IV SA/Wa 2710/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. K. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie ustalenia - na wniosek skarżącego - warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, czterech przydomowych oczyszczali ścieków oraz niezbędnej infrastruktury na nieruchomości położonej w miejscowości D. (gm. W.). Sytuacja majątkowa wnioskodawcy została wyczerpująco przedstawiona w treści urzędowego formularza PPF oraz w piśmie i w dokumentach nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego w dniu 15 października 2015 r. Z treści złożonego wniosku PPF wynika, że K. G. wraz ze swoją małżonką tworzą dwuosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymują się dzięki emeryturom w łącznej kwocie netto 4214,69 zł. Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania o pow. 57 m²., działki objętej decyzją o warunkach zabudowy o wartości ok. 50 000 zł oraz samochodu osobowego marki [...] (rok produkcji 1998 r.). Z zestawienia wydatków rodziny wynika, że po pokryciu bieżących kosztów życia (opłat za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, telefon) pozostaje małżonkom na zakup żywności, odzieży, środków czystości inne opłaty (ubezpieczenie samochodu, podatek rolny, oplata za użytkowanie działki) kwota 3300 zł. W piśmie z dnia 14 października 2015 r. wnioskodawca oświadczył natomiast, że na żywność, leki odzież, środki czystości przeznacza miesięcznie ok. 1200 – 1500 zł, podatek rolny wynosi 122 zł. rocznie, opłata za użytkowanie działki 163,41 zł. rocznie. Z przedstawionego zestawienia wynika, że po opaleniu niezbędnych kosztów utrzymania skarżący dysponuje wolnymi środkami finansowymi. Tę ocenę potwierdza fakt, że skarżący w dniu 18 września 2015 r. uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł. Reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, by nie był w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) a także ze nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy). Skarżący i jego żona posiadają mieszkanie, otrzymują emerytury odpowiadające w zasadzie średniej wysokości emerytur w Polsce, w terminie regulują należności, co nie świadczy o ich wyjątkowo trudnej sytuacji majątkowej. Należy mieć także na uwadze, że w razie gdy skarga okaże się uzasadniona, skarżący będzie mógł żądać od organu zwrotu poniesionych kosztów sądowych w całości (art. 200 p.p.s.a.). Wniosek w tej sprawie należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, pod rygorem utraty tego uprawnienia (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.