IV SA/Wa 2738/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] w przedmiocie uiszczenia opłaty za szkodę wynikłą z naruszenia stanu środowiska postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W., zwana dalej również "Spółdzielnią", zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. i poprzedzającej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie uiszczenia opłaty za szkodę wynikłą z naruszenia stanu środowiska. Strona skarżąca, w piśmie z dnia 13 grudnia 2012 r. wskazała, że przedmiotowy wniosek uzasadnia fakt, że Spółdzielnia nie posiada "rezerw", a działalność inwestycyjna Spółdzielni finansowana jest przez jej członków, głównie z udzielonych im kredytów. Spółdzielnia podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewni skuteczną realizację prawa do obrony przed wadliwymi decyzjami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania aktu lub czynności są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że we wskazanym wyżej przepisie przewidziano stosunkowo restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Zauważyć nadto należy, że przytoczona wyżej regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki nie tylko na Sąd, ale i na wnioskodawcę. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia żądania, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. LEX nr 1145639). Podkreślić zatem trzeba, że wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. LEX nr 468877). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.168). W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że wniosek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. nie czyni zadość wskazanym wymogom. Strona skarżąca nie przedstawiła faktów, które obrazują aktualną sytuację finansową Spółdzielni ani okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzestała ona jedynie na ogólnikowym stwierdzeniu o kredytach członków spółdzielni, które finansują działalność inwestycyjną Spółdzielni oraz o "braku rezerw". Nie sposób więc, oceniając tak sformułowany wniosek, stwierdzić istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewni jej prawo do obrony przed wadliwymi decyzjami. Powołanie się na taką ewentualność nie może przemawiać na rzecz uwzględnienia rozpatrywanego wniosku. Kwestionowanie zaskarżonej decyzję wymaga od Sądu oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, co na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji tj. że mogłaby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.