IV SA/Wa 270/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Działający przez pełnomocnika G. K., pomimo wezwania pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. do nadesłania w terminie 21. dni dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: wyciągów z posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych, oświadczenia w sprawie rekompensaty z tytułu zaprzestania działalności powołowej, oświadczenia w sprawie dochodu osiąganego przez żonę, odpisów zeznań podatkowych skarżącego i jego żony za 2011 rok, kopii dokumentów wskazujących wysokość koniecznych wydatków w gospodarstwie domowym oraz zaświadczenia o sytuacji rodzinnej - nie złożył wymaganych dokumentów. 17 maja 2012 r., zatem w przedostatnim dniu wyznaczonego terminu, złożył do Sądu jedynie podpisane przez pełnomocnika pismo, z którego treści wnioskować można, że skarżący ma wątpliwości, czy dochód uzyskiwany przez żonę, która jest obecnie za granicą, należy pomniejszyć o koszty jej pobytu poza miejscem zamieszkania. Mając powyższe na uwadze w pierwszej kolejności należy wskazać, że wezwanie z dnia 12 kwietnia 2012 r. sformułowane jest w sposób precyzyjny i niedwuznaczny. W szczególności zobowiązano w nim skarżącego, zarówno do wykazania dochodu żony, z którą wedle oświadczenia z dnia 27 marca 2012 r. wspólnie prowadzi gospodarstwo domowe, jak i do wykazania koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego. Wezwano również do nadesłania wyciągów z rachunków bankowych, których analiza pozwoliłaby nie tylko zweryfikować podaną przez stronę wysokość dochodów gospodarstwa domowego ale również byłaby pomocna w ustaleniu relacji tych dochodów do miesięcznych wydatków skarżącego i jego żony. Od strony zażądano więc dokumentów, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić jej stan majątkowy i możliwości płatnicze. Nie nadsyłając żadnego z wymaganych dokumentów, skarżący odstąpił od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 12 kwietnia 2012 r. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Niewykonanie opisanego wezwania uniemożliwia bowiem weryfikację wiarygodności złożonego na formularzu PPF oświadczenia o majątku i dochodach. Bark jest tymczasem podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam -pomimo wezwania - nie usuwa wątpliwości, jakie budzi jego oświadczenie. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.