IV SA/Wa 264/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Barszcz Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rząsa sędzia WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2020 r., [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania W. K., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2019 r. w sprawie wymiaru kary biegnącej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] listopada 2019 r., znak: [...], określił W. K., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej: skarżący), wielkość przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu określonego decyzją Starosty [...] z [...] czerwca 2019 r., znak: [...], emitowanego do środowiska w porze nocy, z terenu Bezdotykowej Myjni Samochodowej zlokalizowanej przy ul. [...] w [...] w wysokości [...] dB oraz ustalił wymiar kary biegnącej w wysokości[...] zł/dobę i początkowy termin naliczania kary biegnącej na dzień [...] października 2019 r. Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2019 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 298 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r., Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), administracyjne kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji wojewódzki inspektor ochrony środowiska za przekroczenie, określonych w decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu lub pozwoleniu, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 (pozwolenie zintegrowane), poziomów hałasu. Dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska z Myjni Samochodowej, określone zostały decyzją Starosty [...] w wysokości: - LAeqD= [...] dB dla pory dnia (od godz. 6.00 do godz. 22.00), - LAeq n = [...] dB dla pory nocy (od godz. 22.00 do godz. 6.00). Z dokumentów sprawy wynika, że przekroczenie w porze nocy dopuszczalnego poziomu hałasu, które było podstawą do ustalenia przedmiotowego wymiaru kary biegnącej, zostało stwierdzone na podstawie pomiarów hałasu wykonanych przez Centralne Laboratorium Badawcze Oddział w [...] (posiadające Certyfikat Akredytacji Laboratorium Badawczego Nr [...], wydany przez Polskie Centrum Akredytacji), w dniu [...] października 2019 r., w ramach kontroli funkcjonowania Myjni Samochodowej, przeprowadzonej przez [...] WIOŚ w dniach [...]-[...] października 2019 r., zakończonej protokołem kontroli nr [...]. Powyższe pomiary zostały wykonane zgodnie z metodyką referencyjną wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego od instalacji lub urządzeń z wyjątkiem hałasu impulsowego, zawartą w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2019 r. poz. 2286 z późn. zm.). Ze sprawozdania z badań hałasu przemysłowego nr [...] z dnia [...] października 2019 r., wynika, że pomiary hałasu w porze nocy wykonano w punkcie pomiarowym P1 zlokalizowanym przy elewacji budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ewidencyjny [...] w [...], na wysokości 4,0 m nad poziomem terenu, oraz w punkcie pomiarowym P2 zlokalizowanym na granicy powyższej działki i na wysokości 4,0 m nad poziomem terenu. Stwierdzony w punkcie pomiarowym P1 poziom hałasu wyrażony wskaźnikiem LAeqN wynosił [...] dB i nie przekraczał dopuszczalnego poziomu hałasu określonego decyzją Starosty [...]. Natomiast stwierdzony w punkcie pomiarowym P2 poziom hałasu wyrażony wskaźnikiem LAeqN wynosił [...] dB i przekraczał dopuszczalny poziom hałasu o [...] dB. Sprawozdanie z badań, stanowiące załącznik do protokołu kontroli nr [...], zostało doręczone kontrolowanemu w dniu [...] października 2019 r. organ prawidłowo zastosował jednostkową stawkę kary, wynikającą z obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2018 r. Jednostkowa stawka kary za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocy, w przedziale "od 1 do 5 dB" wynosi 14,52 zł/dB. Wymiar kary biegnącej, stanowiący iloczyn wielkości przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocy i jednostkowej stawki kary za to przekroczenie, został ustalony prawidłowo. Jak wynika ze sprawozdania z badań, przedmiotowe pomiary hałasu w porze nocy zostały zakończone w dniu [...] października 2019 r. o godz. 225 , zatem termin naliczania kary (od dnia [...] października 2019 r.) określony został prawidłowo. Decyzja Starosty [...] w sprawie dopuszczalnego poziomu hałasu, jest obowiązująca dla strony, dopóki pozostaje w obiegu prawnym. Natomiast fakt stwierdzenia w porze nocy, przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu określonego decyzją Starosty [...], został bezspornie dowiedziony pomiarami hałasu, wykonanymi w porze nocy w dniu [...] października 2019 r. Decyzja wydana przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, na podstawie art. 300 Prawa ochrony środowiska, nie ma charakteru sankcji, bo nie ustala administracyjnej kary pieniężnej, tylko wymiar kary biegnącej za stwierdzone przekroczenie lub naruszenie, wielkość stwierdzonego przekroczenia lub naruszenia w skali doby albo godziny, oraz termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana. Decyzja wydana na podstawie art. 300 ust. 1 Prawa ochrony środowiska nie obliguje do zapłaty kary administracyjnej i nie może być przedmiotem egzekucji administracyjnej. