IV SA/Wa 2657/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), sędzia WSA Monika Barszcz, Protokolant st. ref. Marika Bibrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę IV SA/Wa 2657/19 UZASADNIENIE Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] sierpnia 2019 r. po rozpatrzeniu odwołania Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w W., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2015 r., znak: [...] wymierzającą administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieterminowe złożenie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. - tj. po dniu 15 marca 2014 r. Decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej. Marszałek Województwa [...] pismem z dnia 28 października 2014 r. przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska wykaz podmiotów, które nieterminowo wywiązały się z obowiązków sprawozdawczych za 2013 r. wraz z potwierdzonymi za zgodność z oryginałem kopiami zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów za 2013 r. i kopiami kopert, w których zostały nadane. Na podstawie powyższej dokumentacji [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ustalił, że zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. strona złożyła Marszałkowi Województwa [...] w dniu [...] marca 2014 r. (data stempla pocztowego), a więc po ustawowym terminie upływającym w dniu 15 marca 2014 r. (w 2014 r. termin ten przedłużony był do dnia 17 marca z racji przypadającego w sobotę - dzień wolny od pracy dnia 15 marca i następującej po nim także wolnej od pracy niedzieli). W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 27 maja 2015 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych. Strona pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. wyjaśniła, że odpady wykazane w zbiorczym zestawieniu za 2013 r. są odpadami powstającymi w ramach działania Terenowych Stacji Wytrawiania, które są jednostkami Pracowni [...] w K., zatem ich posiadaczem jest Wojewódzki Inspektorat Weterynarii w K. On też dokonuje utylizacji tych odpadów i otrzymuje kartę ich przekazania. Udział strony w funkcjonowaniu stacji wytrawiania odbywa się tylko na zasadzie wyznaczenia pełnomocnika ds. wykrywania włośni, który koordynuje współpracę strony z powyższymi stacjami. Strona, powołując się na treść art. 75 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. wskazała, że nie była zobowiązana do złożenia sprawozdania, a złożenie to nastąpiło wskutek nieprawidłowego zakwalifikowania strony do kategorii wytwórcy odpadów. W związku z powyższym strona wniosła o umorzenie postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z prośbą o ustosunkowanie się do złożonego przez stronę wyjaśnienia i wskazanie podmiotu - posiadacza przedmiotowych odpadów. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii pismem z dnia 6 lipca 2015 r. poinformował organ, że chemikalia, w tym odczynniki chemiczne, zawierające substancje niebezpieczne, wykazane jako odpady w przedmiotowym zbiorczym zestawieniu są odpadami powstającymi w ramach pracowni badania mięsa na obecność włośni, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej. Poinformował ponadto, że w myśl art. 24 ust. 2 przywołanej ustawy, pomieszczenie określone w art. 24 ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni, zwane pracownią badania mięsa na obecność włośni, powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia tego badania, a zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wydatki na odczynniki do badań na włośnie zalicza się do wydatków związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. 1. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, mając na uwadze powyższe oraz definicje legalne posiadacza odpadów i wytwórcy odpadów, zawarte w art. 3 ust. 1 pkt 19 i pkt 32 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r., wskazał, że posiadaczem odpadów wykazanych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. w zbiorczym zestawieniu za 2013 r. jest Powiatowy Inspektorat Weterynarii w W., przy pomocy którego Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. wykonuje swoje zadania. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] października 2015 wymierzył Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii w W., administracyjną karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieterminowe złożenie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. - tj. po dniu 15 marca 2014 r. Strona odwołała się od przedmiotowej decyzji wskazując na brak podstaw do stwierdzenia, że miała obowiązek złożenia zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, która na mocy art. 108 pkt 25 uchyliła dotychczas obowiązujący art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. Niemniej jednak zgodnie z art. 125 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym niewykonanie obowiązków wymienionych w art. 237 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. za