IV SA/Wa 27/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 2 grudnia 2019 r. I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 24 stycznia 2020 r. Sąd wezwał Burmistrza [...] do udzielenia odpowiedzi, czy przed wniesieniem skargo skarżąca wyczerpała przysługujące środki zaskarżenia. W piśmie z dnia 6 lutego 2020 r. organ wyjaśnił, że skarżąca przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie nie wezwała Rady do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz nowelizacja ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Obecnie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej zwanej Ppsa) stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (§1), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności ( § 2). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie ( §2a). Natomiast art. 101 ust. 1 znowelizowanej ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Decydujące znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi miał zatem powyższy przepis art. 17 ust. 2 ust. 2 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. Nie pozostawia on wątpliwości, że znowelizowany przepis art. 53 Ppsa ma zastosowanie do aktów organów administracji publicznej dokonanych po wejściu w życie tej ustawy. Zaskarżona zaś w niniejszej sprawie uchwała została podjęta w dniu 19 maja 2010 r. a więc przed wejściem w życie ustaw nowelizującej m.in. Ppsa. Oznacza to, że w sprawie zastosowane będzie miał art. 53 Ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed nowelizacji, regulującym kwestię zaskarżania do sądu aktów organów samorządu gminnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanej regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy było uprzednie wystosowanie do organu wezwania. Z kolei termin do dokonania tej czynności został przez ustawodawcę dookreślony w art. 53 § 2 Ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny, uchwałą siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, stwierdził iż przepis art. 53 § 2 Ppsa ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Biorąc po uwagę powyższe stwierdzić należy, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie Skarżąca zobowiązana była wyczerpać przysługujące jej środki zaskarżenia i wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero dokonanie tej czynności powodowało otwarcie drogi do zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej w [...] do sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, dlatego podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa należało orzec jak w sentencji.