IV SA/Wa 2714/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie : miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. [...] S.A. z siedzibą w [...], reprezentowana przez r.pr. A. H., w piśmie z [...] maja 2018 r. wywiodła skargę na uchwałę Rady [...] z [...] listopada 2017 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w rejonie ulicy [...] i wniosła o uchylenie uchwały lub stwierdzenie nieważności. Skarżąca zakwestionowała "w szczególności" postanowienia ww. uchwały w zakresie § 5 ust. 1 pkt 3, § 43 ust. 2 pkt 1c i 1e, § 43 ust. 2 pkt 3a i pkt 4 oraz innych "punktów uchwały" wprowadzających zabudowę wysokościową w jednostce [...] i uprzywilejowującą ją względem zabudowy sąsiedniej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że zaskarżona uchwała dopuszcza na terenie oznaczonym [...] posadowienie "drapaczy chmur", zaś w jej ocenie jest to niemożliwe, niefunkcjonalne i sprzeczne z porządkiem planistycznym w okolicy. Zdaniem skarżącej oznacza to: – naruszenie zasady równego traktowania i zasady proporcjonalności, albowiem władający działką przeznaczoną pod budynek wysokościowy jest uprzywilejowany kosztem sąsiadów; skarżąca dodała, że jej nie pozwolono na wyższy budynek na etapie jego projektowania, – wprowadzenie ustaleń sprzecznych z treścią studium, – dopuszczenie do zapaści komunikacyjnej "w tym kwartale" poprzez lokalizowanie wysokościowca i skomunikowanie z ulicy [...] (jednokierunkowej). Skarżąca wskazała, że jest użytkownikiem wieczystym i właścicielem budynku przy ul. [...], a na wezwanie sądu – przy piśmie z [...] sierpnia 2018 r. - złożyła odpisy ksiąg wieczystych dla działek o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...], z obrębu [...]. Rada [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie. Organ dodał, że "teren [...]" objęty jest rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody [...] oraz nieprawomocnym wyrokiem WSA o sygn. akt IV SA/Wa 706/18. Ponadto organ wskazał, że z treści skargi nie wynika na czym miałoby polegać naruszenie interesu prawnego. Organ wskazał, że skarżąca "na swojej części terenu ma max wysokości zabudowy 49 m a intensywność na poziomie 7. Nie są to parametry, które uniemożliwiają zabudowę, a wręcz przeciwnie, pozwalają na dość intensywną. Fakt, iż po sąsiedzku dopuszczono dominantę nie może oznaczać, iż skarżący ma prawo domagać się takich samych parametrów jak dla dominanty, która przecież zajmuje niewielki fragment terenu i nawiązuje przestrzennie nie tylko do przeciwległej dominanty po skosie tj. budynku hotelu [...] (96m) lecz także tworzy zaplanowany ciąg dominant wzdłuż ul. [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1735/19 odrzucił skargę stwierdzając, że skarżąca nie wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny. Sąd stanął na stanowisku, że argumentacja skarżącej nie przemawia za naruszeniem jej bezpośrednich i realnych uprawnień. Z wywodów strony skarżącej można jedynie wnioskować, że nie zgadza się z zaskarżoną uchwałą, gdyż na skutek stwierdzenia nieważności uchwały w części stała się ona nieczytelna. Z powyższego twierdzenia nie sposób wywieść czy, a jeśli tak, to w jakim zakresie, zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącej. Twierdzenia te uniemożliwiają ocenę uchwały na tle art. 28 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.), a także, że doszło na nadużycia władztwa planistycznego. Postanowieniem z 18 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2550/19 uchylił postanowienie WSA w Warszawie, wskazując że nie można zaakceptować poglądu, że skarżąca nie posiada legitymacji do wystąpienia ze skargą. NSA uznał bowiem, że wynikające z postanowień uchwały Rady [...] z [...] listopada 2017 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w rejonie ulicy [...] przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem [...] pod zabudowę wysokościową w jego północno-zachodniej oraz północno-wschodniej części oraz określenie maksymalnej wysokości zabudowy części wysokościowej, oznaczonej na rysunku planu jako dominata wysokościowa Nr [...], zabudowy frontowej od strony ul. [...] i ul. [...] na