IV SA/Wa 2748/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant spec. Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi V. A. na decyzję Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. [...]; II. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz skarżącego V. A. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 16 i art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (j.t. Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) – po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez V.A. , obywatela [...] ur. [...].1989 r., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – utrzymał w mocy ww. decyzję. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 27 lutego 2013 r. V.A. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z uwagi na podjęcie studiów stacjonarnych w Polsce. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Wojewoda [...] orzekł o odmowie udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, że nie posiada on wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów studiów i utrzymania na terytorium Polski oraz powrotu do kraju pochodzenia. Od powyższego rozstrzygnięcia V.A. wniósł odwołanie podnosząc, że odbywa studia na I roku na kierunku [...] w Szkole Wyższej [...] w W. i obecnie posiada środki pieniężne w wysokości 27.004,40 PLN na pokrycie kosztów studiów i utrzymania na terytorium Polski. Ponadto, cudzoziemiec podał jako przyczynę rezygnacji ze studiów w Społecznej Akademii [...] w L. nieuznawanie przez [...] Ministerstwo dyplomów wyższych uczelni ukończonych w trybie niestacjonarnym. W tych okolicznościach zapadła wskazana na wstępie decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, także w przypadku, gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ podał, iż jak stanowi art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ww. ustawy, cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1-3, 3b i 4, jest obowiązany posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. z 2009 r. Nr 222, poz. 1766), cudzoziemiec powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości co najmniej 800 zł na każdy miesiąc pobytu przez okres 12 miesięcy (§ 2 ust. 1 pkt 1). Natomiast w myśl art. 57 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b. Odwołujący się w chwili złożenia wniosku przebywał w Polsce na podstawie udzielonego mu przez Wojewodę [...] zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności od dnia [...] kwietnia 2012 r. do dnia [...] kwietnia 2013 r. z uwagi na kontynuowanie przez niego studiów na kierunku filologia angielska w Społecznej Akademii [...] w L. Cudzoziemiec został skreślony z listy studentów w dniu [...] czerwca 2012 r. z powodu rezygnacji - w roku akademickim 2011/2012 nie zaliczył żadnego przedmiotu przewidzianego planem studiów. Cudzoziemiec przedstawił następujące dokumenty: potwierdzenie posiadania ubezpieczenia zdrowotnego z terminem ważności do dnia 22 marca 2014 r., zaświadczenie ze Szkoły Wyższej [...] w W. z dnia 21 lutego 2013 r. oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r. o kontynuowaniu przez niego studiów na kierunku [...] i uiszczeniu opłaty za studia w wysokości 14.565 PLN za rok akademicki 2012/2013; historię rachunku bankowego od dnia 1 września 2012 r. do dnia 21 marca 2013 r., z której wynikało, że cudzoziemiec w dniu 14 września 2012 r. i w dniu 28 stycznia 2013 r. dokonał wpłat środków pieniężnych na konto w wysokości 18.000 PLN i 14.000 PLN, które następnie zostały w tym samym lub następnym miesiącu przez niego wypłacone, natomiast w miesiącu marcu 2013 r. dokonał dwóch wpłat w wysokości 5.200 PLN i 7.000 PLN (saldo końcowe na dzień 21 marca 2013 r. wynosiło 11.829,22 PLN); zaświadczenie z banku potwierdzające saldo na dzień 6 maja 2013 r. w wysokości 14.998,40 PLN. W trakcie postępowania odwoławczego cudzoziemiec dołączył: zaświadczenia ze Szkoły Wyższej [...] z dnia 25 czerwca 2013 r., 8 lipca 2013 r., 9 września 2013 r. i 11 września 2013 r., z których wynika, że został on przyjęty w dniu 1 października 2012 r. na stacjonarne studia pierwszego stopnia na kierunku [...] na zasadach odpłatności oraz że kwalifikuje się do warunkowej rejestracji na rok II w roku akademickim 2013/2014; historię rachunku bankowego od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 5 lipca 2013 r., z której wynika, że cudzoziemiec w dniu 25 marca 2013 r. wypłacił kwotę 7.000 PLN, następnie w dniu 27 marca 2013 r. wypłacił 3.500 PLN, następnie w dniu 6 maja 2013 r. wpłacił gotówką 15.000 PLN i w tym samym dniu wypłacił 14.990 PLN. W dniu 17 maja 2013 r. dokonał wpłaty w wysokości 27.000 PLN, po czym w tym samym dniu wypłacił 25.000 PLN. Kolejna większa wpłata nastąpiła w dniu 5 lipca 2013 r. w wysokości 20.000 PLN, a saldo końcowe wynosiło 19.997,36 PLN. Organ wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że cudzoziemiec kontynuuje studia w Szkole Wyższej [...] w Warszawie i kwalifikuje się do warunkowej rejestracji na rok II w roku akademickim 2013/2014. Wysokość czesnego za rok studiów wynosi 3500 EUR, co stanowi w przeliczeniu na złotówki, przy zastosowaniu kursu, na jaki powołuje się uczelnia, z dnia 29 marca 2013 r. – 14.595 PLN. Cudzoziemiec posiada ubezpieczenie zdrowotne. Zdaniem organu, w sprawie istotny jest fakt, iż nie udokumentowano posiadania przez cudzoziemca wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów studiów, utrzymania i powrotu do kraju pochodzenia. Cudzoziemiec posiada na swoim koncie 19.997,36 PLN. Po odliczeniu opłat za studia w wysokości 14.595 PLN i kosztów powrotu w wysokości 2.500 PLN pozostaje 2.902,36 PLN, która to kwota jest znacznie niższa od kwoty