IV SA/Wa 2709/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu na prawach strony oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2019 r. Minister Środowiska (dalej: Minister, organ) utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] (dalej: Marszałek, organ I instancji) z [...] lipca 2019 r. odmawiające dopuszczenia Fundacji [...] z siedzibą w [...] (dalej: skarżący, Fundacja) do postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2014 r., zmienionej decyzjami z [...] grudnia 2014 r. oraz z [...] września 2015 r., udzielającej [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: [...] S.A.) pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do spalania paliw o mocy nominalnej 3594 MW, zlokalizowanej w [...] na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...], położonej przy ul. [...]. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Decyzją z [...] sierpnia 2014 r., zmienioną decyzjami z [...] grudnia 2014 r. oraz z [...] września 2015 r., Marszałka Województwa [...] udzielił [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do spalania paliw o mocy nominalnej 3594 MW, zlokalizowanej w [...] na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...], położonym przy ul. [...]. Wnioskiem z [...] lutego 2019 r. [...] S.A. z siedzibą w [...] wystąpiła o zmianę decyzji z [...] sierpnia 2014 r., którą udzielono spółce pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do spalania paliw o mocy nominalnej 3594 MW, zlokalizowanej w [...] na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...], w zakresie dostosowania instalacji do wymagań wynikających z decyzji wykonawczej Komisji z dnia [...] lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE. [...] S.A. z siedzibą w [...] wniosło o dokonanie zmiany pozwolenia w zakresie pozwolenia w zakresie rodzaju i ilości gazów i pyłów dopuszczonych do wprowadzania do powietrza z kotłów bloków energetycznych - bloków 1-6 oraz dla nowego bloku nr 7, a tym samym spełniania przez instalację wymagań konkluzji BAT. W piśmie z [...] maja 2019 r. [...] S.A. Oddział Elektrownia [...] odstąpiła ona od koncepcji objęcia wnioskiem nowego bloku 7. Spółka wyjaśniła, że zawarte we wniosku z [...] lutego 2019 r. zmiany warunków pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji spalania paliw o mocy nominalnej 3594 MW zlokalizowanej na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...] w [...] dotyczą bloków 1-6 (bez bloku nr 7) w zakresie dostosowania do wymogów konkluzji BAT. W sprawie uruchomienie nowego bloku nr 7 instalacji do spalania paliw w [...] na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...] Marszałek Województwa [...] prowadzi odrębne postępowanie administracyjne, w którym Fundacja [...] z siedzibą w [...] uczestniczy na prawach strony. Postępowanie administracyjne, którego przedmiotem jest zmiana pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do spalania paliw w zakresie uruchomienia bloku nr 7 zostało zawieszone. Pismem z [...] czerwca 2019 r. Fundacja [...] z siedzibą w [...] wystąpiła do Marszałka Województwa [...] z wnioskiem o dopuszczenie do uczestniczenia na prawach strony w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2014 r. udzielającej [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do spalania paliw o mocy nominalnej 3594 MW, zlokalizowanej w [...] na terenie [...] S.A. Oddział Elektrownia [...]. Żądanie uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony fundacja oparła na budowie nowego bloku węglowego nr 7. Fakt rozbudowy instalacji w opinii Fundacji stanowi istotną zmianę instalacji do spalania paliw. Fundacja wniosła o połączenie spraw dotyczących zmiany pozwolenia zintegrowanego dla instalacji [...] pod kątem dostosowania do konkluzji BAT oraz postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany pozwolenia związanej z budową bloku nr 7. Marszałek Województwa [...] [...] lipca 2019 r. wydał postanowienie odmawiające udziału na prawach strony organizacji ekologicznej Fundacja [...] z siedzibą w [...] w postępowaniu prowadzonym przez Marszałka Województwa [...] na wniosek [...] S.A. z siedzibą w [...]