IV SA/Wa 2697/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zakazania wprowadzenia do obrotu bydła postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 14 grudnia 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony na urzędowym formularzu PPF, wniosek S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Z informacji zawartych w formularzu wniosku wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy jest emerytura A. S. w wysokości 862 zł miesięcznie oraz dochód z gospodarstwa rolnego, oszacowany przez skarżącego na 1000 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący jest właścicielem domu o pow. 170 m2, nieruchomości rolnej o pow. 13,23 ha przeliczeniowych, budynków gospodarczych oraz ciągnika rolniczego PRONAR 82. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu nie zawierał pełnej informacji co do wielkości wydatków ponoszonych miesięcznie na bieżące utrzymanie, wnioskodawca pismem Sądu z dnia 3 stycznia 2013 r., na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), został wezwany do uzupełnienia, w terminie 14 dni przedmiotowego wniosku poprzez złożenie: oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, oświadczenia, czy starał się o dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych, wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz jego matki oraz dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez A. S. emerytury. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 14 stycznia 2013 r. oświadczył, iż w 2012 roku otrzymał dopłaty do gruntów rolnych w wysokości 17.661,96 zł oraz płatności ONW w wysokości 2.908,75 zł. Wskazał, że do dnia 14 stycznia 2013 r. na jego konto wpłynęła jedynie płatność ONW. Wśród wydatków na bieżące utrzymanie skarżący wymienił koszt energii elektrycznej, gazu, telefonu, żywności, lekarstw, opału i innych w łącznej wysokości 1350 zł. Z nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych z okresu trzech ostatnich miesięcy wynika, że na dzień 11 grudnia 2012 r. skarżący na jednym z rachunków bankowych posiadał środki w wysokości 16.727,56 zł, które następnie zostały w całości wypłacone na bliżej nieokreślone cele. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialno-bytowa jest trudna. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca ma stałe źródła dochodów w postaci dochodów z gospodarstwa rolnego, w tym dochodów z gruntów rolnych oraz płatności obszarowych i ONW. Na podstawie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. skarżącemu przyznano w 2012 r. płatności obszarowe w wysokości 17.661,96 zł oraz płatności ONW w wysokości 2.908, 75 zł. Wprawdzie skarżący wskazał, iż do dnia 14 stycznia 2013 r. otrzymał jedynie płatności ONW w wysokości 2908, 75, jednak jak wynika z wyciągów z konta bankowego w dniu 11 grudnia 2012 r., a zatem przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, wnioskodawca posiadał dostępne środki w wysokości 16.727, 57 zł. Dodatkowo należy uznać, iż oszacowane przez skarżącego dochody z gospodarstwa rolnego na kwotę 1.000 zł miesięcznie wydają się być zaniżone. Mając bowiem na uwadze wielkość powierzchni gospodarstwa rolnego, którego skarżący jest właścicielem (ponad 13 ha) należy przyjąć, iż dochody te kształtują się na poziomie ok. 2.468 zł miesięcznie (por. obwieszczenie Prezesa GUS z dnia 23 września 2011 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2010 r., M.P. Nr 87, poz. 917). Dodatkowo należy przypuszczać, iż dochody te są powiększane o kwoty uzyskiwane przez skarżącego ze sprzedaży bydła pochodzącego z jego gospodarstwa, których skarżący we wniosku nie wymienił. Uwzględniając nawet stałe wydatki jakie skarżący ponosi na bieżące utrzymanie należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, a przede wszystkim stan majątkowy (ponad 13 ha gruntów rolnych, maszyny rolnicze, trzoda chlewna), pozwala na przyjęcie, że dysponuje on wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ponadto należy podkreślić, iż skarżący nie wykazał na co przeznaczył środki pieniężne w wysokości 16.727,57 zł, które wypłacił z konta w dniu 11 grudnia 2012 r. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącego stwierdzić należy, że przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie występują. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.