poziomie 94 m (z przeznaczeniem pod funkcje usługowe i usługowo-mieszkaniowe), wpływa na sposób korzystania z przysługującego skarżącej spółce prawa użytkowania wieczystego działek (nr [...],[...],[...],[...], [...]), znajdujących się w bliskim sąsiedztwie terenu, na którym uchwalono ww. dominatę wysokościową, oraz na sposób korzystania z przysługującego skarżącej prawa własności posadowionego na tych działkach budynku, a wiąże się to chociażby ze znoszeniem uciążliwości związanych ze zwiększeniem się ruchu komunikacyjnego (na co skarżąca Spółka zwracała uwagę w skardze) czy ograniczeniem dostępu światła dziennego. NSA uznał zatem, że skarżąca spółka wykazała naruszenie jej interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. Tym samym brak było podstaw prawnych do odrzucenia skargi. Jednocześnie NSA wskazał, że rozpoznając ponownie skargę Spółki na przedmiotową uchwałę Sąd I instancji będzie zobligowany do szczegółowej oceny wpływu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. znak [...], stwierdzającego nieważność uchwały Rady [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w odniesieniu do wskazanych szczegółowo w tym rozstrzygnięciu zapisów tej uchwały, a także wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 706/18 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2018 r., sygn. akt II OSK 2406/18, na postępowanie sądowoadministracyjne. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej uchwały stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. Sąd I instancji winien rozważyć w jakim zakresie podlega ocenie Sądu zaskarżona uchwała (w całości czy też w określonej części). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kierując się wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pierwszej kolejności musiał ustalić, czy i jeżeli tak to w jakim zakresie zaskarżona uchwała podlega jego ocenie, wobec rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. znak [...], stwierdzającego nieważność uchwały Rady [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w odniesieniu do wskazanych szczegółowo w tym rozstrzygnięciu zapisów tej uchwały, a także wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 706/18 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2018 r., sygn. akt II OSK 2406/18. Należy zatem przypomnieć, że rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. znak [...] stwierdzało nieważność uchwały Rady [...] z [...] listopada 2017 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w rejonie ul. [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. poz. [...]) , w odniesieniu do: ˗ § 5 ust. 2 pkt 6 lit. a uchwały, w zakresie sformułowania: " (...) ogrodzeń (...) "; ˗ § 5 ust. 2 pkt 6 lit. b uchwały, w zakresie sformułowania: "(...) reklam i słupów ogłoszeniowych, (...)", z wyłączeniem terenów oznaczonych symbolami: 1KD-Z, 2KD-Z, 3KD-Z, 4KD-Z, 1KD-L, 2KD-L, 3KD-L, 4KD-L, 5KD-L, 6KD-L, 7KD-L, 8KD-L, 9KD-L, 10KD-L, 11KD-L, 12KD-L, 13KD-L, 14KD-L, 15KD-L, 1KD-D, 2KD-D, 3KD-D, 1KDg, 1KDWg, 1KP, 1KPz, 1ZP, 2ZP, 3ZP i 4ZP; ˗ § 5 ust. 2 pkt 6 lit. b uchwały, w zakresie sformułowania: " (...) ogrodzeń pełnych, (...)"; ˗ § 5 ust. 2 pkt 8 lit. e uchwały, z wyłączeniem terenów oznaczonych symbolami: 1KD-Z, 2KD-Z, 3KD-Z, 4KD-Z, 1KD-L, 2KD-L, 3KD-L, 4KD-L, 5KD-L, 6KD-L, 7KD-L, 8KD-L, 9KD-L, 10KD-L, 11KD-L, 12KD-L, 13KD-L, 14KD-L, 15KD-L, 1KD-D, 2KD-D, 3KD-D, 1KDg, 1KDWg, 1KP, 1KPz, 1ZP, 2ZP, 3ZP i 4ZP; ˗ § 5 ust. 3 pkt 7 uchwały; ˗ § 5 ust. 3 pkt 8 uchwały, z wyłączeniem terenów oznaczonych symbolami: 1KD-Z, 2KD-Z, 3KD-Z, 4KD-Z, 1KD-L, 2KD-L, 3KD-L, 4KD-L, 5KD-L, 6KD-L, 7KD-L, 8KD-L, 9KD-L, 10KD-L, 11KD-L, 12KD-L, 13KD-L, 14KD-L, 15KD-L, 1KD-D, 2KD-D, 3KD-D, 1KDg, 1KDWg, 1KP, 1KPz, 1ZP, 2ZP, 3ZP i 4ZP; ˗ § 6 uchwały; ˗ § 7 uchwały, z wyłączeniem terenów oznaczonych symbolami: 1KD-Z, 2KD-Z, 3KD-Z, 4KD-Z, 1KD-L, 2KD-L, 3KD-L, 4KD-L, 5KD-L, 6KD-L, 7KD-L, 8KD-L, 9KD-L, 10KD-L, 11KD-L, 12KD-L, 13KD-L, 14KD-L, 15KD-L, 1KD-D, 2KD-D, 3KD-D; 1KDg 1KDWg, 1KP, 1KPz, 1ZP, 2ZP, 3ZP i 4ZP; ˗ § 10 ust. 2 pkt 2 lit. c uchwały; ˗ § 21 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały; ˗ § 21 