lata 2012-2014, podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. w brzmieniu dotychczasowym. Organ wskazał także, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1. w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. W związku z powyższym Główny Inspektor Ochrony Środowiska zobligowany był do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy zgodnie z uchylonym art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. oraz na podstawie dotychczasowych przepisów kpa. Organ przytoczył treść przepisów prawa materialnego i wyjaśnił, że z art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. oraz art. 37 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. wynika jednoznacznie, że strona obowiązana była do złożenia zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. w terminie do dnia 15 marca 2014 r. (w 2014 r. termin przedłużony był do dnia 17 marca). Strona, jak ustalono, uchybiła powyższym przepisom, składając przedmiotowy dokument Marszałkowi Województwa [...] dziewięć dni po terminie, stwarzając tym samym podstawę do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W związku ze stwierdzonym naruszeniem organ I instancji zobligowany był zatem z mocy prawa do wydania zaskarżonej decyzji w trybie art. 200 ust. 1, w związku z art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. Organ podkreślił, że art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. nakłada na organ obowiązek (nie zaś uprawnienie) wymierzenia kary w ściśle określonej przez ustawodawcę wysokości. Zatem organ w tym zakresie nie działa na zasadzie uznania, lecz w przypadku stwierdzenia uchybienia przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. w zakresie nieterminowego przekazania zbiorczego zestawienia nakłada administracyjną karę pieniężną, która jest obligatoryjna bez względu na przyczyny, okoliczności czy liczbę dni opóźnienia. Ustawodawca nie przewidział żadnych ustępstw od wymierzenia tejże kary ani miarkowania jej wysokości. Wskazał, że organ nie może odstąpić od wymierzenia kary za naruszenie stwierdzone przez organ I instancji. Następnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej pomieszczenie określone w art. 24 ust. I, tj. pracownię badania mięsa na obecność włośni powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do przeprowadzenia tego badania. Wydatki na wskazane odczynniki zalicza się do wydatków związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. 1 tj. badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni. Skoro zatem Powiatowy Inspektorat Weterynarii w W. pokrywa z własnego budżetu koszty odczynników stanowiących odpad o kodzie 18 02 05 (chemikalia, w tym odczynniki chemiczne zawierające substancje niebezpieczne) to oczywiste jest, że musi prowadzić ich ewidencję. Prowadzenie ewidencji wytworzonych odpadów rodzi zaś obowiązek przedkładania marszałkowi województwa zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów. Odnosząc się do zarzutu strony organ wyjaśnił, że w związku z faktem, że [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nie znał szczegółowych zasad działania inspektoratów weterynarii, zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii o ustosunkowanie się do złożonego przez stronę wyjaśnienia i wskazanie posiadacza odpadów. Stanowisko powyższego organu [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zamieścił w zaskarżonej decyzji, odnosząc się tym samym do wyjaśnień strony złożonych w toku postępowania. Pojęcie zaś posiadacza odpadów i wytwórcy odpadów objaśnione zostało w art. 3.1 pkt 19 i 32 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. Organ odwoławczy ocenił, że postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, stronie zapewniona została możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Powiatowy Lekarz Weterynarii W W. złożył skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając decyzji: - błędne ustalenie stanu faktycznego i brak podstaw do stwierdzenia, że po stronie Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w [...] istniał obowiązek złożenia zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i Ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013r. - naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie art. 75 pkt 1) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami ma obowiązek sporządzić podmiot finansujący koszt odczynników, a nie tylko wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów; - naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie art. 3 ust. 1 pkt 32) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że podmiot finansujący koszt odczynników jest ich wytwórcą i obowiązany jest do prowadzenia ewidencji odpadów; - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji tj.: art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie swobodnej oceny materiału dowodowego i nie wyjaśnienie koniecznego