. W uzasadnieniu postanowienia Marszałek wskazał, że przedmiotem wniosku nie jest wydanie pozwolenia zintegrowanego dla nowej instalacji, jak również nie dotyczy on wydania decyzji dotyczącej istotnej zmiany instalacji. Z analizy wniosku Marszałek wywiódł, że wnioskowana zmiana pozwolenia zintegrowanego nie dotyczy odstępstw od granicznych wielkości emisyjnych, a ma na celu zmniejszenie oddziaływania na środowisko instalacji jako całości, nie ma więc podstawy faktycznej i prawnej aby uznać ją za istotną zmianę instalacji. Nie należy więc do przypadków postępowań wymienionych w art. 185 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska, w których organizacje ekologiczne mogą uzyskać prawa strony, ani w art. 218 ustawy Prawo ochrony środowiska zawierającym analogiczne przepisy w odniesieniu do udziału społeczeństwa. Fundacja [...] z siedzibą w [...] wniosła zażalenie na postanowienie z [...] lipca 2019 r. Po rozpatrzeniu zażalenia Minister Środowiska postanowieniem z [...] września 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie Marszalka Województwa [...] z [...] lipca 2019 r. Minister stwierdził, że postępowanie z wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego w zakresie dostosowania bloków 1-6 do wymogów wynikających z konkluzji BAT i postępowanie z wniosku o istotną zmianę pozwolenia zintegrowanego polegającą na uruchomieniu bloku 7 mają różny przedmiot i różna jest podstawa prawna obu spraw, zatem brak jest podstawy umożliwiającej przeprowadzenie obu postępowań łącznie. Minister wskazał, że przyjęte przez Unię Europejską w 2017 r. konkluzje BAT nakładają na duże obiekty energetycznego spalania restrykcyjne wymogi środowiskowe dotyczące mniejszej emisji dwutlenku siarki, tlenków azotu, pyłu, chloru, rtęci i fluorowodoru do 2021 r. W/w emisje do powietrza, objęte pozwoleniem zintegrowanym, jak wynika z wniosku o zmianę pozwolenia, ulegną zmniejszeniu, także efekt ekologiczny zostanie osiągnięty. Emisja dwutlenku węgla została wyłączona z konkluzji BAT i rozliczana jest w trybie innych regulacji prawnych. Podstawowym narzędziem mającym spowodować redukcję emisji CO2 jest system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Potrzeba dokonania w pozwoleniu zmian związanych z konkluzjami BAT, nawet w przypadku gdy zmiany te dotyczą zmiany sposobu funkcjonowania instalacji w celu dostosowania jej do wymagań wynikających z konkluzji BAT nie uzasadnia udziału społeczeństwa, a więc i uczestniczenia organizacji ekologicznych w postępowaniu. Zmiana sposobu funkcjonowania instalacji poprzez zastąpienie dotychczas stosowanych technik bardziej skutecznymi technikami nie powoduje znaczącego zwiększenia negatywnego oddziaływania na środowisko, a wręcz przeciwnie jest działaniem na rzecz ochrony środowiska. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Fundacja [...] z siedzibą w [...] wniosła skargę na postanowienie Ministra z [...] września 2019 r. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie: - art. 15 K.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i nieodniesienie się do głównego zarzutu skarżącej, a dotyczącego istotnej zmiany instalacji wynikającej ze zmiany paliwa i skutkującej dodatkową znaczną emisji CO2 do atmosfery, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 107 § 3 K.p.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez opatrzenie zaskarżonej decyzji wadliwym uzasadnieniem nieodnoszącym się w należytym zakresie do zarzutów skarżącej; - art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez wadliwe niewyjaśnienie całego stanu faktycznego sprawy, niewyjaśnienie w pełni zmian wprowadzanych w instalacji, jak również ich wpływu na środowisko, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. w zw. z art. 185 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 3 pkt. 7 Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez błędne uznanie, że postępowanie nie dotyczy istotnej zmiany w instalacji, a w związku z tym organizacja społeczna nie może być stroną postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy postępowanie to dotyczy istotnej zmiany w instalacji, a organizacja społeczna może brać w nim udział na prawach strony. Skarżąca fundacja wniosła o uchylenie postanowienia Ministra w całości, o uchylenie postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosła również o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z dokumentów: stanowiska Polskiej Akademii Nauk, Papieskiej Akademii Nauk i Centre Nationale de la Recherche Scientifique (Narodowe Centrum Badań Naukowych) sformułowanego na 23. Sesji Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu w Katowicach, stanowiska Komitetu Geofizyki PAN w sprawie postępującej zmiany klimatu, jako niezbędnych do wyjaśnienia sprawy i ustalenia wpływu proponowanych zmian instalacji na środowisko. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie. Uczestnik postępowania [...] S.A. z siedzibą w [...] w piśmie zatytułowanym "Stanowisko uczestnika" z [...] lutego 2020 r. wniósł o oddalenie skargi i przeprowadzenie dowodu z Opinii naukowej w postaci koreferatu do "Opinia naukowa do wniosku o zmianę Pozwolenia Zintegrowanego dla Elektrowni [...]– kwestia istotnej zmiany instalacji", ew. potraktowanie twierdzeń zamieszczonych w załączonej Opinii naukowej jako uzupełnienia argumentacji uczestnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że postanowienie Ministra Środowiska z [...] września 2019 r. odpowiada prawu i nie zostały spełnione przesłanki do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 185 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska [(Dz. U. 2019, poz. 1396 ze zm.) - dalej: P.o.