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 21 ust. 2 pkt 7 uchwały; ˗ §21 ust. 2 pkt 8 uchwały; ˗ § 24 ust. 2 pkt 1 lit. c uchwały; ˗ § 24 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 24 ust. 2 pkt 7 uchwały; ˗ § 24 ust. 2 pkt 8 uchwały; ˗ § 30 ust. 2 pkt 1 lit. b uchwały; ˗ § 30 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 30 ust. 2 pkt 7 uchwały; ˗ § 30 ust. 2 pkt 8 uchwały; ˗ § 35 ust. 2 pkt 1 lit. b uchwały; ˗ § 35 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 35 ust. 2 pkt 6 uchwały; ˗ § 39 ust. 2 pkt 1 lit. b uchwały; ˗ § 39 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 39 ust. 2 pkt 7 uchwały; ˗ § 39 ust. 2 pkt 8 uchwały; ˗ § 66 ust. 2 pkt 1 lit. b uchwały; ˗ § 66 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 66 ust. 2 pkt 5 uchwały; ˗ § 66 ust. 2 pkt 6 uchwały; ˗ § 70 ust. 2 pkt 1 lit. b uchwały; ˗ § 70 ust. 2 pkt 1 lit. d uchwały; ˗ § 70 ust. 2 pkt 6 uchwały; ˗ § 70 ust. 2 pkt 7 uchwały; ˗ § 77 ust. 2 pkt 4 uchwały; ˗ § 79 ust. 2 pkt 6 uchwały; ˗ § 80 ust. 2 pkt 3 uchwały; ˗ § 81 ust. 2 pkt 3 uchwały; ˗ § 82 ust. 2 pkt 3 uchwały; ˗ § 83 ust. 2 pkt 3 uchwały; ˗ części tekstowej i graficznej uchwały, w odniesieniu do terenów oznaczonych symbolami: 1MW/U, 2MW/U, 3 MW/U, 4MW/U, 6MW/U, 7MW/U, 9MW/U, 1 OM W/U, 11 MW/U, 12MW/U, 13MW/U, 15MW/U, 16MW/U, 17MW/U, 18MW/U, 1MWZ, 1U, 2U, 4U, 5U, 6U, 7U, 8U, 9U, 10U, 11U, 12U, 13U, 14U, 15U, 16U, 17U, 18U, 19U, 1UA, 2UA, 3UA, 4UA, 5UA, 1UD, 1UK, 1UKSz, 1UŁ/MW, 1UO, 3UO, 1UN, 1UTh, 2UTh, 1UZ, 2UZ, 1IE, 2IE, 1IG i 2ZP. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 706/18 orzekł w pkt 1. o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia w tiret.: 1-9, 12, 13, 16, 17, 20-22, 24, 25, 27, 28, 31, 32, 35-42 oraz w tiret. 43 co do stwierdzenia nieważności części graficznej i tekstowej planu w odniesieniu do terenu oznaczonego symbolem 2ZP, zaś w pkt 2. oddalił skargę w pozostałej części. Wyrok ten został poddany kontroli instancyjnej, wskutek której Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 2406/18 uchylił zaskarżony wyrok w pkt 1. w zakresie rozstrzygnięcia: "oraz w tiret. 43 co do stwierdzenia nieważności części graficznej i tekstowej planu w odniesieniu do terenu oznaczonego symbolem 2ZP" i w tym zakresie oddalił skargę, w pkt 2. oddalił skargę kasacyjną w pozostałej części. Powyższe oznacza, że orzeczenie nadzorcze w części nieobjętej ww. wyrokiem WSA i ww. wyrokiem NSA pozostaje w obrocie prawnym. W kontekście rozpoznawanej sprawy istotne jest zatem, że w obrocie prawnym pozostaje rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. znak [...], stwierdzające nieważność uchwały Rady [...] z [...] listopada 2017 r. nr [...] w zakresie tiret 43, tj. części tekstowej i graficznej uchwały, w odniesieniu do terenów oznaczonych symbolami: 1MW/U, 2MW/U, 3 MW/U, 4MW/U, 6MW/U, 7MW/U, 9MW/U, 1 OM W/U, 11 MW/U, 12MW/U, 13MW/U, 15MW/U, 16MW/U, 17MW/U, 18MW/U, 1MWZ, 1U, 2U, 4U, 5U, 6U, 7U, 8U, 9U, 10U, 11U, 12U, 13U, 14U, 15U, 16U, 17U, 18U, 19U, 1UA, 2UA, 3UA, 4UA, 5UA, 1UD, 1UK, 1UKSz, 1UŁ/MW, 1UO, 3UO, 1UN, 1UTh, 2UTh, 1UZ, 2UZ, 1IE, 2IE, 1IG i 2ZP. Jest to o tyle istotne, że ww. rozstrzygnięcie nadzorcze wyeliminowało z obrotu prawnego – i to ze skutkiem ex tunc, co oznacza że uchwała w tym zakresie nie wywołuje skutków prawnych od momentu jej podjęcia, wskutek czego nie wywołuje ona żadnych skutków, a te, które powstały, muszą zostać unieważnione. – wszelkie postanowienia planu (część tekstową oraz graficzną) dotyczące terenu oznaczonego symbolem [...], tj. terenu w odniesieniu do którego skargę wniosła [...] S.A. z siedzibą w [...]. Taki zakres skargi wynika jednoznacznie z treści skargi oraz wyjaśnień udzielonych przez pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie w dniu [...] stycznia 2020 r. To zaś oznacza, że nie istnieje przedmiot zaskarżenia, co czyni zasadnym umorzenie postępowania sądowego w oparciu o przepis art. 161 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst Dz. U z 2019 r., poz. 2325). Sąd administracyjny został bowiem pozbawiony przedmiotu kontroli Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.