IV SA/Wa 2641/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Groński (spr.) Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2015 r. sprawy ze skargi T.G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę. Przedmiotem skargi T.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący pismem z 17 maja 2013 r. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę "[...]" nielegalnie przyjętego do zasobu w dniu [...] sierpnia 2010 r. pod nr [...]. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] wydanym na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej jako k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie. W uzasadnieniu organ stwierdził, że dokumenty (materiały) geodezyjne mogą zostać wyłączone z zasobu jedynie na wniosek kierownika ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, zgodnie z treścią § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny (Dz. U. z 1999 r., nr 49 poz. 493). Dokumentacja ta nie może zostać natomiast wyłączona z zasobu na żądanie wnioskodawcy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], po rozpoznaniu zażalenia T.G., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. T.G. pismem z 29 lipca 2014 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] kwietnia 2014 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, pkt 6 i pkt 7 k.p.a. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z [...] grudnia 2014 r. znak: [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] kwietnia 2014 r., a postanowieniem z [...] lutego 2015 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skarżący w dniu 15 marca 2015 r. zwrócił się do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że organ dopuścił się prawdopodobnie oszustwa wydając postanowienie o przyjęciu materiału geodezyjnego do zasobu kartograficznego. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Organ stwierdził, że wniosek skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 15 marca 2015 r. nie zawiera podstaw wznowienia, o których mowa w art. 145 k.p.a. Organ podał, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. jest dopuszczalne co do zasady w sytuacji, gdy sfałszowanie dowodu jak również fakt popełnienia przestępstwa w wyniku którego wydano kwestionowane rozstrzygnięcie, są stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie wnioskodawca wspomina jedynie o "nowych okolicznościach uzasadniających domniemanie oszustwa." Odnosząc się do przesłanki wznowienia postępowania o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Główny Geodeta Kraju stwierdził, że w uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania T.G. nie przedstawił żadnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, istniejących w dniu wydania kwestionowanego postanowienia, które byłyby nieznane organowi i które byłyby istotne w tej sprawie. Zdaniem organu skarżący żądając przeprowadzenia dowodu z "dokumentów i okoliczności prawnych" domagał się raczej ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej włączenia spornych materiałów geodezyjnych do zasobu geodezyjnego, zgodnie z jego wnioskiem z 17 maja 2013 r. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy, Główny Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] kwietnia 2015 r. T.G. w skardze na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2015 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił organowi nieprawidłowe przyjęcie, że nie ma podstaw prawnych do wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 k.p.a. Zdaniem skarżącego organ dopuścił się oszustwa wydając postanowienie o przyjęciu materiału geodezyjnego do zasobu kartograficznego i ta okoliczność ma zasadnicze znaczenie w rozpatrywanej sprawie. Główny Geodeta Kraju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił Głównemu Geodecie Kraju administracji nieprawidłowe przyjęcie, że nie było podstaw do wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem tego organu z [...] lutego 2015 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] kwietnia 2014 r. orzekającego o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego. Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe. Aby mogło dojść do zbadania, czy w sprawie zachodzi podnoszona we wniosku o wznowienie postępowania przesłanka, właściwy organ musi przeprowadzić postępowanie wstępne, którego celem jest zbadanie dopuszczalności wszczęcia postępowania. Na tym wstępnym etapie w sprawie wznowienia postępowania organ administracyjny bada tylko i wyłącznie czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest na ustawowej przesłance wznowienia oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Wyłącznie w przypadku ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania nie określa przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a., bądź nie został zachowany termin do jego złożenia, określony w art. 148 k.p.a., organ administracyjny wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W pozostałych przypadkach organ jest zobowiązany wznowić postępowanie i merytorycznie zbadać wniosek (art. 150 i art. 151 k.p.a.). Trzeba przypomnieć, że w zaskarżonym postanowieniu organ przyjął, że skarżący T.G. we wniosku o wznowienie postępowania z 15 marca 2015 r. nie podał ustawowych i zarazem właściwych przesłanek wznowienia postępowania. Zdaniem Sądu ta ocena dopuszczalności wznowienia mogła być dokonana przez organ w "pierwszej" fazie postępowania o wznowienie. Czym innym jest bowiem stwierdzenie, że określone we wniosku o wznowienie okoliczności mogą stanowić przesłankę wznowienia (przesłanka formalna), czym innym natomiast ustalenie, czy przesłanka wskazana we wniosku rzeczywiście uzasadnia rozpatrzenie sprawy w trybie wznowienie postępowania (przesłanka merytoryczna). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że strona wnosząca o wznowienie postępowania podała okoliczności, które w świetle art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 k.p.a. nie mogły stanowić przesłanek wznowienia postępowania określonych w tych przepisach. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący domniemuje, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] kwietnia 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego i w konsekwencji postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] lutego 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jego nieważności zostały wydane w wyniku "oszustwa". Tymczasem fałszerstwo dowodów (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.) jak i fakt popełnienia przestępstwa w wyniku którego wydano decyzję (art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a.) muszą być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu. Wniosek skarżącego o wznowienie postępowania nie został również oparty o przesłankę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ponieważ skarżący powtórzył w nim argumentację zawartą we wniosku z 17 maja 2013 r. o wyłączenie z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego spornego operatu rozgraniczeniowego. W tych okolicznościach faktycznych organ prawidłowo orzekł o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Jak już powiedziano, czym innym jest bowiem stwierdzenie, że określone we wniosku o wznowienie okoliczności mogą stanowić przesłankę wznowienia (przesłanka formalna), czym innym natomiast ustalenie, czy przesłanka wskazana we wniosku rzeczywiście uzasadnia rozpatrzenie sprawy w trybie wznowienie postępowania (przesłanka merytoryczna). Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżane postanowienie nie narusza prawa. W związku z tym na podstawie art. 151 i art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.