IV SA/Wa 2625/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Powiatu P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić na rzecz skarżącego Zarządu Powiatu P. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zarząd Powiatu P. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r., uchylające postanowienie Zarządu Powiatu P. dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy i umarzające postępowanie pierwszej instancji. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 22 ust. 5 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) oraz przepisów postępowania – art. 107 § 3 w związku z art. 77 ust. 1 K.p.a. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że skarżący był w przedmiotowej sprawie organem pierwszej instancji. Organ podniósł, że w orzecznictwie i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przypadku, gdyby odrzucenie skargi nie miało miejsca, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływana dalej jako "ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W rozpatrywanej sprawie Zarząd Powiatu P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Postanowieniem tym SKO po rozpoznaniu zażalenia A. K. uchyliło postanowienie Zarządu Powiatu P. odmawiające uzgodnienia warunków zabudowy i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Powyższe wskazuje, że Zarząd Powiatu P. był w rozpatrywanej sprawie organem pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję (postanowienie) w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Podkreślić także trzeba, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony – uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje takie rozstrzygnięcie w drodze skargi. Dodać również wypada, że w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Tym samym niewątpliwym jest, zdaniem Sądu, że Zarząd Powiatu P. jako organ pierwszej instancji orzekający w sprawie zakończonej ww. postanowieniem SKO, które zostało przez niego zaskarżone, nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu przed tut. Sądem. Nie posiada również statusu uczestnika postępowania o jakim mowa w art. 33 ppsa. Wyłączenie możliwości korzystania z praw strony przez Zarząd Powiatu P. działającego jako organ administracji publicznej, skutkuje brakiem legitymacji procesowej strony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowił jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (pkt 2 sentencji).