IV SA/Wa 271/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie ustalenia i przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: przyznać J. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. J. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 lutego 2015 r. oraz dołączonej do niego kopii pocztowego przekazu pieniężnego z listopada minionego roku wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą w podeszłym wieku, choruje. Źródło jego utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.155,28 zł netto miesięcznie. Majątek J. R. to ½ (60 m2) części domu odziedziczonego po rodzicach. Skarżący nie ma wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, ubranie, czy eksploatacja domu oraz biorąc pod uwagę, że ze względu na wiek i stan zdrowia wielkość koniecznych wydatków w samodzielnie prowadzonym przez J. R. gospodarstwie domowym ulega zwiększeniu, należy stwierdzić, że uzyskiwany przez niego dochód nie pozawala na wygospodarowanie dodatkowych środków. Ponieważ skarżący nie dysponuje przy tym oszczędnościami, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały więc spełnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.