zakresu sprawy, co miało istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i organowi sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z argumentacją Głównego Inspektora Ochrony Środowiska nie można się zgodzić. Terenowe Stacje Wytrawiania są stacjami działającymi w strukturach Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w K. Do zadań Stacji Wytrawiania należy wykonywanie badań na włośnie zgodnie z rozporządzenie komisji WE nr 20175/2005 dnia 5 grudnia 2005r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włosieni w mięsie. Chemikalia w tym odczynniki chemiczne zawierające substancje niebezpieczne wykazywane jako odpady w zbiorczym zestawieniu danych o rodzajach i ilości odpadów złożonym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii za 2013r. kod odpadów 180205 są odpadami powstającymi w ramach działania opisanych wyżej Stacji, a więc posiadaczem tych odpadów jest Wojewódzki Inspektorat Weterynarii w K. Wojewódzki Inspektorat dokonuje utylizacji tych odpadów i otrzymuje kartę przekazania odpadów, natomiast udział w funkcjonowaniu stacji Wytrawiania Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. odbywa się tylko poprzez wyznaczenie pełnomocnika ds. wykrywania włośni, który koordynuje współprace Stacji Wytrawiania z Powiatowym lekarzem Weterynarii. Nie zmienia to faktu, że stacja jest elementem struktury organizacyjnej Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w K. Potwierdzeniem powyższych okoliczności jest certyfikat akredytacji laboratorium badawczego nr [...], cennik opłat za czynności związane z akredytacją Laboratorium, jak również przedłożony wyciąg z zakresu akredytacji Laboratorium Badawczego [...] (strony 1-3, 39-41), które to dokumenty potwierdzają, że terenowe Stacje Wytrawiania są stacjami działającymi w strukturach Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w [...] oraz że koszt nadawania i utrzymania akredytacji Laboratorium ponosi w całości [...]IW w K., natomiast Powiatowy Lekarz Weterynarii w W. ponosi jedynie koszty zakupu odczynników, co nie czyni go posiadaczem czy wytwórcą odpadów. Błędne i niezgodne z treścią art. 3 ust. 1 pkt 32) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach jest przyjęcie, że podmiot finansujący koszt odczynników jest ich wytwórcą i obowiązany jest do prowadzenia ewidencji odpadów. W ocenie Skarżącego, kluczowe w sprawie jest ustalenie, że terenowe Stacje Wytrawiania są stacjami działającymi w strukturach Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w K. co powoduje, że Inspekcja Weterynaryjna Powiatowy Inspektorat Weterynarii w W. ponosząca jedynie koszty zakupu odczynników nie staje się przez to posiadaczem czy wytwórcą odpadów powstałych wskutek działalności takiego Laboratorium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja jak też utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2015 r. nie zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa w stopniu, który powodowałby konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Organy orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy w zakresie stwierdzonego po stronie skarżącego tj. niewykonania w terminie obowiązku przekazania Marszałkowi Województwa zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów za 2013 r. Okoliczność uchybienia ustawowemu terminowi wykonania ustawowego obowiązku przez skarżącego jest jednak przez niego kwestionowana, gdyż podważa on podleganie temu obowiązkowi. Istotę sporu stanowi zatem prawidłowość wymierzenia kary administracyjnej za stwierdzone uchybienie z punktu widzenia istnienia przesłanek do wykonania przez skarżącego obowiązku sprawozdawczego, nie zaś z uwagi na opóźnienie w złożeniu sprawozdania. Materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości i nie kwestionuje tego również skarżący, że zestawienie za 2013r. zostało przedłożone Marszałkowi Województwa w dniu 26 marca 2014 r. Wbrew zarzutom skargi organy orzekające w sprawie trafnie zakwalifikowały skarżącego do podmiotów obowiązanych do prowadzenia ewidencji i wykonywania obowiązków sprawozdawczych, choć nie zawarły w uzasadnieniu decyzji dostatecznie przekonującej argumentacji. Skarżący więc słusznie zarzuca, że nie wyjaśniły w sposób przekonujący, dlaczego jest posiadaczem odpadów powstających w ramach funkcjonowania terenowych stacji wytrawiania. Uchybienie w zakresie argumentacji zawartej w uzasadnieniu decyzji stanowi o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a., a także zasady przekonywania wynikającej z art. 11 k.p.a., jednak nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Kwestia możliwości i prawidłowości zastosowania w sprawie art. 200 ust. 1 w związku z art. 237 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach została wyczerpująco wyjaśniona w decyzji organu odwoławczego. Działanie skarżącego niewątpliwie pozostawało w sprzeczności z art. 237 