IV SA/Wa 2638/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-24
Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym. Sąd uwzględnił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, uznając, że skarżący nie posiada zasobów pieniężnych, majątku, nie może podjąć zatrudnienia z powodu braku karty pobytu, mieszka u znajomych i jest zadłużony.Stan faktyczny
Skarżący A. C. złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując brak pracy z powodu braku karty pobytu, brak zasobów pieniężnych, nieruchomości i ruchomości, a także zadłużenie. Skarżący powołał się na wcześniejsze sprawy, w których przyznano mu prawo pomocy.Rozstrzygnięcie
Zwolniono A. C. od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zwolnić A. C. od kosztów sądowych
A. C. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu skarżący podał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie pracuje od 4 lat, nie posiada jakiejkolwiek pracy, bowiem nie posiada karty pobytu. Oświadczył, że nie posiada zasobów pieniężnych, nieruchomości, ani ruchomości. Wniósł o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na tych samych podstawach i faktach oraz dokumentach przedstawionych przez niego w sprawach: IV SA/Wa 1498/14, IV SA/Wa 3427/16, IV SA/Wa 1218/17, IV SA/Wa 1219/17. Skarżący nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Nie ponosi kosztów mieszkania – przebywa u koleżanki. Podał, że jest zadłużony w banku na kilkanaście tysięcy, również dług wobec znajomych sięga kilkudziesięciu tysięcy złotych.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku, nie może podjąć zatrudnienia. Mieszka u znajomych i nie ponosi z tego tytułu kosztów. Za wiarygodne referendarz sądowy uznał oświadczenie skarżącego o zadłużeniu w banku, bowiem twierdzenia te zostały udokumentowane w sprawach IV SA/Wa 1218/17 i IV SA/Wa 1219/17, w których postanowieniami z dnia 4 sierpnia 2017 r. referendarz sądowych przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniach tych postanowień podano m. in., że: "na rachunku karty kredytowej, na koniec okresu ujętego w nadesłanych wyciągach (od 26 marca do 25 czerwca 207 r.), zadłużenie wyniosło 9.480,00 zł przy przyznanym limicie kredytowym 9.223,48 zł. W dniu 19 czerwca 2017 r. dokonano potrącenia kwoty 4,20 zł tytułem kosztów upomnienia i windykacji. Odsetki naliczone za okres od 25 maja do 25 czerwca 2017 r. wyniosły 62,67 zł."
W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze całokształt okoliczności, należało dojść do wniosku, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł), bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło