IV SA/Wa 2729/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia K. Z. (dalej zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż zgodnie z uzgodnionym projektem decyzji o warunkach zabudowy, roboty i prace adaptacyjne spowodować mogą nieodwracalne zmiany w środowisku i okolicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2004, s. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że aktem administracyjnym, który nie nadaje się do wykonania, jest wyrażenie opinii lub dokonanie uzgodnienia pomiędzy organami administracji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2009r., II OSK 715/09, LEX nr 564227; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2010r., II SA/Gl 353/10, LEX nr 664677). Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy. Akt ten nie określa w swojej treści żadnych praw lub obowiązków, których wykonanie mogłoby rodzić dla skarżącego skutki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wiąże się on z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jego treścią. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, nie może odnosić się do skutków prawnych, które mogą być następstwem kolejnych ewentualnych aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można udzielić ochrony tymczasowej, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia