IV SA/Wa 2699/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. Skarżący I. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013r. o odmowie nadania skarżącemu i jego rodzinie (żonie oraz dzieciom) statusu uchodzący w RP oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Wnioskodawca oświadczył, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i dwojgiem dzieci. Skarżący wraz z rodziną mieszka w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w RP. Rodzina skarżącego otrzymuje pomoc socjalną od państwa polskiego na pokrycie kosztów utrzymania, w łącznej kwocie 820 zł. miesięcznie (skarżący oraz jego żona otrzymują kwoty po 70 zł. a dzieci po 340 zł miesięcznie). Stwierdzono, co następuje: Wniosek należy uwzględnić. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada zasobów pieniężnych, majątku. Skarżący oraz jego rodzina uzyskują jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości 820 zł miesięcznie (na cztery osoby). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.