IV SA/Wa 268/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić A. S. od kosztów sądowych, 2). ustanowić dla A. S. radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W dniu 4 kwietnia 2009 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, A. S. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [....] z dnia [...] grudnia 2008 r. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym stałym dochodem strony skarżącej jest renta inwalidzka w wysokości 724, 46 zł. Skarżący okresowo ( co dwa miesiące) otrzymuje zasiłek z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w wysokości 477 zł. Dodatkowo w miesiącu grudniu 2008 r. skarżący otrzymał zasiłek celowy m.in. na zakup żywności, odzieży oraz środków czystości, który został mu przyznany z uwagi na jego trudną sytuację materialną. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący nie posiada żądnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Skarżący ze względu na trudną sytuację bytową otrzymuje okresowo pomoc społeczną w wysokości ok. 477 zł. Stałym dochodem wnioskodawcy jest jedynie świadczenie rentowe w wysokości 724, 46 zł. Wnioskodawca co prawda nie określił kosztów utrzymania, jednakże biorąc pod uwagę kwotę jego stałego dochodu, brak jest podstaw do uznania, że posiada on wolne środki finansowe, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.