IV SA/Wa 2644/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. F. na decyzję Starosty P. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów leśnych postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Starosta P. zatwierdził gleboznawczą klasyfikację gruntów leśnych zgodnie z planem urządzenia lasów – obręb P., jednostka ewidencyjna J., zgodnie z mapą klasyfikacyjną w skali 1:5000 stanowiącą integralną część operatu klasyfikacyjnego nr [...]. Decyzja była doręczona stronom zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej "k.p.a.". Decyzja zawiera pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W., za pośrednictwem Starosty P., w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W dniu 27 sierpnia 2012 r. P.. F. wystąpił do Starosty P. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa "poprzez zmianę oznaczenia użytków na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości P., Gmina J. – z "Ls" na dotychczasowy "Lz". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. wniósł P. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wskazuje § 3 tego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. § 4 z kolei wskazuje, że § 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. W przedstawionej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia od decyzji Starosty P. W przypadku decyzji, od której przysługuje odwołanie nie można posługiwać się innymi środkami zaskarżenia, takimi jak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zostało skierowane do organu I instancji. Jednocześnie skarga została wniesiona na decyzję pierwszoinstancyjną, podczas gdy w pouczeniu, stanowiącym element decyzji, wyraźnie wskazano drogę zaskarżenia decyzji tj. odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego w W. Z tego powodu skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.