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjnego dotyczącego aktualizacji mapy zasadniczej w skali 1:1000 dla obiektu [...]. Wskazać zatem należy, iż zasadą określoną w art 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm./ jest, iż udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym jest odpłatne. Zgodnie zaś z kwestionowanym przez skarżącą pkt 9.9 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego /Dz. U. z 2004 r. Nr 34, poz. 333/, do czasu ustalenia ogólnie obowiązujących standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych, w przypadku przekazywania przez wykonawcę dokumentacji wynikowej opracowanej w formie zbiorów komputerowych, pozwalających na automatyczne uzupełnienie bazy danych, których format jest zgodny ze standardem ustalonym i ogłoszonym w formie pisemnej, przez właściwy miejscowo organ prowadzący zasób, w drodze obwieszczenia, wysokość opłat ustala się, stosując współczynnik 0,5. Z wymienionego przepisu jak słusznie wskazały orzekające w sprawie organy wynika, że współczynnik 0,5, którego zastosowania domaga się Skarżąca, może być stosowany, jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków w nim określonych tj: 1. stosowanie tego przepisu jest możliwe do czasu ustalenia ogólnie obowiązujących standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych, 2. dotyczy sytuacji, gdy wykonawca przekazuje dokumentację wynikową opracowaną w formie zbiorów komputerowych, pozwalających na automatyczne uzupełnianie bazy danych, 3. format danych jest zgodny ze standardem ustalonym i ogłoszonym w formie pisemnej, przez organ prowadzący zasób w drodze obwieszczenia. W rozpoznawanej sprawie jak słusznie uznały orzekające organy, w/w współczynnik nie może mieć zastosowania, bowiem nie doszło do ustalenia i ogłoszenia standardu technicznego numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy (pismo Starosty Powiatu G. z dnia 12 lipca 2013 r.). Brak powyższego ogłoszenia, skutkuje tym, że w świetle pkt 9.9 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r., starosta nie ma prawa do naliczania opłat z zastosowaniem współczynnika 0,5. Jak wskazano powyżej, jego zastosowanie jest bowiem dopuszczalne jedynie w przypadku łącznego spełnienia wszystkich przesłanek określonych w tym przepisie. Tym samym wbrew zarzutom podniesionym w skardze zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Odnosząc się zaś do kwestii zaniechania Starosty w zakresie ogłoszenia standardu technicznego numerycznego przekazywania do zasobu wyników wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych, wskazać należy, iż ma ono bez wątpienia wpływ na wysokość opłaty naliczonej skarżącej, ale nie stanowi ono przedmiot kontroli orzekających w niniejszej sprawie organów, a tym samym Sądu. Organy rozpoznające przedmiotową sprawę zobowiązane były do ustalenia stanu faktycznego i wydania rozstrzygnięcia zgodnie z przepisami obowiązującym w dacie orzekania, co też w niniejszej sprawie uczyniły. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji wyroku.