IV SA/Wa 2635/16

Dnia 22 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2016 roku, numer [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: odrzucić skargę. W dniu 27 sierpnia 2016 roku (data stempla pocztowego k. 8) L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [..] lipca 2016 roku w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu oraz o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja z dnia 5 lipca 2016r. została doręczona skarżącemu, a ściślej jego pełnomocnikowi, w dniu 27 lipca 2016 i zawierała prawidłowe pouczenie o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin przewidziany na zaskarżenie powyższej decyzji upłynął w dniu 26 sierpnia 2016 roku. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że wniesienie skargi w dniu 27 sierpnia 2016 roku miało miejsce z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.