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska dopiero na podstawie ostatecznych decyzji określających wymiar kary biegnącej, podejmuje decyzję o wymierzeniu kary, wskazując okres za jaki jest ona wymierzona (art. 302 ust. 1 ustawy Poś). Z tych względów pojęcie wskazane w art. 189b Kpa odnosi się do kary administracyjnej wskazanej w art. 302 ust. 1 ustawy Poś, a nie w art. 300 ust. 1 ustawy Poś. Zatem, w ocenie GIOŚ, w tej sprawie nie mają zastosowania przepisy działu IVA Kpa, w tym art. 189f Kpa. W. K. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2020 r., zarzucając jej naruszenie: art. 7, 7a, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. - poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, brak analizy całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, co miało wpływ na wynik sprawy i przyjęcie prawidłowych norm prawa materialnego, rozstrzygnięcie wątpliwości prawnych na niekorzyść odwołujących się w szczególności zaniechanie uzupełnienia pomiarów natężenia hałasu, wynikających z sąsiedztwa drogi krajowej nr 66; art. 8, 107 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności wskazanych w pkt. 1 art. 298 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo ochrony środowiska, poprzez wskazanie za podstawę wymierzenia kary decyzji z dnia [...].06.2019 r., która została oparta na nieaktulanych podstawach faktycznych, pomiarach, które nie uwzględniają hałasu dobiegającego z położonej w pobliżu myjni drogi krajowej nr [...]. Skarżący powołuje się na różnicę wyników pomiarów hałasu będących podstawą wydania decyzji Starosty [...] i tych, które były podstawą wydania decyzji w sprawie wymiaru kary biegnącej i wskazuje, że w tej sytuacji nie można mówić o cykliczności czy stałości pomiaru. Przesłanką wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, powinno być przekroczenie dopuszczalnych norm mające charakter stały lub co najmniej cykliczny. Skarżący podniósł, że przy pomiarach hałasu będących podstawą do wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie uwzględniono hałasu komunikacyjnego, pochodzącego z pobliskich dróg. Ponadto zaskarżona decyzja w sprawie wymiaru kary biegnącej, wydana została bez analizy wpływu pobliskiej drogi, na wynik pomiaru hałasu. Podnosząc takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2020 r., określającej wymiar kary za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, oraz o rozpatrzenie sprawy na rozprawie, a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Administracyjne kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska za przekroczenie, określonych w decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu poziomów hałasu (art. 298 ust. 1 pkt 5 Prawa ochrony środowiska). Przekroczenie poziomów hałasu, określonych w decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, stwierdza na podstawie kontroli, a w szczególności dokonanych w ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych środków dowodowych. Po stwierdzeniu przekroczenia, na podstawie kontroli, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję ustalającą wymiar kary biegnącej (art. 300 ust. 1 Prawa ochrony środowiska). Wymiar kary biegnącej ustala się uwzględniając przekroczenie lub naruszenie w skali doby. W decyzji ustalającej wymiar kary biegnącej określa się: 1) wielkość stwierdzonego przekroczenia lub naruszenia odpowiednio w skali doby albo godziny; 2) wymiar kary biegnącej; 3) termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana, jako odpowiednio dzień albo pełną godzinę zakończenia wykonania pomiarów, pobrania próbek albo dokonania innych ustaleń stanowiących podstawę stwierdzenia przekroczenia lub naruszenia. Z akt sprawy wynika, że dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska z Myjni Samochodowej, określone zostały decyzją Starosty [...] z [...] czerwca 2019 r. w wysokości: - LAeqD= [...] dB dla pory dnia (od godz. 6.00 do godz. 22.00), - LAeqN = [...] dB dla pory nocy (od godz. 22.00 do godz. 6.00). Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. W związku z realizacją zarządzeń pokontrolnych dotyczących uciążliwości powodowanych emisją hałasu do środowiska [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził kontrolę. Z protokołu kontroli wynika, że właściciel kontrolowanej firmy został poinformowany o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Czynności kontrolne rozpoczęto w dniu [...] października 2019 r. W imieniu kontrolowanej jednostki wyjaśnień udzielał skarżący. W wyniku kontroli ustalono, że myjnia pracuje przez całą dobę, 7 dni w tygodniu. Liczba równocześnie mytych pojazdów wynosi maksymalnie do [...] sztuk. Z terenem myjni sąsiadują tereny chronione akustycznie. W celu porównania poziomu hałasu emitowanego podczas pracy myjni z wartościami dopuszczalnymi określonymi w decyzji Starosty [...], w dniu [...] października 2019 r. laboratorium Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska Centralne Laboratorium Badawcze Oddział w [...] Pracownia w [...] (akredytacja PCA nr [...]) wykonało pomiar hałasu przenikającego na tereny chronione. Pomiary wykonano oddzielnie dla pory dziennej i nocnej. Pomiary wykonano zgodnie z obowiązującymi metodykami pomiarowymi. Przekroczenie dopuszczalnego poziomu dźwięku stwierdzono w punkcie P2, znajdującym się na granicy terenów chronionych. Stwierdzone przekroczenie dopuszczalnego poziomu dźwięku wyniosło [...] dB w porze dziennej i [...] dB w porze nocnej. Skarżący nie wniósł uwag do protokołu kontroli. Mając powyższe względy na uwadze organy obu instancji prawidłowo określiły, w oparciu o przeprowadzoną kontrolę i wykonane w toku niej pomiary: 1) wielkość stwierdzonego przekroczenia w stosunku do dopuszczalnego poziomu hałasu dla pory nocnej - [...] dBa; 2) wymiar kary biegnącej [...] zł/dobę oraz [...]) termin rozpoczęcia naliczania kary biegnącej od dnia [...] października 2019 r. (dzień zakończenia wykonania pomiarów). Organy uwzględniły, że przy ustaleniu kary biegnącej za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu przyjmuje się przekroczenie w punkcie pomiarowym, w którym ma ono najwyższą wartość dla pory dnia lub dla pory nocy. W tej sprawie w punkcie pomiarowym P1 nie s twierdzono w porze nocy przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W konsekwencji zasadnie przyjęto do obliczenia wymiaru kary biegnącej wielkość przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu stwierdzonego w punkcie pomiarowym P2. Skarżący nie przedstawił dowodów podważających prawidłowość wykonanych w trakcie kontroli w dniu [...] października 2019 r. pomiarów. Jak wynika z pisma Centralnego Laboratorium Badawczego Oddział w [...] stosowany sprzęt pomiarowy spełnia wymagania metodyki referencyjnej zawartej w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody (Dz.U. z 2019 r., poz. 2286). Ponadto zostały nadesłane także świadectwa wzorowania miernika poziomu dźwięku klasy 1 i świadectwa wzorowania kalibratora akustycznego klasy 1. Dla podważenia wyników przeprowadzonej kontroli nie są wystarczające twierdzenia skarżącego, że pomiary przeprowadzone w dniu [...] kwietnia 2019 r. wykazywały niższe przekroczenia norm, a po poprzedniej kontroli skarżący wymienił sprzęt oraz dokonał przebudowy myjni. Nie mogą odnieść także skutku zarzuty skarżącego dotyczące tego, że organ nie wziął pod uwagę, iż myjnia położone jest w pobliżu drogi lokalnej oraz drogi krajowej, które zwiększają natężenie hałasu. Przeprowadzone przez akredytowane laboratorium badawcze pomiary zostały wykonane zgodnie z metodyką referencyjną wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego od instalacji lub urządzenia zawartą w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody. Pomiary te uwzględniały tło pomiarowe (tło akustyczne). Tło pomiarowe wykonano w tym samym punkcie pomiarowym, w którym przeprowadzono pomiary hałasu przy niepracujących wszystkich stanowiskach (zob. protokołów z pomiaru równoważnego dźwięku hałasu przemysłowego). Metodyka ta pozwala na uwzględnienie hałasu emitowanego przez inne urządzenia. Po zakończeniu pomiaru z przyrządu pomiarowego jest odczytywana wartość równoważnego poziomu dźwięku w środowisku LAeqzm. Wynik następnie został skorygowany o wpływ tła akustycznego (w tym m.in. wynikające z położenia myjni w pobliżu drogi lokalnej oraz drogi krajowej). Nietrafne są zatem zarzuty naruszenia art. 7, 7a, 8, 77 § 1, 80 , 107 § 3 i 138 § 1 pkt 1 K.p.a., nie można bowiem podzielić stanowiska skarżącego, że organ nie wyjaśnił w pełni stanu sprawy, nie przeanalizował całości materiału dowodowego i zaniechał uzupełnienia pomiarów natężenia hałasu, wynikających z sąsiedztwa drogi krajowej nr 66. Przepisy art. 7 i 77 § 1 K.p.a. nakładają na organy administracji obowiązek dokładnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 K.p.a.). Warunki te zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie. Oświadczenia zawarte w skardze nie zawierają żadnych takich dodatkowych informacji o okolicznościach istotnych dla sprawy, które podważałyby ustalenia organów, oparte na obszernym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), oddalił skargę.