ś.] w postępowaniu o wydanie pozwolenia nie stosuje się art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. 2018, poz. 2096 ze zm.) – dalej: K.p.a.]. Zagadnienie udziału organizacji ekologicznych w postępowaniu o wydanie lub zmianę pozwolenia zintegrowanego uregulowane jest w art. 185 ust. 2a ustawy P.o.ś., który w określonych przypadkach odsyła do art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [(Dz. U. 2018, poz. 2081 ze zm.) - dalej o.o.ś.]. Na mocy art. 44 o.o.ś. organizacjom ekologicznym, które zgłoszą chęć uczestniczenia w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, przysługują w takim postępowaniu prawa strony. Zgodnie z art. 185 ust. 2a ustawy P.o.ś. przepis art. 44 ustawy o.o.ś stosuje się w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia zintegrowanego, jeżeli zmiana polega na udzieleniu odstępstwa, o którym mowa w art. 204 ust. 2, tj. odstępstwa od granicznych wielkości emisyjnych oraz jeżeli zmiany dokonuje się ze względu na istotną zmianę w instalacji. Istotna zmiana instalacji zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy P.o.ś. zdefiniowana jest jako taka zmiana sposobu funkcjonowania instalacji lub jej rozbudowa, która może powodować znaczące zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko. Zmiana instalacji ma dotyczyć sposobów funkcjonowania instalacji lub jej rozbudowy. Pojęcie "rozbudowa" należałoby łączyć zarówno z podjęciem i przeprowadzeniem robót budowlanych, jak i doposażeniem pod względem technicznym (nowe urządzenia, uzupełnienie użytkowanych), zmianą wydajności wiążącą się ze zmianami konstrukcji. "Zmiana funkcjonowania" bez rozbudowy to zmiana polegająca, np. na wydłużeniu czasu pracy instalacji, intensyfikacji sposobu jej wykorzystywania czy zmiana w organizacji funkcjonowania. Każda z tych zmian ma jednak znaczenie tylko o tyle, o ile skutkuje zmianą oddziaływania na środowisko (tak komentarz do ustawy Prawo ochrony środowiska pod redakcją M. Górski, M. Pchałek, W. Radecki, J. Jerzmański, M. Bar, S. Urban, J. Jendrośka, Wydawnictwo C.H. Beck 2011, str. 65-66). Minister oceniając czy organizacja ekologiczna może brać udział w tym postępowaniu na prawach strony prawidłowo ustalił i rozważył w podjętym rozstrzygnięciu czy wnioskowana zmiana instalacji będzie miała charakter istotny w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy P.o.ś. Fundacja błędnie upatruje tej kwalifikacji rodzajowej w rozbudowie instalacji oraz zmianie rodzaju paliwa. Odnośnie tych kwestii słusznie organ wywodził, że ostateczny wniosek [...] S.A, złożony na podstawie art. 215 ustawy P.o.ś., stanowi żądanie zmian pozwolenia w zakresie dostosowania instalacji spalania paliw do wymagań wynikających z konkluzji BAT. tzn. z decyzji wykonawczej Komisji z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE i obejmuje swym zakresem wyłącznie istniejące bloki 1 - 6. Postępowanie administracyjne w przedmiocie dostosowania instalacji spalania paliw do wymagań wynikających z konkluzji BAT nie obejmuje swoim zakresem rozbudowy istniejącej instancji, jak również nie dotyczy odstępstwa od granicznych wielkości emisyjnych. Postępowanie, którego przedmiotem jest zmiana pozwolenia zintegrowanego poprzez uruchomienie nowego bloku instalacji o nr 7 zostało wyłączone do odrębnego postępowania, zgodnie z treścią sprecyzowanego wniosku (pismo [...] S.A. z [...] maja 2019 r.). Uruchomienie nowego bloku instalacji spalania paliw stanowić będzie istotną zmianą pozwolenia zintegrowanego. W postępowaniu prowadzonym w przedmiocie rozbudowy istniejącej instancji, zgodnie z art. 185 ust. 2a ustawy P.o.ś., skarżąca fundacja uczestniczy na prawach strony. Wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą, oba postępowania administracyjne mają różny przedmiot, a co za tym idzie rozpoznanie wniosku [...] S.A. w zakresie zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie dostosowania instalacji do wymagań wynikających z konkluzji BAT nie spowoduje umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie uruchomienia kolejnego bloku instalacji o nr 7. Istotnej zmiany funkcjonowania instalacji, która spowoduje znaczące zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko, strona skarżąca upatruje w zmianie stosowanego w Elektrowni [...] paliwa. Od dnia wejścia w życie konkluzji BAT, tj. od 17 sierpnia 2021 r. instalacja nie będzie, jak dotychczas, spalała biomasy pochodzenia leśnego i rolniczego (zrębki odpadów drzewnych i kory, zrębki z upraw wierzby energetycznej oraz słoma przetworzona w palety i brykiety). Takie rozwiązanie spowoduje w opinii Fundacji wzrost zużycia węgla brunatnego o 17,2 % czyli prawie o 1/6, a tym samym wzrost emisji CO2. Minister zasadnie wskazał, że emisja do powietrza dwutlenku węgla została wyłączona z konkluzji BAT i rozliczana jest w trybie innych regulacji prawnych. Podstawową regulacją prawną mającą spowodować redukcję emisji CO2 jest system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Zmiana sposobu funkcjonowania instalacji nie wpłynie negatywnie na środowisko naturalne. Przyjęte przez Unię Europejską w 2017 roku konkluzje BAT nakładają na duże obiekty energetycznego spalania restrykcyjne wymogi środowiskowe dotyczące mniejszej emisji dwutlenku siarki, tlenków azotu, pyłu, chloru, rtęci i fluorowodoru już do 2021 r. Emisja gazów i pyłów do powietrza w wyniku dostosowania instalacji do wymagań konkluzji BAT ulegnie zmniejszeniu, a zatem efekt ekologiczny zostanie osiągnięty. Skład orzekający podziela stanowisko Ministra, że zmiana pozwolenia zintegrowanego, nawet w przypadku gdy zmiany te dotyczą zmiany sposobu funkcjonowania instalacji w celu dostosowania jej do wymagań wynikających z konkluzji BAT, nie uzasadnia udziału społeczeństwa, a więc i uczestniczenia organizacji ekologicznych w postępowaniu. Zmiana sposobu funkcjonowania instalacji w takim przypadku, w tym zastąpienie dotychczas stosowanych technik bardziej skutecznymi technikami, nie powoduje znaczącego zwiększenia negatywnego oddziaływania na środowisko, a wręcz przeciwnie jest działaniem na rzecz ochrony środowiska. Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej odnośnie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 15 K.p.a. organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą postanowieniem organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli postanowienia organu pierwszej instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Wynika to z art. 138 K.p.a., który przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia bądź uchylenie i zmiana zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojego postanowienia. Wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze Minister po otrzymaniu odwołania od postanowienia Marszałka nie ograniczył się jedynie do kontroli rozstrzygnięcia organu I instancji, lecz ponownie rozpatrzył sprawę w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Minister odniósł się do wszystkich zarzutów i wniosków Fundacji sformułowanych w odwołaniu, w tym w szczególności rozważył zasadność wspólnego rozpatrzenia obu postępowań prowadzonych w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego, ustalił czy istnieje tożsamość przedmiotowa i podmiotowa w prowadzonych postępowaniach administracyjnych, a nadto czy przedmioty postępowań są wzajemnie powiązane. Ponadto Minister odniósł się do okoliczności faktycznych, które w ocenie odwołującej się Fundacji miały wykazać, że zmiana pozwolenia zintegrowanego dotyczy takiego rodzaju zmian, które powodują istotną zmianę instalacji. Minister odniósł się do wpływu instalacji na środowisko poprzez jej dostosowanie do wymogów konkluzji BAT, jak również do wprowadzonej w instalacji zmiany składu paliwa. Organ rozważył również podnoszone przez Fundację argumenty dotyczące ewentualnego zwiększenia ilości dwutlenku węgla emitowanego do powietrza przez instalację, odnosząc się do niego merytorycznie i wskazując na obowiązujące przepisy. Nie można zatem uznać, aby Minister uchylił się od ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy po wniesieniu odwalania od postanowienia organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. należy wskazać, że nie zasługują one na uwzględnienie. W ocenie Sądu organ prawidłowo zebrał w niniejszej sprawie materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew zarzutom strony skarżącej Minister zbadał całokształt sprawy, czemu dał wyraz w uzasadnieniach kwestionowanego postanowienia. Skarżąca Fundacja upatruje braku rozpatrzenia całokształty sprawy w niezbadaniu przez organ zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie rozbudowy instalacji o blok nr 7. Należy podkreślić, że wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego w zakresie uruchomienia bloku nr 7 jest przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Stanowisk instytucji naukowych dotyczących negatywnego wpływu emitowanych gazów, w tym dwutlenku węgla, na środowisko naturalne, Sąd potraktował jako publikacje które nie mają wpływ na wynik sprawy i nie podważają ustalenia organu. Zmniejszenie emisji do powietrza gazów, w tym dwutlenku węgla, nie stanowiło przedmiotu rozpoznania w sprawie zainicjowanej wnioskiem [...] S.A. Skład orzekający podzielając stanowisko skarżącej w zakresie negatywnego wpływu na środowisko naturalne dwutlenku węgla stwierdził, że przedłożone dokumenty nie stanowią materiału uzupełniającego i nie prowadzą do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, albowiem jej bezpośrednio nie dotyczą. Uznając za zgodne z prawem zaskarżone postanowienie, Sąd - na mocy art. 151 P.p.s.a. – oddalił skargę.