wskazanej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków. Ponadto, środki pieniężne wpływały na konto cudzoziemca nieregularnie i były to wyższe kwoty, które następnie w tym samym dniu lub miesiącu albo na początku następnego miesiąca były przez niego wypłacane. Z tych przyczyn, w ocenie organu cudzoziemiec nie spełnia przesłanek określonych w art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł V.A. , zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach i § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. - w sprawie minimalnych kwot, jakie kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków - poprzez niezastosowanie tego przepisu do stanu faktycznego, który uzasadniał uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, gdyż skarżący posiadał wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu do kraju pochodzenia, - art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy wnioskodawca spełnia przesłanki do uzyskania zezwolenia, nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów i wniosków skarżącego, rozstrzygnięcie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego oraz brak należytej staranności w prowadzeniu sprawy, - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, pomimo iż zachodziły podstawy do jej uchylenia. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Do skargi załączył wyciąg z rachunku bankowego z dnia 8 października 2013 r. za okres od dnia 16 listopada 2010 r. do dnia 8 października 2013 r. oraz zaświadczenie Szkoły [...] z dnia 18 października 2013 r. o niezaleganiu w płatności czesnego za rok akademicki 2013/2014. Ponadto stwierdził, iż organy obu instancji błędnie uznały, że jako obywatel [...] winien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów powrotu w wysokości 2500 zł, podczas gdy w przypadku obywatela kraju europejskiego wystarczyłoby posiadanie środków w wysokości 500 zł. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, z uwagi na uchybienia w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym oraz nieprawidłowe zastosowanie przepisu prawa materialnego, tj. § 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Nadto, na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli Sądu podlegała decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. o odmowie udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 16 i art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zm.). Stosownie do art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53-53b. Wydając decyzję na podstawie powyższego przepisu prawa, organ administracji powinien mieć na względzie, że konstrukcja art. 53 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oznacza, iż spełnienie jednego z warunków w nim wymienionych zobowiązuje organ do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, przy zaistnieniu warunków określonych w tym przepisie jest zasadą, od której wyjątki wymagają przekonywującego uzasadnienia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1823/11, Lex nr 1155336; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 633/06, Lex nr 265053). Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, także w przypadku, gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Przepis art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach stanowi, że cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 - 3, 3b i 4, jest obowiązany posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a. Ponadto, zgodnie z art. 53b ust. 3 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16, jest obowiązany wykazać, że ma zapewnione wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów studiów. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 53b ust. 6 ustawy o cudzoziemcach, Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. z 2009 r. Nr 222, poz. 1766). Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 rozporządzenia, cudzoziemiec powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości co najmniej 800 złotych na każdy miesiąc pobytu przez okres 12 miesięcy lub przez cały okres pobytu, jeżeli okres pobytu jest krótszy, niż określony w pkt 1 - albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, cudzoziemiec powinien posiadać bilet powrotny lub środki finansowe na pokrycie kosztów powrotu w wysokości stanowiącej równowartość biletu, na podstawie którego przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie mniejsze jednak niż 200 złotych, jeżeli przybył z państwa trzeciego sąsiadującego z Rzecząpospolitą Polską, 500 złotych, jeżeli przybył z europejskiego państwa trzeciego, 2 500 złotych, jeżeli przybył z nieeuropejskiego państwa trzeciego - albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż dokumentami, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania przez cudzoziemca środków niezbędnych na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu w wysokości, o której mowa w § 2 i 3 rozporządzenia, są: czek podróżny; zaświadczenie o wysokości limitu na karcie kredytowej wydane przez bank, który wystawił kartę kredytową; zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; dokument potwierdzający przyznane stypendium strony polskiej lub przyznanie innego stypendium przez podmiot krajowy lub zagraniczny. Stosownie zaś do § 4 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, zaświadczenia, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i 3, muszą być potwierdzone pieczęcią i podpisem upoważnionego pracownika banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej i wystawione najpóźniej na miesiąc przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Analiza zarzutów podniesionych w skardze, jak również materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy pozwala stwierdzić, że istnieją podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zauważyć należy, że skarżący składając wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony umotywował go podjęciem studiów dziennych w Szkole Wyższej [...] w W. Jak ustalono na podstawie zaświadczenia wydanego przez uczelnię, cudzoziemiec jest studentem I roku na kierunku [...] z czesnym za cały rok akademicki 2013/2014 w wysokości 3500 euro. Z uwagi na fakt, że podstawę żądania udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stanowił art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, w przedmiotowym postępowaniu należało ustalić, czy okoliczność stanowiąca podstawę żądania uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące (art. 53 ust. 1 in fine ustawy o cudzoziemcach), czy spełnione są wymogi dodatkowe wynikające z art. 53 b ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, a także czy nie zachodzi którakolwiek z podstaw odmownych z art. 57 ust. 1 i ust. 1a ustawy o cudzoziemcach. W odniesieniu do wymogu określonego w art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, tj. czy cudzoziemiec posiada wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu, stwierdzić należy, że organy uchybiły przepisom prawa, co mogło wpłynąć na dokonanie oceny, że wymóg ten nie został spełniony. Powyższy przepis ustawowy nie ma charakteru regulacji wyczerpującej, gdyż dopełniają go przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie minimalnych kwot, jakie powinni posiadać cudzoziemcy podejmujący lub kontynuujący studia oraz prowadzący badania naukowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumentów, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. z 2009 r. Nr 222, poz. 1766). Jedną z kategorii osób, jaka została objęta zakresem tego rozporządzenia, są cudzoziemcy znajdujący się w sytuacji uregulowanej w art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach (§ 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia). Rozporządzenie określa również dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania przez cudzoziemca środków na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu, nie reguluje natomiast kwestii wykazywania przez cudzoziemców, że posiadają środki finansowe wystarczające na pokrycie kosztów studiów. Spełnienie wymogu ustawowego z art. 53b ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach powinno być rozpatrywane przy uwzględnieniu przepisów cytowanego rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze należy podzielić argumentację skarżącego, że orzekające w niniejszej sprawie organy naruszyły § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia, nieprawidłowo kwalifikując [...] jako nieeuropejskie państwo trzecie (nie zaś europejskie państwo trzecie inne, niż państwo graniczące z Rzeczpospolitą Polską, o jakim mowa w pkt 2), pomimo iż część terytorium [...] znajduje się na kontynencie europejskim. W konsekwencji organy przyjęły, że środki finansowe na pokrycie kosztów biletu powrotnego do tego kraju, jakich należy wymagać od cudzoziemca, nie mogą być niższe niż 2500 złotych (zamiast 500 złotych). Zastosowanie przepisu § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w miejsce pkt 2 było nieprawidłowe, co następnie wpłynęło na ustalenia organów co do wysokości środków utrzymania cudzoziemca w Polsce. Jako zasadny należy ocenić również zarzut naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem ustalenia faktyczne organów nie były pełne. Organy nie przeprowadziły bowiem czynności celem ustalenia, czy cudzoziemiec uiścił przynajmniej część opłaty za studia w Szkole Wyższej [...]. Ustaliły jedynie, że czesne w roku akademickim 2013/2014 na kierunku [...] wynosi 3500 euro, dokonały przeliczenia tej kwoty na złote, a następnie uwzględniły w całości tę kwotę po stronie pasywów w procesie oceny wysokości posiadanych przez cudzoziemca środków finansowych. Tymczasem poprzez załączoną do skargi kopię zaświadczenia Szkoły Wyższej [...] w W. z dnia 18 października 2013 r., cudzoziemiec uprawdopodobnił, że w roku akademickim 2013/2014 opłacił I ratę czesnego w kwocie 7273,73 złotych (stanowiącej przeliczenie kwoty 1750 euro na złote). Z treści dokumentu przedłożonego w kopii nie wynika natomiast, kiedy ta kwota została zapłacona, w szczególności, czy miało to miejsce przed wydaniem zaskarżonej decyzji, zatem niezbędne jest przeprowadzenie dalszego postępowania wyjaśniającego, ukierunkowanego na ustalenie, jakimi środkami finansowymi dysponował skarżący. Reasumując, organy obu instancji nie rozważyły całokształtu okoliczności sprawy. Kwestionowane rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. obligujących organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy oraz dokonania oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 § 1 k.p.a. nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy powinny być ustalone przez organy w taki sposób, by odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Jak wskazuje art. 80 k.p.a., tylko w przypadku zebrania przez organ i rozpatrzenia całości materiału dowodowego możliwa jest prawidłowa ocena sprawy i prawidłowe rozstrzygnięcie o prawach strony. Organ administracji powinien więc uwzględnić wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy oraz rozpatrzyć je w ich wzajemnej łączności, tak aby przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji ze zgromadzonym materiałem procesowym nie powstała wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło zgodnie z rzeczywistością. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 i 210 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt I i II sentencji wyroku.