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, który stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów - na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, ze zm.) sporządzają i składają je, za lata 2012 -2014, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o której mowa w art. 200. Natomiast art. 125 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym stanowi, że niewykonanie obowiązków wymienionych w art. 237 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach za lata 2012-2014, podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w brzmieniu dotychczasowym. Art. 200 ustawy o odpadach stanowi zaś, że wojewódzki inspektor ochrony środowiska, właściwy ze względu na miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów, wymierza podmiotowi, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną, w wysokości 500 zł. W tej sytuacji nie ma wątpliwości, że dokonane przez skarżącego naruszenie podlega karze administracyjnej w wysokości 500 zł. Według art. 3 ustawy posiadaczem odpadów jest wytwórca odpadów lub osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów (pkt 19); zaś wytwórcą każdy, którego działalność lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów (pierwotny wytwórca odpadów), oraz każdy, kto przeprowadza wstępną obróbkę, mieszanie lub inne działania powodujące zmianę charakteru lub składu tych odpadów (pkt 32). Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że skarżący jest wytwórcą odpadów obowiązanym do prowadzenia ewidencji odpadów, a zatem ciąży na nim obowiązek sprawozdawczy. Podstawą do takiej właśnie oceny statusu skarżącego są przepisy ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 tej ustawy badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni jest przeprowadzane w: 1) pomieszczeniu, o którym mowa w załączniku III w sekcji I w rozdziale II w ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), udostępnianym pracownikom Inspekcji lub osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 i 18 przez podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego lub 2) innym przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu, którym dysponuje Inspekcja. Stosownie do treści ust. 2 tego przepisu pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni, zwane dalej "pracownią badania mięsa na obecność włośni", powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego przeprowadzenia tego badania, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2075/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie (Dz. Urz. UE L 338 z 22.12.2005, str. 60, z późn. zm.). Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji m.in. do badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit l). Z kolei z art. 17 ust. 3 ustawy wynika, że do wydatków związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1, a więc czynności wykonywanych przez wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii osoby, zalicza się m.in. wydatki na: sprzęt i materiały związane z wykonywaniem tych czynności, w tym odczynniki do badań na włośnie. Z art. 24 ust. 5 ustawy wynika także, że powiatowy lekarz weterynarii nakazuje, w drodze decyzji administracyjnej, osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 lub 18 do przeprowadzenia badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni, usunięcie stwierdzonych naruszeń, określając sposób i termin ich usunięcia. Wyjaśnienie zawarte w uzasadnieniu, z którego wynika, że podstawą oceny o statusie skarżącego jest okoliczność pokrywania z własnego budżetu kosztów odczynników oczywiście nie jest wystarczające. Ponoszenie wydatków na odczynniki samo w sobie nie wiąże się z kwestią powstania odpadów i ich wytwarzania przez skarżącego. Oczywiście ma znaczenie, ponieważ użyte do wykonywania badań odczynniki stają się odpadami. Odpady ujęte w zbiorczym zestawieniu złożonym przez skarżącego są odpadami powstającymi w ramach pracowni badania mięsa na obecność włośni. Istotniejsza jest ta kwestia, że Powiatowy Lekarz Weterynarii zgodnie z ww. przepisami jest podmiotem do którego kompetencji należy kwestia związana ze zorganizowaniem, przeprowadzaniem i funkcjonowaniem czynności polegających na badaniu mięsa na obecność włośni. Nie ma znaczenia, że pracownia badania mięsa funkcjonuje w Terenowej Stacji Wytrawiania będącej jednostką Zakładu Higieny Weterynaryjnej w K., skoro są to pomieszczenia, którymi dysponuje Inspekcja Weterynaryjna (Powiatowa Inspekcja Weterynaryjna) i ze względów organizacyjnych, a może także finansowych realizuje w ten sposób zadania ustawowe, ponosząc wydatki na użyte do przeprowadzanych badań odczynniki. Z powyższych względów zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Skarżący spełnia definicję wytwórcy odpadów obowiązanego do prowadzenia ewidencji odpadów, a tym samym zobowiązany jest także do realizowania obowiązku sprawozdawczego. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.