IV SA/Wa 266/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 266/13 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 266/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. K. wniesioną od postanowienia Sądu z dnia 28 lutego 2013 r. odrzucającego skargę W. K. złożoną na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi Powyższe postanowienie z dnia 20 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 22 marca 2013 r. Na przedmiotowe postanowienie, pismem nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 29 marca 2013 r. W. K. wniósł zażalenie osobiście przez niego sporządzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być bezwzględnie sporządzone przez podmiot mający status profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów. O powyższym obowiązku skarżący został jednoznacznie pouczony w punkcie 5 pisma Sądu z dnia 22 marca 2013 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienia z dnia 20 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem (karta 56 akt sądowych). Mimo tego, skarżący obowiązku tego nie dopełnił i wniósł zażalenie osobiście przez niego sporządzone. Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 4 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.