IV SA/Wa 271/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w wysokości 100 zł w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych w wysokości 100 zł. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające m.in. na zwolnieniu z kosztów sądowych. W nadesłanym do Sądu w dniu 29 kwietnia 2014 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta inwalidzka w pomniejszona o koszty egzekucji sądowej z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1.032,59 zł netto miesięcznie. Miesięczne dochody skarżącego nie wystarczają na pokrycie koszty utrzymania koniecznego. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawca podał, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, nie posiada żadnego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Należy przyjąć, że w związku z ograniczeniem możliwości samodzielnej egzystencji skarżący wymaga stałej opieki i pomocy innej osoby Mając na względzie, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, a jedynym jego dochodem jest dochód z renty w wysokości 1.032,59 zł należy uznać, że nie posiada on możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez niego kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż wskazany powyżej dochód wnioskodawcy służy do pokrycia nie tylko kosztów bieżącego utrzymania, ale również kosztów leczenia i pomocy osób trzecich. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych jest również stan zdrowia skarżącego, który będąc osobą, w stosunku do której orzeczono pierwszą grupę inwalidzką nie jest w stanie samodzielnie egzystować. Okoliczność ta daje również podstawę aby przypuszczać, iż wnioskodawca nie posiada możliwości w uzyskaniu dodatkowego źródła dochodu. Aktualny natomiast dochód, jak wskazano powyżej, wystarcza jedynie do pokrycia ciążących na skarżącym zobowiązań egzekucyjnych oraz zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego w tym kosztów leczenia. Oceniając wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.