IV SA/Wa 2731/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zmianę postanowienia z dnia 6 marca 2014 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia. W piśmie z dnia 21 października 2012 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "stanowisko/decyzję inny akt, czynność lub bezczynność" Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko [...], wyrażone w piśmie z dnia [...] stycznia 2002 r. [...]. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 7 maja 2013 r. W piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do wniosku dołączył kserokopię decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 23 grudnia 2013 r., do dnia 5 marca 2014 r. w kwocie 823,60 zł. Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o zmianę postanowienia. Skarżący, pismem z dnia 23 maja 2014 r. wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do wniosku dołączył wypełniony formularz PPF, zestawienie miesięcznych wydatków na kwotę 1293,90 zł oraz umowę o pracę na czas określony z Urzędem Miejskim w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję: Na wstępie należy wyjaśnić, że wniosek A S o przyznanie prawa pomocy został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 6 marca 2014 r., którym oddalono wniosek o zmianę postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i odmowie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwaną p.p.s.a.), postanowienia niekończące postepowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżane, a nawet prawomocne. Wobec tego, postanowienia niekończące postępowania w sprawie, zatem także postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, mogą być uchylane i zmieniane jedynie w razie zmiany okoliczności sprawy. Wyjaśnić należy, że należy przez to rozumieć zmianę okoliczności faktycznych jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. W ocenie Sądu wniosek o zmianę postanowienia z dnia 6 marca 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że do poprzedniego wniosku skarżący dołączył kserokopię decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 23 grudnia 2013 r. do dnia 5 marca 2014 r. w kwocie 823,60 zł, jak również zestawienie miesięcznych wydatków na kwotę 1243,90. Zestawienie wydatków pomimo wezwań nie zostało udokumentowane. Skarżący wskazał również, że osiągane dochody nie pozwalają na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o zmianę postanowienia. Na obecnym etapie postepowania skarżący, w stosunku do poprzedniego postanowienia, nie wskazał by tak zmieniła się jego sytuacja, że spełnia przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Dołączył jedynie zestawienie miesięcznych wydatków na kwotę 1293,90 zł nie poparte żadnymi dokumentami (np. fakturami, dowodami zakupu, zaświadczeniami lekarskimi), formularz PPF, w którym oświadczył, że jest osobą trwale, strukturalnie bezrobotną jest sprzeczne z jednocześnie nadesłaną umową o prace w Urzędzie Miejskim w K. z zasadniczym wynagrodzeniem w kwocie 1400 zł miesięcznie. Biorąc powyższe sprzeczne ze sobą informację Sąd powziął uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności wniesionego wniosku. A. S. składając wniosek o zmianę postanowienia z dnia 6 marca 2014 r. nie wykazał, ze zaszły takie okoliczności, że koniecznym jest zmiana tego postanowienia i przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie udokumentował swojego oświadczenia o miesięcznych wydatkach, podał informację, które wzajemnie się wykluczają. Większość argumentacji w złożonym wniosku dotyczy kwestii pozaprawnych oraz godzi w powagę Sądu. Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał by tak zmieniła się jego sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze, iż konieczna jest zmiana postanowienia z dnia 6 marca 2014 r. Dlatego na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.