IV SA/Wa 271/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Kabat-Rembelska, Asesor WSA A. Szymańska, Sędzia NSA T. Cysek (spr.), Protokolant D. Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skargi E. i P. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju, po rozpoznaniu odwołania H. i K. O. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] znak : [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty P. z dnia [...] marca 2003r. w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu K. w gminie B. w odniesieniu do nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił decyzję Wojewody [...] w całości i umorzył postępowanie prowadzone przez ten organ w sprawie. W uzasadnieniu decyzji Główny Geodeta Kraju podniósł, że zgodnie z art. 7b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) organem wyższego stopnia, w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do starosty wykonującego zadania z zakresu ewidencji gruntów i budynków jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Tymczasem zaskarżona decyzja z dnia [...] grudnia 2003r. została wydana z upoważnienia Wojewody [...], który to nie jest organem właściwym w sprawie, a zatem decyzja ta obarczona jest wadą nieważności zgodnie z art. 156 §1 pkt 1 kpa. Skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2004r. wnieśli E.K. i P.K. (skargi innych osób zostały zarejestrowane pod oddzielnymi sygnaturami), żądając jej uchylenia, podnieśli, iż powołana przez organ ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie rozstrzyga kto i na czyj wniosek powołuje wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. W konsekwencji statut [...] Urzędu Wojewódzkiego nie przewiduje stanowiska wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, zaś wykonanie czynności z zakresu nadzoru kartograficznego i geodezyjnego Wojewoda [...] powierzył Dyrektorowi Wydziału Rozwoju Regionalnego. Zatem w ocenie skarżących to Wojewoda [...] jest organem nadzoru i kontroli w zakresie kartografii i geodezji, wykonującym swoje obowiązki, poprzez podległe mu służby administracyjne. Wynika to zdaniem skarżących z art. 6 a ustawy Prawo geodezyjnej i kartograficzne. Na poparcie swego stanowiska, skarżący powołali się na publikację pt. " Kompetencje po reformie administracji publicznej" wydawnictwa Difin Warszawa 2000 str. 215, pod redakcją prof. Zygmunta Niewiadomskiego. Odpowiadając na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie. Wskazując, iż z przywołanego przez skarżących przepisu art. 6a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika jedynie, że wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. O właściwości organu w niniejszej sprawie stanowi natomiast art. 7b ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym to wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Zatem w ocenie Głównego Geodety Kraju wydanie decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie, stosownie do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego należało do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a nie jak twierdzą skarżący do wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższego kryterium Sąd nie stwierdził naruszenia prawa i uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienia. Należy wskazać, iż Główny Geodeta Kraju słusznie uznał, że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego był w niniejszej sprawie wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Wynika to wprost z art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w którym ustawodawca dokonał wyraźnego wyodrębnienia wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, wskazując go, jako organ wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, a więc władnego do prowadzenia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji w myśl art. 157 § 1 kpa. Wprawdzie przepis art. 7b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody, niemniej jednak należy wskazać, iż zadania wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego określone przez ustawodawcę w art. 7 b ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowią jego zadania własne i to on, a nie wojewoda jest organem w znaczeniu procesowym (w ujęciu kodeksu postępowania administracyjnego). Ustosunkowując się do przywołanego przez skarżących przepisu art. 6 a ust. 1 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, poza przekazanymi już wyżej uwagami, należy podnieść, iż mówi on o organach nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, tymczasem w niniejszej sprawie chodziło o wskazanie organu wyższego stopnia tzn. organu nadzoru w rozumieniu kpa, w stosunku do starosty jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej, a o tym traktuje właśnie art. 7b ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przy przyjęciu poglądu odmiennego niż zaprezentował Główny Geodeta Kraju, za nieracjonalne uznać należałoby wyodrębnianie wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, jako organu w rozumieniu kpa (faktu takiego wyodrębnienia wprost przez ustawę nie dostrzega powołana przez skarżących publikacja). Art. 7b Prawa geodezyjnego i kartograficznego jest przepisem kompetencyjnym, upoważniającym- z mocy ustawy- wyłącznie wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego do podejmowania konkretnych działań władczych w zakresie spraw w nim określonych. Są to jak podkreślono zadania własne wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, a tym samym oznacza to, że wojewoda nie może podejmować tych zadań, zamiast lub obok wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego i dowolnie powierzać ich wykonanie, podległym mu służbom administracyjny, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne- brak jest przepisu, który upoważniałby wojewodę do załatwienia spraw administracyjnych należących do kompetencji wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, określonych w art. 7 b ust. 2. Takie uprawnienia nie wynikają też z art. 32 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U z 2001r. Nr 80, poz.872 ze zm). Zgodzić się również należy z Głównym Geodetą Kraju, iż wpływu na wynik niniejszej sprawy nie mogły mieć pozostałe kwestie podniesione przez skarżących, tzn. treść statutu urzędu wojewódzkiego i zagadnienie trybu powoływania wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wykonanie przez Wojewodę [...] zadania, które zgodnie z ustawą przepisane zostało wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, stanowiło naruszenie właściwości rzeczowej, tj. art. 19 kpa oraz art. 7 b ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zatem rozstrzygniecie zawarte w zaskarżanej decyzji Głównego Geodety Kraju jest prawidłowe i zgodne z prawem, bowiem decyzja wydana przez organ, który nie był właściwy w sprawie, jako naruszająca przepisy o właściwości winna być wycofana z obiegu prawnego. Z wyżej przytoczonych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.